Ik had de hitkrant gelezen en opeens hoorde ik mijn deur open gaan. Mijn broertje stond huilend in de deur opening. Hij kon waarschijnlijk niet slapen. Zijn blauwe ogen waren rood. Voorzichtig schuifelde hij mijn kamer in en ging op mijn bed zitten. Ik wou hem vertellen dat ik bij het was, dat hij er niet alleen voor stond. Nu had ik een idee. Ik stond op van het bed zonder hem te raken. Ik pakte een papiertje van mijn bureau en een pen. Snel schreef ik erop dat ik bij hem was en hij niet alleen was. Ik zou altijd bij hem zijn. Ik hield het papiertje voor hem en verbijsterd las hij de tekst. " Ben je hier echt?" Fluisterde hij nog steeds verbaast. Ik schreef snel ja op en liet het hem weer zien. Ik zag een soort van opluchtig in zijn ogen. " Waarom ben je er niet meer?" Vroeg hij zacht en staarde naar de plak waar ik stond. Daar kom je later wel achter schreef ik op en wist dat als ik het zou zeggen hij niet meer zou kunnen slapen. Tot mijn verbazing kreeg hij een kleine glimlach en kroop onder mijn dekbed.

Ik bleef bij hem tot hij insliep. Zodra hij sliep ging ik weg. Ik ging die man vinden, die me had vermoord. Ik ging ervoor zorgen dat hij het daglicht nooit meer te zien krijgt. Ik zou hem laten lijden. Ik was kwaad, niet normaal kwaad.

----
sorry dat het zo lang heeft geduurt, ik had geen inspiratie en ben ook drie weken in greece geweest. Ik beloof dat ik meer zal gaan schrijven!!
Xx

Reacties (3)

  • BlackDragon1

    Snel verder!
    ABO:)

    7 jaar geleden
  • NicoleStyles

    super
    abo dankzij D3M1

    7 jaar geleden
  • D3M1

    maakt niet uit hoor:) ik heb ook al een hele tijd geen inspiratie voor mijn verhaal

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen