Foto bij XXXI. Prepare for battle (part 1)

De verkenners waren teruggekomen. Met slecht nieuws. Het leger was in beweging, en het zou slechts een paar dagen duren voor ze hier zouden zijn. Het ging beginnen.
De smederijen waren onophoudelijk aan het werk, om wapens voor elke vrijwilliger te maken. Het waren er veel. Dat gaf hoop, maar het maakte me ook verdrietig. Want wat zou er met deze Elfen gebeuren? Wat zou er met ons gebeuren als Casta viel? Ik wilde er niet eens aan denken.

Mijn vader kwam binnen, ik zat in de bibliotheek. Ik vroeg me af wat hij hier deed.
"Shÿra?" Ik keek op en ik merkte dat er tranen in mijn ogen stonden. Mijn vader zag het ook . Hij kwam naar me toe.
"Gaat het wel?"
Ik probeerde de tranen uit mijn ogen te vegen, maar ze bleven maar komen.
"Drie dagen." fluisterde ik. "Zo kort maar. Ik vraag me af welke gezichten ik zal zien als naar de vrijwilligers kijk. Ze verdienen zoveel beter dan dit..." Ik viel stil.
We zwegen beide. Langzaam kwam ik weer tot rust. Ik wist ook wel dat ik met huilen niets op kon lossen, maar het was niet simpel mijn tranen in te houden.
"Shÿra, wat je ook denkt, het is niet jouw schuld."
"Ik had met hem kunnen trouwen." zei ik langzaam.
"Hoe had je dit kunnen weten? Hij is de schuldige hier, jou is niets te verwijten. Ik bewonder je dapperheid tijdens je reis en de liefde voor je volk. We kunnen nu alleen niets anders doen dat wachten en ons voorbereiden. En we zullen vechten als de tijd komt."
Ik knikte. "Het werk van onze voorouders is niet voor niets geweest. We zullen Casta niet laten vallen." zei ik met een plotseling vuur in mijn stem.
"Dat zullen we inderdaad niet."

Reacties (4)

  • Lente2

    Inderdaad Casta blijft!!

    9 jaar geleden
  • ImmaBeAPenguin

    bbrrr..
    oorlog

    9 jaar geleden
  • RadioTapok

    yaaay je hebt weer inspiratie!!!!
    mooi! snel verder!!!!!!!!!!!!!!

    9 jaar geleden
  • Catmint

    snel verder!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen