Foto bij 90 • Juliet Willis

Tijdens de les was er niets speciaal meer gebeurd. Ik had notities genomen van de belangrijkste dingen die de leerkracht zei, terwijl Emma ongemakkelijk op haar stoel naar buiten aan het kijken was. Af en toe vroeg ze aan me waar de leerkracht het over had, maar richtte haar aandacht dan snel weer op iets anders. En Zayn zat verveeld in de les. Ik kon hem niet zien, maar uit de zuchten die uit zijn mond kwamen en de bewegingen die hij om de seconde maakte, kon ik opmaken dat hij zich dik aan het vervelen was.
Ik pakte snel mijn spullen bij elkaar en liep het klaslokaal uit. Het was eindelijk middag en ik had verschrikkelijke honger. De laatste les gromde mijn buik om de minuut, wat verschrikkelijk irritant was omdat het muisstil was in de klas en iedereen het dus hoorde.
Zonder eerst naar mijn kluisje te gaan, liep ik naar de kantine waar ik aan het vaste tafeltje van mij en Emma ging zitten. Emma was er nog niet, wat ook niet raar was omdat de bel nog geen minuut geleden was gegaan. Ik was hier zo goed als naartoe gespurt. Hoewel Emma er nog niet was, begon ik al met eten. Ze zal het wel begrijpen als ik haar vertel dat ik bijna dood ging van de honger.
Zo’n twee minuten later, wanneer ik al bijna de helft van mijn eten op had, kwam Emma op haar gemakje binnenwandelen. Een kleine glimlach verscheen op haar lippen wanneer ze over mij plaatsnam. ‘Hé.’ Zei ze als begroeting.
‘Hé. Sorry dat ik al ben begonnen met eten, maar ik had echt reuzehonger!’ Zei ik snel voordat ze me dingen zou gaan verwijten.
Ze schudde haar hoofd. ‘Geeft niet.’ Mompelde ze terwijl ook zij haar brooddoos pakte om te beginnen met eten.
Onderzoekend keek ik haar aan. Tegenover vanmorgen zag ze er nu echt slecht uit. Die twinkeling die bijna altijd in haar ogen stond, was helemaal verdwenen en had plaats gemaakt voor alleen maar dofheid die haar ogen uitstraalden. ‘Wat is er?’ Vroeg ik dan ook bezorgd.
Als antwoord haalde ze haar schouders op. Een kleine zucht verliet mijn lippen. ‘Geloof me, Emma. Hij gaat niets fout doen.’ Probeerde ik haar weer te overtuigen.
‘Ik zeg toch ook niets?’ Weerde ze zichzelf.
‘Dat is het juist.’ Antwoordde ik. ‘Vanmorgen zei je tegen mij dat ik een zombie was, maar kijk nu eens zelfs naar je.’
‘Je kan niet alles van me in één keer verwachten, hé. Geef me wat tijd.’ Zei ze een beetje geïrriteerd.
Ik knikte, als teken dat ik haar haar zin zou geven. Mijn blik richtte ik van Emma weer op mijn brooddoos en at in stilte verder. Ook Emma deed geen moeite meer om iets te zeggen. Om me dan toch maar bezig te houden keek ik de kantine rond. Mijn blik bleef hangen op het tafeltjes van het groepje. Iedereen zat er al en mijn ogen zochten naar het ravenzwarte haar van Zayn. Al snel had ik hem gevonden en een kleine glimlach speelde weer op mijn lippen. Ik bleef hem aankijken, net zoals in de gang vanmorgen, totdat hij me zou opmerken.
Weer duurde het niet lang voordat hij me ook opmerkte. Zonder mijn ogen van hem af te halen, stond ik op van mijn stoel. ‘Ik ga eventjes naar het toilet.’ Melde ik Emma voordat ik van de tafel wegliep. Ik maakte een kleine omweg zodat ik langs zijn tafel zou lopen. Mijn hoofd maakte een kleine knik naar buiten, ter teken dat hij me moest volgen. Het was helemaal niet opvallend, maar juist opvallend genoeg voor Zayn.
Ik liep de kantine uit en wachtte zo’n twintig meter verder op Zayn. Nog geen minuut later kwam ook Zayn naar buiten gelopen met een vragende blik in zijn ogen.
‘Hello.’ Zei hij toch wanneer hij zo’n anderhalve meter van me vandaan stond. Daar bleef hij ook staan.
‘Hé.’ Zei ik maar zweeg daarna. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Als ik nu al over mijn droom ging vertellen, zou hij denken dat ik gek was en dan zou ook Emma doorhebben dat ik niet naar het toilet was gegaan.
Zayn stak wat ongemakkelijk zijn handen in zijn zakken. ‘So..’ Mompelde hij. ‘Waarom moest ik komen?’ Stelde hij dan maar de vraag.
‘Wacht om vier uur buiten school op me.’ Zei ik waarna ik me snel uit te voeten maakte. Onmiddellijk kon ik me voor mijn kop slaan. Op wat trok dat nu? Daarvoor had ik hem helemaal naar hier laten komen? Stom kind dat ik was. Nu zal hij zeker niet willen komen.


Sorry,:|suckt echt heel hard.. <3

Reacties (8)

  • love2kim

    Snel verder!

    9 jaar geleden
  • xBaps

    Verder!!!

    9 jaar geleden
  • 1PinkiePie0

    Mijn maag knort ook altijd in de les! Zo beschamend! X

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen