Foto bij O29

Quana Dawson

Terwijl ik zuchtend met mijn rug tegen de muur leun, hoor ik hoe de deur van de leerlingenkamer opengaat. Snel verwijder ik een paar van mijn tranen en laat mijn blik opzij glijden. ‘Hé,’ hoor ik Fred zachtjes zeggen, waarna hij naar mij toekomt. Ik probeer te glimlachen, maar volgens mij ziet het er heel waterig uit, anders zou Fred niet zo bezorgd kijken. ‘Het gaat wel,’ zeg ik gauw, voordat hij iets wil zeggen. ‘Echt? Je ziet er niet zo lekker uit,’ zegt hij. ‘Ik bedoel dat je er ziek uitziet,’ verbetert hij zichzelf gauw. Volgens mij moet mijn blik heel erg gekwetst hebben uitgezien, want hij kijkt een beetje schuldig. Ik probeer met een glimlach zijn schuldgevoel weg te vagen. ‘Ik wilde iets vragen,’ zegt hij. Zijn ogen staan zelfverzekerd, alsof hij al van te voren weet dat ik een positief antwoord ga geven. Eigenlijk is dat wel leuk aan Fred. Hij is zo zelfverzekerd, maar soms ook totaal niet. Of hij lijkt gewoon zelfverzekerd en voelt zichzelf vanbinnen heel erg onzeker. ‘Nou?’ vraag ik glimlachend. ‘Ik vroeg me af of je met me mee wilde gaan naar Zweinsveld, aangezien George al met Jade gaat,’ zegt hij. Ik voel een glimlach rond mijn lippen trekken. Jade heeft George dus gezegd dat ze wel wil gaan. Mooi zo. Carlo dringt even door mijn hoofd en mijn glimlach vervaagt, maar ik maak deze snel weer rond mijn lippen als ik zie hoe Freds glimlach afzwakt. ‘Natuurlijk wil ik met je meegaan!’ zeg ik gauw. ‘Niemand anders heeft me gevraagd, dus je bent precies op tijd.’ Bij dat laatste kijk ik wat meer plagend, zodat hij weet dat ik het niet meende. ‘Dat is dan goed. Niemand mag je nu nog vragen,’ zegt hij, waarna hij zijn armen in de lucht steekt en zijn vuisten balt, als een of andere bokser die net te weten is gekomen dat hij gewonnen is. Ik schiet in de lach en schud dan mijn hoofd. ‘Kom erbij,’ zeg ik, waarna ik op mijn bed klop. Ik ga zelf een beetje opzij liggen. Een beetje onwennig staat Fred daar, maar hij knikt langzaam en loopt dan naar me toe, waarna hij naast me gaat liggen. Even heb ik de drang om mijn hoofd tegen zijn borstkas te leggen, maar ik doe het toch maar niet. Ik glimlach alleen naar hem en hoop dat dit moment nooit voorbijgaat.
Plotseling schiet me te binnen wie het zou kunnen zijn. Misschien was het Carlo wel, die jongen die me meenam naar dat hoekje. Maar Carlo wilt Jade toch niet? Nee, ik heb het vast fout. Ik slik even. ‘Ik denk dat ik vandaag maar even geen lessen ga volgen, ik voel me niet echt goed,’ zeg ik zachtjes. ‘Hmm,’ humt Fred. Ik voel hoe hij zijn arm rond mijn schouder legt. Zachtjes leun ik tegen hem aan. ‘Je hoeft ook nog niet te gaan. Als je je niet goed voelt, heb ik liever dat je hier blijft,’ hoor ik hem zachtjes zeggen. Zijn stemgeluid laat me sidderen van genot. Ik luister met gesloten ogen hoe hij de woorden uitspreekt, waarna ik de betekenis van zijn woorden pas tot me door laat dringen. ‘Ja, pa,’ zeg ik lachend. Ik hoor hoe hij grinnikt. Het beste geluid wat ik ooit heb gehoord. Met schrik denk ik terug aan Carlo. Carlo vindt me ook leuk, dat heb ik opgemerkt. Maar wat vind ik van hem? Vind ik Fred leuker dan hem? Ik weet het niet. Jawel, eigenlijk weet ik het wel. Dat gevoel, dat onbeschrijfelijke, heerlijke gevoel wat ik wel bij Fred krijg, krijg ik niet bij Carlo. Bij Carlo is het slechts een tinteling wat ik voel, meer niet. Bovendien vond ik het ook niet zo fijn hoe hij me een tijdje geleden tegen de muur duwde, alsof ik zelf niks meer te zeggen heb. Ik slik even en kijk dan naar Fred, die vaag voor zich uit aan het kijken is. ‘Wat denk je?’ mompel ik zachtjes. ‘Niks,’ zegt hij, maar ik kan aan hem zien dat hij liegt. Ik besluit om het maar zo te laten. ‘Ik denk dat ik even naar Jade ga,’ zeg ik zachtjes, waarna ik me lostrek uit zijn armen. ‘Quana, wacht,’ zegt Fred. Hij draait mijn gezicht naar zich toe. Even kijken we elkaar in de ogen. Het lijkt net alsof hij weet wat me overkomen is, want het lijkt wel alsof hij bezorgder kijkt. Ik schud mijn hoofd, sta dan op en loop gauw weg, terwijl de tranen in mijn ogen staan.


Hoi hoi! Ik ben weer terug van mijn scouting zomerkamp! We waren een week naar Luxemburg en het was awesome!
Nu kan ik weer activeren (:
- NoDeatheater

Reacties (1)

  • PrimRue

    Yeaaah en mooi dat het leuk was! ;D
    Quana moet gewoon met Fredje praten!
    Lovee it!
    Snel verduuuurr(flower)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen