Foto bij 078.2 Charlie McFly

Hey Peeps
Ik moet wat bekennen. Volgende week ga ik vanaf maandagavond (k moet eerst werken:() tot vrijdag (moet daarna weer werken:( ) op vakantie met een paar vriendinnen.
Ik ben er dus niet om wat te schrijven of te activeren, maar ik heb Bayly altijd nog(A), dus jullie komen waarschijnlijk niets te kort. Bovendien ben ik bezig met een deeltjesvoorraad maken:).
Over 3 weken zit ik trouwens ook weer 2 weken in Italië, maar daar hebben we WAARSCHIJNLIJK (niet zeker dus (jup dat is de definitie van waarschijnlijk)) wel internet.
Xx Curlyy

Alles werd wazig. Ergens voelde ik twee sterke armen om me heen slaan, maar ik merkte het niet echt. De geur van Harry kwam mijn neusgaten binnen, maar ook dat realiseerde ik me niet.
Op een of andere manier stroomde de tranen over mijn wangen, maar echt huilen was het niet. Er kwamen geen snikken uit mijn mond en ook haalde ik mijn neus niet op.
De warme en zachte stem van Harry fluisterde iets in mijn oor, maar wat het was weet ik niet. Het drong gewoon allemaal niet tot mij door. En dat kwam gewoon door haar. Wat moest ze van me? Waarom nu wel?
De woede die ik net voelde kwam weer in me op, maar alweer wist ik niet hoe ik het moest uiten.
Ik wist het gewoon allemaal niet meer, en dat is haar fout. Ik heb liever gehad dat ze me met rust liet. Dat ik gewoon rustig verder kon leven, maar toch doet ze me pijn. Zelf had ik me er al lang bij neer gelegd dat mijn moeder me niet meer moest. En dan doet ze dit. Sprak ze wel de waarheid? Was het allemaal niet een grote leugen, om me terug te krijgen ofzo? Want ik weet wel dat ze het nooit echt op de wereld van fame had. Ze vond het altijd maar niets en was er dan ook van overtuigd dat het helemaal niets voor mij was.
Maar ze wist niet half hoe gelukkig ik hier was geworden. Hoe geweldig mijn leven er op het moment uit ziet.
Ze heeft me zelfs niet eens terug gebeld toen ik wilde vertellen over Lux, dat deed me nog het meeste pijn. Maar nu, nu was het geen pijn meer.
Opeens voelde ik hoe de grond onder mijn voeten verdween, maar wat er precies gebeurde weet ik niet. Alles bleef me te wazig.
Uit het niets voelde ik een frisse wind en de warme nazomerse zon op mijn huid. Ik was ergens buiten.
Ik werd neer gezet op een of ander warm kussen ofzo, dat een paar tellen later aan de andere kant ook inzakte. Harry was tegenover me gaan zitten.
Zijn grote, maar zachte handen gingen voorzichtig langs mijn kaaklijn, langs mijn slaap en onder mijn ogen langs, zodat de tranen ophielden en mijn zicht weer beter werd.
Nu pas kon ik Harry weer aankijken. Zijn mooie groene ogen stonden bezorgd maar toch keek hij me ook liefdevol aan.
'Harry,' mompelde ik, maar veel verder dan dat kwam ik niet. Wat wilde ik hem eigenlijk zeggen. Wat wilde ik eigenlijk?
'Yes my love,' zei Harry zacht, waarna hij me weer in zijn armen nam. Het grote kussen bleek een stuk van de loungebank te zijn die op het balkon van het appartement was. Harry's rug steunde nu tegen het achterstuk van de bank aan en ik lag in zijn armen. De enige plek waar ik me nu veilig voelde.
'I don't know what to do,' fluisterde ik terug. 'Me neighter my love. You need to do what you think is best. And you don't need to do anything if you don't want to.'
Ik weet het gewoon allemaal niet meer, het is te verwarrend dit. Waarom deed ze dit? Waarom deed ze dit mij aan. Niet alleen mij, maar ons. Want Harry vind het verschrikkelijk om me zo te zien, dat weet ik wel zeker. Maar ook Luxie was eraan gewend maar een oma te hebben. Ze is er noot voor haar geweest, zo'n beetje de slechtste oma ooit dus. En nu komt ze opeens terug.
Alweer schoten er tranen in mijn ogen, en niet veel later stroomden ze ook weer over mijn wangen.
Harry merkte het en veegde ze meteen weg, maar toch bleven ze komen.
'Laten we dansen, liefste.
Dansen aan zee.'
Harry's stem maakte me weer rustig. Het zorgde voor een veilig gevoel. Hij zong het liedje dat ik ooit gezongen had, op het strand. Het strand waar ik gelukkig geweest was, en het strand waar ik Harry had verteld dat hij opnieuw vader zou worden. Het strand dat meer voor me betekende dan elke andere plek die ik kon bedenken, behalve thuis misschien. En thuis is hier, hier bij Harry. Home is where the hart is, right.

Le deal:$:$:$(keep asking)

Reacties (8)

  • SaarJulia

    Je schrijft zoo moooi <3
    snel verder and kudoo

    7 jaar geleden
  • biancadokkum

    Sneu voor Charlie;)!!!
    Super mooi geschreven(H)!!
    (flower)

    7 jaar geleden
  • ChocoAddict

    SNEL VERDURRRR

    7 jaar geleden
  • xLove1Dxx

    Mooi geschreven!<3

    Snel verder!

    7 jaar geleden
  • Niallene

    Ahw die laatste zin is echt mooi! <3
    Snel verder <3

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen