Bang en in paniek ren en ren ik maar. Degene die me achtervolgt kan ik niet zien, maar wel horen en voelen. Het is best eng. Opeens word ik zwaarder, en kom ik mindergoed vooruit. Ik voel voorzichtig aan mijn buik en kijk ernaar. Langzaam groeit hij groter en sla ik beschermend mijn armen eromheen. Hij klotst op en neer terwijl ik blijf rennen, maar moe word ik niet. ‘Niall?’ Roep ik in paniek. Maar hij hoort me niet, en komt me dus ook niet helpen. Waar moet ik heen? Langzaam word de omgeving van groen zwart, verandert in mijn huis. Nu ren ik dus rondjes in mijn huis. Bang en in paniek zie ik bekende hoofden voorbij flitsen. Eerst is het Lilsa die me bezorgd aankijkt. ‘Het komt wel goed lieverd.’ Zegt ze op een vage uitgerekte manier. Voordat ik kan antwoorden, is ze al weer weg. Dan verschijnt Zayn’s hoofd. Het lijkt wel een scene die ik heb meegemaakt, hij buigt zijn hoofd naar beneden en leest iets. ‘Wat betekent een groene smily?’ Hoor ik hem zeggen, en weer barst ik in huilen uit. Dan verschijnt Harry’s hoofd. ‘Nou dan had hij zijn willie niet in haar doos moeten duwen!’ Gromt hij kwaad, en tranen stromen geruisloos over mijn wangen. Dan verschijnt Marije’s hoofd. ‘Is het noodgeval 12?’ Vraagt ze bezorgd. Nog steeds ren ik in paniek door het hele huis, maar er komt geen einde aan. ‘Wat is er aan de hand?’ Vraagt Louis, ook al heb ik zijn reactie op mijn zwangerschap nog niet gehoord. ‘Het komt wel goed,’ hoor ik nu ook Liam zeggen. Dan verschijnt Niall’s moeder, en ik krimp ineen. Bang voor haar woorden. ‘Als jij zwanger blijkt te zijn en het weg laat halen of Niall niet de vader is, dan gebeurt er iets wat je liever niet wilt hebben.’ Sist ze weer op die ene toon naar me. Mijn tranen beginnen sneller te stromen. Dan verschijnt Niall’s hoofd voor me, en ik stop met rennen. Dan spreekt hij weer op die kwade toon tegen me. ‘Ik ben gewoon niet goed genoeg voor iedereen! Ik stop hiermee!’ Huilend krimp ik ineen. En dan hoor ik alle zinnetjes en stemmen tegelijkertijd, de erge meest vernederende en pijnlijke zinnen hoor ik het hardst. Ik krimp ineen op de grond, en probeer me af te schermen voor de stemmen.
Dan opeens is het stil, ik sta op en kijk om me heen. Ik ben niet mee in huis, maar op een soort groen grasveld. Verward kijk ik om me heen, en schrik als ik Niall zie staan. ‘Wat ga je nu doen?’ Bijt hij hard toe. Ik haal mijn schouders op, en als een soort robot blijft hij dat zinnetje herhalen terwijl hij langzaam naar me toe komt lopen. Langzaam word mijn buik weer dunner, en opeens heb ik een kind in mijn armen. Verward kijk ik naar het kindje, Niall is nu heel dicht bij. En hij lijkt een stuk ouder dan ik me kon herinneren. Verward kijk ik naar hem. Opeens zie ik een spiegel voor me, en zie ik dat ik zelf ook een stuk ouder ben. Ik schrik als Niall achter me verschijnt en zijn armen om mijn middel legt. We staan stil, en ik kijk toe in de spiegel hoe ik vergrijs. Uiteindelijk stopt het en ben ik een oude dame geworden, en Niall een oude heer. Naast ons staat een lief meisje, en aan de andere kant een jongen. En voor ons nog een meisje. Verward kijk ik ernaar, dit kan toch niet waar zijn? Opeens beginnen de kinderen ook te groeien, en worden ze volwassen. Zodra hun ook weer stilstaan, lopen er weer kinderen. Waarschijnlijk mijn klein kinderen. Maar dit wil ik helemaal niet…. Verward en vol schrik zet ik het op een gillen, en ontwaak ik uit mijn nachtmerrie.


‘Rustig maar, het was allemaal maar een droom.’ Hoor ik iemand fluisteren, en ik ben zover nog in dromenland. Dat ik meteen weer in slaap val, gelukkig.

Reacties (17)

  • SuperrrLouis

    vage enge droom O.o

    7 jaar geleden
  • Semantiek

    onze talentvolle schrijfster is in tha houseee!!

    7 jaar geleden
  • Kasabian

    wauuuw! zo mooi! <3

    7 jaar geleden
  • fernweh

    Ze moet Niall dat van zijn moeder vertellen..
    Snel verder!!
    xx

    7 jaar geleden
  • LStyles212

    zoo mooi geschrevenn!!(H)
    snelvlerderrr!!!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen