Foto bij [08] It`s not oke! I`m a f*cking werewolf!

Als ik wakker wordt voel ik me nog steeds misselijk en slapjes. Gelukkig mocht ik in m`n bed blijven vandaag van Perkamentus.
Het is abnormaal stil in de slaapkamer en ik open m`n ogen. Zoals ik al verwachtte waren Victoria en Rosalie al weg. Met een diepe zucht sluit ik m`n ogen en denk aan Harry`s gezicht toen de maan m`n aandacht trok. Hij keek bang en geschrokken. Nu wil hij me vast nooit meer zien. Ik klem m`n kaken op elkaar in een poging niet te gaan janken als een klein kind. Toch kan ik niet voorkomen dat een traan langzaam z`n weg over m`n wang baant en met een zachte tik op de dekens komt. Sinds ik veranderd ben vannacht lijken m`n zintuigen, die al erg scherp waren, extra gevoelig te zijn.
Met een gekwelde grom sla ik m`n handen over m`n oren en knijp m`n ogen stijf dicht.

Hoe hard ik m`n best ook doe, ik kan niet meer slapen. Als ik dan uiteindelijk aan het eind van de ochtend als nog in slaap val is m`n slaap vol monsterlijke weerwolven en bange Harry`s.
‘Bonny? Lieverd, je moet naar Anderling!’ Rosalie boog zich over me heen en voelde aan m`n voorhoofd. ‘Je ziet er belabberd uit Bonny.’
Ik snuif sarcastisch, en sta wankel op. Ze moest eens weten!
‘Waarom hebben Patty en Draco ruzie?’
Rosalie`s ogen worden zo groot als schoteltjes en ze kijkt lichtelijk paniekerig naar Victoria die doet alsof ze ons niet hoort. Helaas verraadt haar hartslag haar, die gaat veel te snel voor een ontspannen persoon.
Geschokt door het feit dat ik haar hartslag hoor verstijf ik en staar naar m`n twee vriendinnen. ‘Lieverd, het is niets! Patty heeft Draco geprobeerd te zoenen maar hij duwde haar weg!’
M`n ogen glijden naar Rosalie die me omhelsd, blijkbaar dacht zij dat ik dacht dat er iets veel ernstiger aan de hand was.
Ik lach zachtjes en duw haar van me af en kleed me snel om. ‘Het maakt niet uit.’ zeg ik tegen hun als ze me ongelovig aanstaren met grote koeienogen.
‘Echt niet!’ Snel ren ik de slaapkamer uit en loop de leerlingenkamer in waar iedereen stilvalt als ze me zien.
Langzaam laat ik m`n blik door de ruimte glijden tot ze op Patty vallen. Ze krimpt zichtbaar ineen en springt achter Blaise als ik een stap in haar richting doet.

‘Jij smerige vriendjes stelende hoer.’ Sis ik en trek haar achter Blaise` brede rug vandaan. Ze jammert zachtjes en probeert zich los te trekken, ik verstevig m`n greep en ze trekt bleek weg.
‘Patty, als ik je nog een keer in Draco`s buurt zie… dan zal ik minder lief voor je zijn.’
M`n nagels boren in haar arm en ik laat haar los waarna ik naar Draco loop, hem vol op z`n mond kus en daarna de leerlingenkamer uit paradeer, de rest in stilte achterlatend.
Zodra de muur achter me dicht glijdt begin ik te rennen. M`n voetstappen zijn vrijwel geruisloos en de snelheid is adembenemend. Al veel te snel sta ik voor Anderlings kantoor en klop aan.

‘Ah mevrouw Luxfort. Hoe voel je je nu?’ zegt professor Anderling als ze de deur opent en me binnen laat. Zodra ik Harry zie zitten verstijf ik voor de tweede keer deze dag. Professor Anderling legt haar hand op m`n schouder en geeft er een kneepje in. ‘Ga daar maar zitten.’
Ik loop naar de aangewezen stoel en ga op het randje zitten. Harry leek niet bang of nerveus maar ik hoorde z`n hart sneller bonzen dan dat het hoorde te doen.
‘Goed, Bonita. Ten eerste, je bent nooit gebeten door een weerwolf bij jou zit het dus in de genen. En daar wil ik je iets over vertellen. Professor Sneep gaat trouwens elke maand een drankje voor je maken waardoor je niet verandert maar wel ziek wordt.’
Ik knik en sla m`n blik neer van haar indringende ogen.
‘En ten tweede, Perkamentus heeft hier een boek met daarin alle informatie over weerwolven en Lycans.’
‘He?’ zegt Harry en meteen kijk ik hem aan maar hij kijkt alleen naar Anderling met een vage frons. ‘Weerwolven en Lycans zijn toch hetzelfde?’
Professor Anderling schudde haar hoofd en schonk wat sap voor ons in.
‘Absoluut niet zelfs!
Er zijn enkele cruciale verschillen. Zo zijn weerwolven niet instaat hun menselijke kant te behouden. Zodra ze enkele keren verandert zijn, kunnen ze nooit meer terug tot ze sterven. Lycans kunnen hun veranderingen controleren en herinneren alles nog nadat ze weer terug verandert zijn naar hun menselijke gedaante.’
‘Maar wat ben ik?’ vraag ik en leun onbewust naar professor Anderling toe.
‘Dat weten we eigenlijk niet eens zeker. Want zowel Lycans en weerwolven kunnen op twee poten lopen hebben nog enigszins iets menselijks in hun uiterlijk… maar jij was echt volledig een wolf. Het kan er zelfs op wijzen dat jij gewoon een shapeshifter bent. Of een Faunaat zoals wij het noemen.’

Ik knik en leun naar achteren. Wat sowieso zeker is, is dat ik geen weerwolf ben! Anders had ik hier nu niet zo gezeten!
‘Maar hoe zat het dan met Lupos?’ Harry`s stem is dunnetjes en hij ziet bleker dan gewoonlijk.
‘dat is een hele goede vraag Harry. Lupos is door een Engels soort weerwolf gebeten. Bij Bonita is het aangeboren. En bovendien komt haar vader uit Hongarije en is hij zelf ook een Lycan of shapeshifter.’
Verrast kijk ik op. ‘Echt?’ professor Anderling knikt en schenkt de glazen nog eens bij.
‘Hier Bonita, je mag het boek lenen. Geen enkele leerling heeft het boek ooit eerder gelezen, je bent dus de eerste.’
Ze glimlacht. Waardoor ik verdwaasd terug glimlach.

Als Harry en ik twee uur later door een gang lopen pakt hij m`n hand en dwingt me zo te stoppen. ‘Het komt wel goed Bonny.’
Met een geërgerde zucht trek ik m`n hand uit de zijne en prikken de tranen in m`n ogen.
‘Hoe kun je dat zo zeggen? Het is niet oké! Ik ben verdomme een monster!’
Snel ren ik weg en duik een andere gang in naar de kerkers, hem alleen en overdondert achterlatend in die lege hal met een verloren uitdrukking op z`n gezicht.

Reacties (2)

  • Felonys

    plaatje doet het niet, ik wordt terug maar de home pagina geleidt

    8 jaar geleden
  • Allysae

    oomg
    ik ben heel erg verbrand
    had sportdag op het strand
    snel verder

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen