*Merel her point of view*

Langzaam werd ik wakker. Ik keek om me heen en bedacht me waar ik was. Toen herinnerde ik me dat Michelle en ik een nieuwe verblijf plaats hadden gevonden. Met een zucht ging ik recht op zitten en voelde ik hoe mijn armen zwaar voelden. Ik had spierpijn door het dragen van Hidan. Hoelang zou ik eigenlijk geslapen hebben? Zou het lang zijn geweest of juist niet? Ik voelde me nog ernstig moe, dus heel lang zal het wel niet zijn geweest.
De geur van opgedroogd bloed was sterk aanwezig. Het rook vreselijk vies. Ik keek even naar mezelf en zag dat ik nog steeds helemaal onder de smurrie zat. Misschien moest ik dan toch maar gaan douchen nu. Hm, waar zou Michelle eigenlijk zijn? Misschien was ze wel de rest hier aan het ontdekken.
Ik stond langzaam op, maar merkte dat mijn spierpijn veel erger was dan het in eerste instantie leek. Toch zou ik door moeten zetten, wilde ik een warme douche bemachtigen. Waar moesten we ook alweer douchen? Bij Hidan, hier rechts, toch? Ik moest het maar gewoon proberen.
Rustig op mijn gemakje verliet ik onze kamer, terwijl ik naar de deur hiernaast liep. Ik klopte twee keer en wachtte af of er iemand aan de deur kwam. Het antwoord bleef uit. Was er iemand?
Met een zucht keek ik om me heen. Hoorde ik nou een geluidje uit de kamer komen? Weer klopte ik, maar dan harder en langer.
Na vijf minuten wachten was er nog steeds niets te horen. Misschien sliepen ze? Ik zuchtte en besloot net zo lang en hard te blijven kloppen tot er iemand open zou doen. Ik geloofde niet dat er niemand was, ik hoorde immers echt wat.
“Wát?!” de deur vloog open en een chagrijnig gezicht stond ineens voor me. Hidan.
“Hai,” zei ik met een grijns op mijn gezicht.
“Wat moet je, wicht?”
Ik kon alleen maar grijnzen, terwijl ik hem aanstaarde.
“Zeg, Hidaaan, is Michelle hier?” vroeg ik met een poeslief stemmetje.
Hidan zuchte geërgerd en keek me geïrriteerd aan.
“Nee, die is bij Deidara en Sasori. De andere deur. Was dat het? Oké,” zei hij, terwijl hij de deur al dicht wilde gooien.
Snel hield ik de deur tegen. “Waarom zo chagrijnig, Hidannetje?”
“Omdat ik lag te slapen en jij mijn rust verstoord. En noem me Hidan.”
Nog steeds grijnsde ik, ik kon het niet laten. “Ja, ja, mooi. Kan ik douche?”
Hidan keek me geërgerd aan. “Wil je niet eens hier. En nee, want ik slaap. Nu oprotten.”
“Ze mag douchen als ze er twintig euro voor over heeft,” klonk de stem van Kakuzu van een afstand.
“SHUT UP JIJ MOTHERFUCKING GELDWOLF! Deze bitch gaat hier niet douchen,” zei Hidan, die de deur nu echt voor mijn neus dicht gooide.
Ook al werd ik uitgescholden, het bleef veel te leuk.
Weer begon ik met kloppen, “maar Hidan! Ik heb een douche nodig. KNUFFELBEERTJE, LAAT ME NIET IN DE STEEEEEEK!”
Vanaf buiten de deur kon ik Hidan horen schelden.
"Ik kill die trut!"
Ik probeerde mijn lach in te houden, terwijl ik naar zijn gescheld luisterde. Mooi, I’ve made up my mind. Hidan pesten word mijn nieuwe hobby.

Reacties (4)

  • Chiya

    Hahaha geniaal <3

    Snel verder (:

    9 jaar geleden
  • INFIRESMAN

    Ghahaha Hidan is zo'n makkelijk slachtoffer

    You see what I did there? kekeke ok ik stop al dat was lame..

    Ik vind jouw humor echt geniaal XD

    9 jaar geleden
  • sasomi

    xDxD
    snel verder

    9 jaar geleden
  • Hyonyeo

    Hidan pesten is inderdaad leuk <3 -hearteyes-

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen