Foto bij 81 • Juliet Willis

Emma bracht me onmiddellijk mee naar de meisjestoiletten. Ze wilde perse kijken hoe ik eruit zag en waar ik allemaal pijn had. Ik liet me meevoeren ook al kon ze er niets aan doen om te pijn weg te nemen. Bij elke stap die ik zette, voelde ik mijn buik samenkrimpen en een stekende pijn. Ik was echt wel blij dat Zayn ertussen kwam, anders zou ik nu ook nog met barstende hoofdpijn hebben gezeten, maar hoofdpijn had ik toch al, door mijn hersenen die op volle toeren draaiden om erachter te komen wat dat was tussen Emma en Zayn.
In de toiletten trok ze onmiddellijk mijn shirtje omhoog. Door die plotseling beweging schrok ik en kromp ik in elkaar waardoor ik weer een stekende pijn voelde. Een gesmoorde kreet ontsnapte over mijn lippen.
‘Sorry.’ Verontschuldigde Emma zich onmiddellijk. ‘Doet het echt zoveel pijn?’
Ik knikte lichtjes mijn hoofd. Eigenlijk wilde ik wild knikken met mijn hoofd en het uitschreeuwen van de pijn, maar ik had schrik dat dat alles mij alleen maar meer pijn zou doen, dus hield ik me kalm. En daarbij wilde ik ook niet dat Harry mijn pijn zou kunnen zien. Ik zal hem nooit meer laten zien dat hij mij met een vingerknip kapot kan krijgen.
Weer pakte Emma mijn shirtje vast. Deze keer schrok ik niet en liet ik haar gewoon doen. ‘Laat me eens zien.’ Zei ze bedenkelijk terwijl ze mijn shirt tot juist onder mijn bh optrok. ‘Auw, dat ziet er niet goed uit.’
‘Hoezo?’ Ik pakte mijn shirt zelf vast en ging een beetje opzij zodat ik mezelf in de spiegel kon zien. Door deze brute beweging voelde ik weer een stekende pijn, maar deze verbeet ik. Nu wilde ik eerste zien wat er zo erg uitzag. Zo’n vijf centimeter onder mijn bh vormde zich stilletjes aan een grote blauwe plek. Ze was nog niet goed zichtbaar maar het feit dat er nu al iets zichtbaar was, betekende niet veel goeds.
‘Misschien moeten we naar het ziekenhuis om te zien of het niets ernstigs is.’ Stelde Emma een beetje paniekerig voor.
‘Ziekenhuis?’ Vroeg ik met grote ogen. ‘Ik ga niet naar een ziekenhuis! Niet door Harry!’ Zei ik kwaad wanneer ik terugdacht aan de belofte die ik mezelf juist had gemaakt. ‘Daarbij is het maar gewoon een blauwe plek. Binnen twee weken zie je er al helemaal niets meer van.’
Emma zuchtte en schudde zachtjes haar hoofd. ‘Je gaat vanavond toch Liam bezoeken, laat een dokter dat gewoon even snel nakijken. Je bent toch in het ziekenhuis, dus het is niet door Harry.’
‘Het is door Harry dat Liam in het ziekenhuis ligt.’ Kaatste ik terug.
‘Dan ga je gewoon niet naar het ziekenhuis, hé.’
‘Nee!’ Riep ik onmiddellijk. Ik moest en zal Liam elke dag daar gaan opzoeken, en maakt niet uit hoe lang ik dat nog zou moeten doen, ik zal het doen. ‘Maar nu eens iets anders.’ Zei ik met een lichte grijns op mijn lippen. Ik liet mijn shirtje weer zakken en zette me een beetje gemakkelijker tegen één van de wasbakken die hier stonden. ‘Wat is dat tussen jou en Zayn?’ Mijn mondhoeken trokken met de seconde meer omhoog van nieuwsgierigheid.
Even wist Emma niet wat ze moest antwoorden en door haar twijfeling wist ik onmiddellijk dat er iets aan de hand was, meer dan vriendelijk doen. ‘Wat bedoel je?’ Bracht ze even later uit.
Ik begon te lachen maar moest al snel weer stoppen doordat ook dat pijn deed. ‘Kom op, Emma. Ik ben ook niet blind hoor. Wat is er gaande tussen jou en Zayn? Een geheime relatie?’
‘Wat?’ Nu was het Emma haar beurt om te lachen. ‘Dat geloof je zelf nu toch niet? Er is niets tussen mij en Zayn. Als we iets zouden hebben, zouden we dan zo tegen elkaar doen? Op zo’n manier zou ik toch geen relatie willen.’
‘Maar wat is er dan wel? Ik weet dat er iets is, dus zeg me niet niets.’
Weer zuchtte ze. ‘Hij is gewoon niet te vertrouwen. Plots wilt hij vrienden met je worden. Sowieso dat hij dat moet van het hén om je op een andere manier klein te krijgen.’ Zei ze dan toch ten lange laatste.
‘Dat dacht ik in het begin ook van jou.’ Antwoordde ik. ‘En daar had ik geen gelijk in. Waarom zou hij dan wel zo zijn? Volgens mij zijn zij daar niet eens zo slim voor om dat te bedenken.’ Ik kruiste mijn armen voor mijn borst terwijl ik Emma doordringend aankeek. ‘Ik vind dat we hem een kans moeten geven.’


Als er iets iets waar jullie je aan ergeren, of het te saai is of zo, laat het me alsjeblieft weten. Ik wil er alles aan doen om toch een goed verhaal neer te schrijven. <3

Reacties (5)

  • dannick

    Je schrijft echt heel goed!
    Dit verhaal is gewoon fantastisch!:)

    7 jaar geleden
  • xBaps

    Dit is echt een geweldig verhaal!
    Verder.

    8 jaar geleden
  • 1PinkiePie0

    Go juliet! Stiekem valt emmq op zayn alleen wil zepf niet toegeven ook niet aan haar zelf! Snel verder! X

    8 jaar geleden
  • Aplin

    Ik erger me helemaal nergens aan, in tegendeel zelfs. Ik blijf gewoon genieten van ieder hoofdstuk dat jij schrijft. Dit is gewoonweg een geweldig verhaal. <3

    8 jaar geleden
  • Salute

    Er is niks mis mee, weer zo goed geschreven als altijd xd
    Nog een stukje?
    Xx <3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen