Claireece Rose Hudson

O3O - @TOMLINSONx & @Close

Ik werd voorzichtig wakker door de zonnestralen die vanuit het raam op mijn gezicht vielen. Het eerste wat ik zag was een dokter, die druk op de computer tegenover mijn bed bezig was. Zodra hij merkt dat ik wakker ben draait hij zich om en glimlacht. "Goeiemorgen mevrouw Hudson" Zei hij op een vriendelijke toon. "U wordt zo opgehaald, de zuster kan elk moment een ontbijt komen brengen" Ik knikte, mijn maag knorde aangezien ik gister niet meer dan alleen een kommetje soep gegeten had. Ik ging op de rand van mn bed zitten en rekte me langzaam uit. Een gaap ontstapte uit mijn mond. Ik stond op, voorzichtig. Dit was de eerste keer in een maand dat ik weer liep. Dat was te voelen ook, mijn benen waren slap en pijnlijk. "Doet u voorzichtig?" Zei de dokter, hij volgde elke beweging die ik maakte, het werkte me op mn zenuwen. "Maak u niet druk, ik ga alleen even naar de wc" Mompelde ik, licht geirriteerd. Ik strompelde verder naar de wc, die aan mijn kamer vast zat, ik hoefde mijn kamer dus niet uit. Ik liep de kleine ruimte in en deed mijn behoeftes. Ik poetste ook mn tanden met een tandenborstel die klaar lag en kamde mijn haren recht. Ik liep weer terug, de dokter was verdwenen en op het bed lag een dienblad met een uitgebreid ontbijt. Ik liep naar de kleding kast, gek genoeg lagen mijn eigen kleren erin. Waarschijnlijk een actie van mijn moeder. Ik trok een simpele broek met een hoodie aan. Aangekleed en wel stortte ik me nu op mijn ontbijt. Dat bestond uit een croissantje, twee broodjes, en een eitje. Ik begon aan mijn Croissant. Het was niet bepaald lekker, niet vers, zo als al het eten in ziekenhuizen. Net toen ik wilde beginnen aan mijn eerste broodje werd de kamerdeur opengegooid. Oh my god. Het dienblad gleed van mijn bed toen ik enthousiast van mijn bed afsprong. Het bord viel stuk op de grond en overal lagen scherven, maar het maakte niks uit. Ik rende naar de deur opening -voor hoever ik kon rennen- en vloog hem om de hals. Ik begon spontaan te huilen, het was hem, mijn aller beste vriend. Kay. Hij nam mij op in zijn armen en deed het zelfde als mij, huilen, huilen van blijdschap. Hij wreef met zijn warme duim over mijn rug, zoals hij altijd deed. Ik verborg mijn gezicht in zijn nek, en was even weg van de wereld. Het draaide even alleen om mij en Kay, de rest leek wel uitgeschakeld. Hij tilde me op en draaide een rondje in de lucht. "Ik was zo bang.." was het enige wat hij zei. Voor de rest was mn moeder er en Austin. Hun gaf ik ook een knuffel. Ik loop naar ze toe, aangezien ze nog buiten mn kamer staan omdat Kay en ik knuffelde in de deuropening. Maar dan zie ik nog iemand, lang blond haar. "Annika?" zeg ik voorzichtig. Haar hoofd komt tevoorschijn vanachter mama's schouder. "OMG JIJ BENT HET ANNIKA OMG IK HEB JE ZO GEMIST AAH" ik begin haar te knuffelen en we beginnen te gillen. Ik grijp naar mn hoofd, au, hij deed nogsteeds pijn! "Gaat het wel?" vroeg mn moeder bezorgt. "Ja, gaat mam." zei ik snel. Ik wilde niet nog langer in dit kut ziekenhuis liggen. Ik mocht alvast naar beneden, en mama zou later komen, ze zou alle spullen meenemen en nog wat uitgelegd krijgen met hoe ik thuis moest doen. Slapen, dat wist ik nu al, ik moest waarschijnlijk heeel veeeel slapen. Maar op dit moment, maakt dat nog niet uit, want nu ben ik met iedereen die ik lief heb. Iedereen. Ik heb geen andere jongen nodig, Kay en Austin zijn genoeg. Annika is mn beste vriendin en Mama is de liefste mama.

Sorryyy, hij is slecht en saai:(
maar hij is er wel haha =D

xloveee

Reacties (6)

  • ITwizz

    snel verder <3

    8 jaar geleden
  • xMissMarije

    verder

    8 jaar geleden
  • YourLittleEl

    pore harry ;S
    xxxx

    8 jaar geleden
  • xLove1Dxx

    Snel verder!

    8 jaar geleden
  • Overflow

    Aaaaw, arme Harry... Dit gaat echt verschrikkelijk voor hem zijn ! En hij is helemaal niet slecht en saai, maar goed ! (: Snel verderr xx

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen