Foto bij [02] Hogwards

Als ik het perron 9 ¾ op het Kingcross Station oploop overvalt de herrie me. overal lopen studenten van Zweinstein rond. Kleine kinderen, nog niet oud genoeg om naar de school te gaan rennen gillend en lachend rond.
Ik kijk zoekend rond naar Annlyn*, Rosalie*, Blaise*, Draco*, Victoria* en de mensen die altijd om ons heen hangen.
Ik kan het niet laten om te grijnzen als ik Annlyn zie, haar haren zijn zuurstok roze geverfd. Als Victoria me ziet rent ze op me af en omhelsd me stevig. ‘Bonny! Daar ben je eindelijk.’ Haar kastanjebruine ogen glijden even over m`n gezicht als ze me los gelaten heeft. ‘Ben je ziek? Je ziet zo witjes.’
‘Niet dat ik weet?’ Annlyn knuffelt me ook ter begroeting, Rosalie glimlacht en geeft me een kus op m`n wang. ‘je bent inderdaad erg bleek, Bonny.’ Zegt ze en lacht als ik me kapot schrik van de Zweinstein Express die fluit ter teken dat ze gaan vertrekken.
Kletsend lopen de Annlyn en Victoria voor me uit. Rosalie pakt mijn kat, Gigi*, en grijnst als de witte langharige poes haar pootje tussen de spijlen van haar kooi steekt.
‘Als ik m`n koffer opgeborgen heb trekt Rosalie me dichter naar zicht toe. ‘Heb jij Potter gezien?’ Het bloed stijgt naar m`n hoofd en ik schud m`n hoofd. Alle Zwadderich meisjes zijn het er over eens, Potter is hot.
En dat is hij! Z`n lange slanke lichaam, de bleke huid. Het warrige zwarte haar en de gifgroene ogen die zo verschrikkelijk fel kunnen zijn.
Bijna zwijmel ik weg bij de gedachten aan de knappe Griffoendor, Rosalie geeft en een duwtje en grijnst betekenis vol. ‘Hij is knapper dan ooit! Eerlijk waar…’

~Op Zweinstein~

De deuren zwaaien open en Harry Potter beent met grote stappen voor professor Sneep uit. Er zit wat bloed op z`n gezicht en Draco lacht vals als hij Harry ziet en doet alsof hij iemands neus breekt. Vol afschuw trek ik m`n neus op als de roestige zoute geur van bloed m`n neus binnen dringt.
Ik probeer het te negeren en eet verder, Draco`s kinderachtige gedrag en Harry`s woedende blikken negerend.
En zodra Perkamentus ons weg laat gaan sta ik met een ruk op en loop snel weg. Victoria komt naast me lopen, haar bruine haar hangt in een vlecht over haar linkerschouder. ‘Draco is af en toe net een klein kind.’ Mopper ik en loop, zodra we in de kerkers zijn, de trap op naar de kamer die ik deel met Victoria en Rosalie.
De koffers staan al in de kamer en Gigi mauwt luid, ze wil uit haar kooitje. Ik buk me en zodra het deurtje open is loopt ze parmantig met opgeheven staart bij me weg. Even kijk ik haar na maar sta dan met een diepe zucht op. Zonder me te schamen kleed ik me uit en ga dan in enkel m`n ondergoed op het bed liggen. Victoria gaat naast me liggen en kijkt me aan.
‘Weet je welke roddel ik vorig jaar gehoord heb?’ zwijgend kijk ik haar aan en schud dan uit eindelijk m`n hoofd. ‘Nee, wat dan?’
De grijns op haar gezicht is raadselachtig en ze wacht plagerig met antwoord geven. ‘Dat Potter je leuk vind!’
Meteen schiet ik overeind. ‘Wat! Nee? Echt niet.’

‘Wel dus.’ Giechelt Rosalie en ze gaat aan m`n andere kant liggen. ‘Waar zijn je kleren eigenlijk?’ Verbijsterd kijk ik haar aan en barst dan in lachen uit.

Nog tot diep in de nacht denk ik na over wat Victoria me verteld heeft. Zou het waar zijn? Met een gedempte vloek draai ik me op m`n zij en staar met opengesperde ogen naar Gigi die naast me op het bed ligt, de witte poes is duidelijk zichtbaar in de nachtelijke duisternis.
Harry heeft nog nooit tegen me gepraat, hij kent me helemaal niet. Waarschijnlijk kent hij me alleen maar als de vriendin van Draco. Dat zou mijn beeld tegenover hem niet veel goed doen vrees ik! Ze zijn niet voor niets vijanden van elkaar.
Maar ook mijn ouders staan aan Voldemort`s kant en Harry aan Perkamentus` kant, nog een reden om me te haten!
Aangezien ik toch voorlopig nog niet kan slapen sta ik op en trek m`n badjas aan, een nachtelijke wandeling zal me goed doen!

Langzaam en zo stil mogelijk loop ik door de gangen van m`n favoriete kasteel. Ondanks de duisternis zie ik alles perfect in detail, zo hoorde ik dus ook al de voetstappen die naderden.
Met een stiekeme grijns duik ik in een nis en sta zo stil mogelijk. Diegene die net als ik een nachtelijke wandeling maakt moet echt recht naar de plek kijken waar ik sta wil die me zien. Ervaring heeft namelijk geleerd: mensen zien niets wat ze niet verwachten. Nou, ze verwachten mij niet hier dus zien ze me niet.
De voetstappen worden steeds luider en stoppen op dezelfde hoogte als ik. Gespannen hou ik m`n adem in en probeer me niet t bewegen, als ik dat doe wordt ik geheid gepakt!
‘Bonita, kom maar tevoorschijn. Ik weet dat je daar bent.’
De stem is akelig bekend ook al heeft die nog nooit tegen me gesproken. Toch kan hij me niet verlinken zonder zelf gepakt te worden. Geruisloos doe ik een stap naar voren. Harry Potter draait zich naar me toe en glimlacht verlegen.
‘Ik wist het…’

Reacties (1)

  • Allysae

    anime style<33
    daar op is draco veeeeeeeeeeeel leuker
    snelverder

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen