Foto bij O28

Jade Livingstone

Quana voelde zich opeens niet lekker en was teruggegaan naar de leerlingenkamer. Fred had haar gebracht en ik was alleen achtergebleven met George. Toen professor Anderling het lokaal open deed, legde hij zijn hand op mijn onderrug en leidde hij me voorzichtig naar een tafeltje. Ik keek opzij naar hem en hij glimlachte naar me. In mijn buik voelde ik een vaag gekriebel en ik voelde het bloed weer naar mijn wangen stijgen. Waarom voelde ik dit toch bij hem? Ik ging snel zitten en haalde mijn boeken uit mijn tas. Ik probeerde naar professor Anderling te luisteren, maar mijn gedachten dwaalden steeds af naar George. Zijn glimlach was zo schattig! Ik schudde zachtjes mijn hoofd en richtte mijn aandacht weer op de les. Toen we een hoofdstuk moesten lezen, schoof George een stukje perkament mijn kant op. Heb je zin om zaterdag samen naar Zweinsveld te gaan? stond erop. O ja, dat was waar ook. Komend weekend was het eerste weekend dat we erheen mochten. Het was op de dag van Halloween en daarna zou het feestmaal zijn. Hoe graag ik ook met hem naar Zweinsveld zou gaan, kon het niet. Even kijken wat Quana van plan is, schreef ik op het briefje. Ik beet op mijn lip toen ik het terug naar hem schoof. George keek even teleurgesteld en knikte toen. Hij begon fluisterend een gesprek met Fred, die inmiddels teruggekomen was, tot Anderling hen tot stilte maande.
In de pauze haalde ik wat eten in de Grote Zaal en ging ik naar de leerlingenkamer. Quana lag op bed te lezen. “Hé! Hoe gaat het met je?” Ze legde haar boek weg en ging in kleermakerszit zitten. “Het gaat wel. Wat ruik ik? Heb je eten bij je?” Ik lachte en gaf haar wat van het eten. Ik ging bij haar zitten en nam zelf ook een broodje.
"Waarom was je zo rood vanochtend?" vroeg Quana nieuwsgierig. "Ehm... George pakte mijn hand vast om te voorkomen dat ik van de trap viel." Quana begon te grijnzen. "Hij vindt je leuk." "Denk je dat? Ik weet het niet, hoor... Hoezo denk je dat?" "Ik zie het aan hoe hij naar je kijkt." Ik glimlachte ven, maar legde toen mijn hoofd in mijn handen. "Het heeft toch allemaal geen zin," mompelde ik. "Ik haat mijn ouders." Quana legde troostend haar hand op mijn schouder. "Kom eens hier." Ik ging rechtop zitten en ze omhelsde me. "Waarom doe je het niet gewoon?" "Wat?" "Waarom ga je niet gewoon met George? Wat heb je te verliezen?" "Hem, als ik over twee maanden terugkom op school met een verlovingsring om mijn vinger." "Die stop je gewoon in je hutkoffer. Niemand hoeft het te weten." "Ik wil niet tegen hem liegen." "Je liegt niet tegen hem. Je vertelt het gewoon niet." "Maar..." "Niets te maren. Ga je tot de kerstvakantie en daarna ook zielig zitten doen of ga je plezier hebben in je leven?" "Plezier hebben..." "Precies. Daarom ga je in op Georges pogingen om je te versieren." Ze keek even alsof ze iets deed wat niet mocht, maar glimlachte toen. "Vraag hem of hij samen met je naar Zweinsveld wil zaterdag." Ik grijnsde kort. "Wat?" vroeg ze. "Hij heeft mij al gevraagd." "Nog beter! Wat heb je gezegd?" "Dat ik eerst aan jou zou vragen wat jij van plan was." "Je had ja moeten zeggen." "Toen was ik er nog van overtuigd dat ik niets met hem kon beginnen." "Nu niet meer?" Ik schudde mijn hoofd. "Goed zo. En je gaat straks tegen hem zeggen dat je graag met hem naar Zweinsveld gaat."
"Zal ik doen."
"Goed zo." Bij de gedachte aan het feit dat ik zaterdag met George naar Zweinsveld zou gaan, kwamen de kriebels weer opzetten in mijn buik en ik glimlachte. "Wat is er?" grijnsde Quana. Ik frunnikte aan haar dekbed. "Ik denk dat ik verliefd ben." "Echt waar? Eerst zei je nog dat je dat moest voorkomen." "Ja... maar ik kan die kriebels niet tegenhouden." Quana lachte en omhelsde me weer. "Zie je dat mijn plan goed is?" "Ja ja..." Ik wierp een blik op de klok. "Shit... ik moet weer naar de les. Ga je mee of niet?" "Nee. Ik voel me nog niet zo goed." "Tot zo." Ik pakte mijn tas op en ging de trap af. We hadden nu Toverdranken, waar ik tegenop zag, omdat Sneep altijd chagrijnig was en we het samen met de Zwadderaars hadden. Onderweg naar de kerkers kwam ik Fred en George tegen. "George?" Hij glimlachte naar me en liep een stukje met me mee van Fred vandaan. "Ik wil graag met je naar Zweinsveld." Zijn ogen lichtten op en zijn glimlach werd breder. De kriebels in mijn buik namen ook toe. Ik zag dat George zijn duim opstak naar Fred en dat die op dezelfde manier reageerde. "Ik dacht dat je andere plannen had," zei George. Ik schudde mijn hoofd. "Quana zoekt maar iemand anders om mee te gaan. Misschien Fred?" voegde ik er fluisterend aan toe. George grijnsde. "Daar zorg ik wel voor." "Oke. Gaan jullie mee naar Toverdranken? Sneep gaat vervelend doen als we te laat komen." George knikte en wenkte Fred, die tegen de muur geleund stond.

Allemaal even applaudisseren, deze keer ben ik op tijd! XD Hope y'all like it! :3
X QuestToAsk

Reacties (2)

  • Gisborne

    Snelverder! <3333333333333

    8 jaar geleden
  • PrimRue

    Yeaaaah *klapt* (:
    I LOVE IT!!!! Eindelijk gaat ze het toegeven dat ze georgie leuk vind ;D
    Snel verduuuur(flower)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen