Foto bij 31.

en hier dan weer een stukje.

,,wat bedoel je, je weet niet meer waar we zijn?”
Mokkend zat ik op een muurtje van de zoveelste grijze straat die we gepasseerd waren.
Hunter stond voor me tegen een lantaarnpaal aangeleund.
,,weet ik veel, ik ben hier ook nog nooit geweest.”
Ik zuchtte. ,,we kunnen het beste gewoon nog weer wat rond gaan lopen, dan komen we misschien wel weer een punt tegen dat we herkennen.”
Hunter haalde zijn schouders op, maar zette zich toch af van de paal en begon te lopen.
,,jij woont hier toch al zo’n jaar? hoe kan jij nou dan de weg kwijtraken in dit dorp?”
Mokkend mompelde Hunter een antwoord terug waarvan ik geen enkel woord had verstaan.
We liepen straten in en straten uit en het was echt een wonder, want zelfs na een kwartier hadden we nog geen enkel herkenbaar punt gevonden.
Mijn voeten stopten voor een theehuis en ik trok Hunter aan zijn mouw.
,,zin om iets te drinken? Ik heb nog wel wat geld op zak.”
Hij lachte. ,,dat is het meest positieve wat ik de afgelopen minuten gehoord heb.”
Er rinkelde een vrolijk belletje terwijl we naar binnen liepen, regelrecht naar de toonbank.
Een vrouw van middelbare leeftijd stond met een vriendelijke uitstraling achter de kassa.
,,willen jullie iets bestellen?”
Mijn ogen vlogen over de bestellijst. ,,doe mij maar een warme chocolademelk met een stukje appelgebak, alsjeblieft.”
Hunter bestelde op zijn beurt een cappuccino en een donut en de vrouw gebood ons aan een tafeltje te gaan zitten waarna ze het ons zou brengen als het klaar was.
Hunter en ik namen plaats aan een tafeltje ergens achterin.
,,zo, dus dit is dan onze eerste date?”

Reacties (1)

  • Girlicious

    Wat is die hunter van plan...?!
    Ik vertrouw hem nog steeds niet!
    Snel verder!!!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen