sorry dat ik zolang niets geplaatst heb. School neemt zoveel tijd in beslag... Nou ja, gelukkig zijn we er bijna vanaf. Ik hoop dat jullie dit hoofdstuk leuk zullen vinden.

Ik rende over de muren. Gelukkig wist ik waar mijn vader zijn troepen aanvoerde.
Om me heen was de wanhoop groot. Ik zag Elfen vallen, kreken klonken. Fluisterend sprak ik tot Dÿane: "laat dit stoppen!"
Tranen stonden in mijn ogen.
Mijn vader zag mij al, voordat ik hem zag.
"Shÿra! Wat is er?"
Buiten adem antwoordde ik. "Deze strijd is hopeloos. Dit kunnen we nooit winnen!"
Hij schudde treurig zijn hoofd en trok me weg uit het strijdgewoel.
"Ik weet het. Maar we kunnen niet terugtrekken."
Ik knikte. "Ik heb een idee."
De blik van mijn vader moedigde ma aan om verder te gaan.
"Deze mensen worden door iemand geleid. Bevelhebbers, kapiteins... En Menro staat boven dat alles. Deze mensen komen niet naar boven, deze blijven veilig beneden staan. Zo blijven ze moorden, zonder dat we ze kunnen stoppen."
Ik stopte even.
"Wat is je plan?"
"We moeten naar beneden. Een laatste, wanhopige terugslag. We moeten deze mensen, de bevelhebbers, doden. Anders kunnen we deze strijd niet beëindigen."
Hij knikte.
"We moeten iedereen die mee wil, mee laten gaan. Ik zal ze leiden. We moeten de paarden zadelen." zei mijn vader vol overgave.
"Nee. " zei ik. "Ik zal gaan."

Reacties (3)

  • Livgardet

    Waarom blijft me dat aan lotr denken???
    Maar gebruik de zin 'for death and glory' Tis een erg ispiratievolle zin:)
    maar snel verder!

    9 jaar geleden
  • Guinevere

    Hup hup Shyra!! Snel verder! <3

    9 jaar geleden
  • Catmint

    dapper hoor!
    Enne, ik heb vandaag ook de laatste toetsdag. dus...

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen