Bill Kaulitz



Georg en Gustav knikken het hoofd als David ook hen het nieuws verteld. Vrijwel lijken ze verbaasd en ontzet, maar totaal niet kwaad. Georg werpt een blik op mij en haalt zijn schouders op. 'Zolang onze naam maar gered wordt, vind ik het prima.' Mijn mond valt open van verbazing. 'Wat maak je me nou? Ze drummen ons zo in de vergeethoek.' bromt Tom kwaad, wat een strenge blik van David oplevert.

'Luister eens goed Tom, het is te nemen of te laten.' roept hij kwaad en kruist mijn broer koppig de armen. 'Ik haat je.' mimed hij koppig. Ik zucht diep en laat die 2 maar verder discussiëren. Het interesseert me niet. Met mijn doen zullen die meiden algauw de benen nemen, zeggen dat de druk hen te zwaar op de schouders leunt, wacht maar af!

We lopen door de witte hal, onderweg naar de inkomhal. Met handen die verstopt zitten in mijn broekzakken leun ik tegen de muur aan, terwijl de G's in de rode zetels ploffen. Tom zet zijn engste blik op, wat me even doet grijnzen. Misschien kan dit nog leuk gaan worden, ja.

'Meisjes! Jullie zijn net op tijd!' De verraderlijke stem van David laat me haast kotsen. De hoofden van de jongens staren zijn kant op, zonder een enkele emotie. Ik trek mijn wenkbrauw op en volg hun blikken.



Bruine weelderige krullen dansend door het openen van de deur, die een lichte bries het gebouw binnen stuurt. Haar fijne vingers, versierd met gouden ringen, strijken een zwarte haarlok achter het gepiercete oor. Smaragdgroene ogen die fonkelen door de lichte huidskleur, haast zo wit als sneeuw. Haar onderlip gevangen in een metalen ring, bewegend door de verhalen die haar opgewonden stem verteld. De fijne hals opgesloten door de vele juwelen, reikend over haar borst. Haar lichaam gegoten in een wit romantisch jurkje, versierd met kant en borduursel. Haar slanke, lange benen blinkend door het fijne straaltje zonlicht dat zich een baan naar binnen heeft gewerkt. Stoffige gympjes aan haar voeten, waardoor deze verschijning zo vrolijk overkomt. Het meisje moest uit een sprookjesboek komen, een jonge prinses die de wereld zou verkennen. Mijn wereld?



Afstotend van de muur waartegen ik leunde, wazig beeld over de hal waar ik net nog doorheen had gelopen, met trillende benen de mannentoiletten bereikt, haastig over de pot gebogen. Het zure goedje stroomde uit mijn lichaam, wijl ik de ogen dichtkneep. De geluiden op de achtergrond hoorde ik vaag. Dit moest een vergissing geweest zijn, alles wat ik zag was een illusie, waarschijnlijk een nachtmerrie die ik ervaart had in de echte wereld.

'Bill?' Wankelend beende ik het toilet uit en smeet meteen een goed handje vol ijskoud water mijn gezicht in. Voelde een hand op mijn schouder, terwijl ik langzaam opkeek in de spiegel. Tom was bezorgd, ik was verward. 'Slechte redbull?' Kon ik maar van ja knikken, zonder mijn schouders meedogenloos te laten schokken.

Reacties (6)

  • Eyka

    Oke, ik hou van je manier van schrijven. Jep. I do.

    8 jaar geleden
  • TomxMydrug

    Awesome! Ik heb abo! <3

    8 jaar geleden
  • AlienStar

    snel verder super leuk!!!! Ik vind je story geweldig!

    8 jaar geleden
  • AngelicPower

    Snel verder!!(Y)

    8 jaar geleden
  • BlackLeather

    Echt geweldig!!!!!

    snel verder jij!(flower)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen