Onaa Cruizze Latimore


Mijn zus buigt zich over het contract heen, leest alle regels perfect door. Nieuwsgierig bekijk ik haar gezichtsuitdrukking, maar kan nu al zeggen dat ik er helemaal niets uit afleid. Op zich weet ik er bitter weinig vanaf. Zarah was altijd al beter in beslissingen nemen, het woord nemen, discussiëren, onderhandelen, en al dat soort dingen.

Met de blauwe pen, handtekend ze het contract en schuift die mijn kant op. 'Goedgekeurd.' Ik krijg een glimlach op mijn gezicht en neem de balpen over. Even blijf ik twijfelend hangen en kijk Zarah aan. Is dit echt wat we willen? 'Onaa, wat is er?' Het klinkt niet verontwaardigd, eerder bezorgd. Bijtend op mijn lip, haalt zij de pen uit mijn handen en glimlacht me toe. 'Wat houd je tegen?' Ik zet mijn ellebogen op mijn knieën en sluit mijn ogen.
Ik kan toch niet zeggen dat Bill me tegenhoudt?


Hij zei het niet persoonlijk. Hij gaf me enkel die blik, eentje die ik liever niet had gekregen. Ongelooflijk hoe die diepbruine hazelnoot ogen, zo vernietigend konden kijken. Eerst leken die te fonkelen, haast te sprankelen van plezier en nieuwsgierigheid. Tot die plots de schok van hun leven kregen, en hij de hal uit rende. Sindsdien heerste er een gespannen sfeer, met zichtbare haatgevoelens.

'Ik had me deze dag gewoon heel anders voorgesteld.' David knikt het hoofd en zucht diep, voordat hij Zarah aankijkt. 'De jongens...vooral de tweeling dan, zijn het niet helemaal eens met de maatregelen. Voordelen voor jullie, voordelen voor hen, maar ook nadelen. Jullie blijven bijvoorbeeld in dezelfde bus slapen, gewoon om geld uit te sparen. Tijdens een kleine pauze zouden jullie in het dichtstbijzijnde huis, namelijk die van hun verblijven net zoals Georg en Gustav. Ze vinden het wat moeilijk om hun trots te laten varen en jullie op te leiden.'

Ik knik begrijpend, want dat doe ik ook. Het moet vast zwaar zijn om zomaar een ander doel voor ogen geschoteld te krijgen. Namelijk, het succes van Tokio Hotel heropbouwen. Zou Bill daarom zo kwaad op ons zijn?

Zonder er verder bij na te denken krabbel ik mijn naam op het papier en schud David ons vrolijk de hand. Hij biedt ons een glas champagne aan en proost op een mooie toekomst voor ons beiden. Wijl Zarah en David 'belangrijke zaken' bespreken meld ik even een toilet beurt.

De hal is maar saai wit, wat me een nogal ziekenhuis en zakelijk gevoel heeft. Zuchtend richt ik mijn blik op het rode tapijt dat vast het hele gebouw bedekt. Binnenkort verlaten we Berlijn, verlaten we Jason, ruilen we onze club in voor een gevuld sportpaleis of arena, misschien een theaterzaal... Dat hele gebeuren bezorgd me toch wel kippenvel en spanningen. Geen spanningen voor het publiek, waarschijnlijk kwade fans of publiciteit. Eerder spanningen tussen ons en Tokio Hotel. Peinzend aan Gustav en Georg, vormt een glimlach op mijn gezicht. 2 zeer aangename, vriendelijke, humoristische mannen. Waarschijnlijk de enigen waarmee we het ooit goed zullen kunnen vinden in de toekomst.

Dan heb je Bill en Tom. Diep in gedachten merk ik pas laat op dat ik prompt op iemand bots. Geschrokken houdt ik de arm beet, niet wetend dat ik dat beter niet had kunnen doen. 'Oh, het spijt me, ik wou niet d..' Langzaam sterft mijn stem weg, verder mijn lichaam in. Op kijkend in de bruine hazelnoot ogen. Geschrokken en verrast. Een licht aroma vult mijn neus, zoet als aardbeien. 'Kijk...uit waar...je loopt.' Ik krijg de woorden maar half mee, nu hij z'n hoofd niet wil wegdraaien.

Zolang hij dat niet doet, vind ik de kracht niet om hem los te laten en te doen alsof dit nooit was gebeurd. Waarom doet hij ook zo moeilijk? Langzaam aan krijg ik weer een vreemd gevoel, die me tegenhoudt, me gewoon om te draaien. De huid waar mijn hand op ligt, lijkt haast te gloeien onder mijn aanraking. Tevergeefs voel ik de warmte overvloeien in mijn eigen lichaam.

Ik wil helemaal niet warm worden, staren zonder reden, vreemde gevoelens opwekken, niet weten hoe ik me moet gedragen als hij me aankijkt of gewoon afsnauwt!

Bruusk laat ik zijn arm los en duw hem aan de kant. 'Staar me niet zo aan, oen!' Met opgetrokken neus loop ik langs hem heen, vind meteen de damestoiletten aan mijn linkerzijde. Wijl ik binnenstap voel ik zijn ogen op mijn lichaam branden, 'Keep looking Honey, keep Looking.'


Damn, jullie zijn altijd zo ontzettend lief!!! Super bedankt! xxx

Reacties (5)

  • Eyka

    Just noticing, maar je hebt Goerg ipv Georg getypt.. (': - vond ik grappig -
    Ja, mijn humor is nogal. Onder nul 8D.
    - Ik hou nu al zoveel van dit verhaal en het is zo leuk dat ik nog zoveel deeltjes in te halen heb. Hoewel ik eigenlijk hoor te studeren voor herexamens, maarja. Ik kan het niet laten 8D. But, the way you write. Ik ga het nog zoveel keer zeggen. Dat sarcasme in combinatie met die subtiliteit van gevoelens. ME LOVES!

    8 jaar geleden
  • MrsGrey

    (H)(H)(H)(H)(H)(H)(H)*O**O**O**O**O*

    8 jaar geleden
  • AlreadyGone

    Snel verder!(flower)
    x

    8 jaar geleden
  • AlienStar

    Nehehehe(huil huil) snel verder i'm in love with this story. Please ga snel verdeeer!(flower)

    8 jaar geleden
  • AngelicPower

    Snel verder!!(Y)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen