Foto bij O32

Jade Livingstone

Ik zat met Fred en George in de leerlingenkamer, die bijna uitgestorven was. Iedereen was naar buiten nu het nog zulk mooi weer was. Ik vroeg me net af waar Quana bleef, toen ze door het portretgat binnenkwam. "Hé," zei ze glimlachend tegen me en ze ging naast Fred zitten. Die keek haar kort aan en richtte toen zijn blik ergens anders op. Oeps. Dat was niet de bedoeling. Wat was er gebeurd? Quana kennende zou ze het me niet vertellen tot ze daar behoefte aan had en ik had geen zin in weer een ruzie. Het had me net wel gekwetst hoe ze had gedaan, maar gelukkig was het weer goed tussen ons. Ze twijfelde gewoon ontzettend tussen Fred en Carlo. Als ik haar was zou ik voor Fred kiezen, maar ze moest het vooral zelf weten. Het zou trouwens wel leuk zijn als zij iets met Fred kreeg en ik iets met George. Ik keek Quana onderzoekend aan. Ze vond het duidelijk niet leuk dat Fred haar zo goed als negeerde. Het viel me op dat ze haar hand op haar buik had gelegd, alsof ze pijn had. Wat zou er net gebeurd zijn, toen ik niet meer bij haar was? Had iemand haar pijn gedaan? Als dat zo was, zou ik ervoor zorgen dat diegene het niet meer zou doen. Hoe durfden ze aan mijn beste vriendinnetje te zitten?
"Quana, wil je me even ergens mee helpen? In de slaapzaal?" Ze knikte en stond op. Het viel me op dat ze ook een beetje moeilijk liep. George trok een pruillipje toen ik opstond, maar ik stak mijn tong naar hem uit. "Tot later." Quana en ik liepen de trap op en ik ging op mijn bed zitten. "Waar moest ik bij helpen?" "Ik zat te bedenken wat ik zaterdag aan zou doen, maar ik heb echt geen idee. Ik heb je hulp nodig..." Quana lachte en trok mijn kast open. "En ik wilde gewoon even wat tijd met z'n tweeën doorbrengen." "Moet je niet bij George zijn dan?" Ze stak haar tong naar me uit en begon kleren uit de kast te halen. "Dat kan later ook nog.” Ik keek naar haar terwijl ze door mijn kleren spitte. "Quana, heb je je pijn gedaan?" "Het gaat wel." "Wat is er gebeurd?" "Ik ben gevallen." "Weet je het zeker?" "Ja," zei ze fel. "Dat weet ik heel erg zeker." "Oké, sorry. Ik maakte me gewoon zorgen." "Dat is niet nodig, hoor. Het gaat wel weer over." "Oke." Ze begon weer tussen mijn kleren te kijken. "Wauw, deze is mooi." Ze hield een donkerblauw jurkje vast. "Waarom draag je die nooit?" "Omdat ik 'm van mijn ouders gekregen heb." "Dan zou je hem eigenlijk aan moeten doen als je met George naar Zweinsveld gaat." "Daar vind ik hem te overdreven voor." Ze keek er even naar. "Daar heb je wel gelijk in. Andere keer dan." Na veel gedoe hadden we eindelijk iets gevonden waar we allebei tevreden over waren. Ze kwam bij me op bed zitten. "Mag ik je haar doen?" vroeg ik. "Ja hoor. Is het daar niet te kort voor?" "Nee, gaat wel lukken." Ik borstelde haar haren en begon het in te vlechten. Ik deed normaal amper iets met mijn haar. Ik droeg het altijd los of in een losse staart. Maar ik vond het wel leuk om aan het haar van anderen te zitten. Ik vond het op mijn eigen hoofd alleen zo lastig, want dan kan je niet alles goed zien. "Weet je wat leuk zou zijn? Als jij iets met Fred krijgt en ik met George. Dan kunnen we dubbeldaten." Quana lachte en schudde zachtjes haar hoofd. "Sinds je bedacht hebt dat je het er maar van moet nemen nu je nog de tijd hebt, heb je die vlinders wel op de vrije loop gelaten, hè?" Ik knikte en Quana lachte. "Sorry dat ik jullie stoorde vanmiddag." "O, maakt niet uit." "Maar jullie gingen bijna zoenen." Ik haalde mijn schouders op. "George kennende krijgen we nog wel een kans." "Vast. Ik weet trouwens niet of ik iets met Fred ga krijgen. Volgens mij heb ik het verpest bij hem." "Wat heb je gedaan?" "Ik weet het niet... Ik liet hem alleen achter, maar hij kan het ook gewoon tegen me zeggen als er iets is." Ik knikte en ging verder met haar haar. Toen ik klaar was, liep ze naar de spiegel. "Wauw, Jade! Bedankt!" "Het was leuk om te doen hoor," lachte ik. "Kom, we gaan naar de Grote Zaal. Het avondeten begint zo."
In de Grote Zaal gingen we bij Harry, Ron en Hermelien zitten. Fred en George zaten er ook bij en Fred negeerde Quana nog steeds. "Hé, heb jij dat gedaan?" vroeg George aan mij, wijzend op Quana's haar. Wat lief dat hij had onthouden dat ik dat leuk vond om te doen. Ik knikte en glimlachte. "Mooi." "Dank je." Ik schepte wat aardappelen en groente op mijn bord en begon erin te prikken. Ik had eigenlijk niet zo veel honger. Het was alsof mijn maag vol zat met vlinders en er niets meer bij paste.

Sorry voor het weer niet activeren! Bedankt dat jullie zo geduldig blijven:)x QuestToAsk

Reacties (2)

  • Gisborne

    Snel verder! <333333333

    8 jaar geleden
  • PrimRue

    Naawhh she is in loveeee (:
    Like it!!
    Snel verduuuur(flower)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen