Foto bij 93 • Juliet Willis

De volgende morgen wanneer ik naar school ging, voelde ik me zoveel beter dan de dag ervoor. Waarschijnlijk kwam het doordat het bijna vast stond dat Liam zaterdag naar huis mocht, maar ik was er zeker van dat het ook wat met Zayn te maken had. Ik was er honderd procent zeker van dat ik hem kon vertrouwen. Hoe dat hij gisteren deed, dat was onbeschrijfelijk. Hij was zo lief en leek me op elk vlak te kennen, hoewel hij me echt niet kende. Hij gedroeg zich alsof we al jaren beste vrienden waren, maar toch nog steeds afstandelijk. Het was zo raar, maar ik wist gewoon dat ik hem kon vertrouwen.
Ook Emma zag er vrolijker uit als gisteren. Ze zwaaide al van ver naar me en een grote glimlach was op haar gezicht te zien. Het brak me dat ik die zo meteen weer van haar gezicht ging laten verdwijnen. Toen ik gisteren in mijn bed kroop, had ik alleen eens op een rijtje proberen te zetten. Ik kwam niet ver, maar ik had me wel voorgenomen om niet meer tegen Emma te liegen. Als ik tegen Zayn zo openhartig kon zijn, kon ik dat ook tegen Emma.
‘Goedemorgen!’ Begroette ze me vrolijk en gaf me er nog een knuffel bij. Ik gaf haar ook snel een knuffel en zei haar ook gedag waarna we samen naar de school liepen. ‘En heb je beter geslapen vannacht? Ik wel hoor.’ Lachte ze.
‘Niet echt.’ Gaf ik eerlijk toe. ‘Ik heb niet meer gedroomd, maar ik geraakte gewoon niet in slaap. Maar ik ben wel beter uitgerust dan gisteren, dus dat is wel positief.’ Dat laatste zei ik met een glimlach.
Emma lachte er zachtjes door. ‘Oké, dat is inderdaad wel al een pluspunt.’ Ze zweeg daarna even maar Emma hield niet echt van een stilte, daardoor begon ze al snel te praten over wat programma’s die ze volgde op de televisie.
Ik deed alsof ik luisterde en knikte op bepaalde momenten, maar het boeide me eigenlijk allemaal niet. Het enige waar ik nu mee in mijn hoofd zat was hoe ik het aan haar moest gaan vertellen. Ik sprak achter haar rug met Zayn, dat zou ze nooit goed vinden. Ze zal echt kwaad op me worden.
Wanneer ik mijn kluisje dicht had gedaan omdat ik de juiste boeken bij me had, liet ik haar stoppen in het midden van een zin, omdat ik wist dat ik het anders nooit zou zeggen. ‘Dat kind deed echt alleen maar –’
‘Stop!’ Zei ik luid waardoor ze me verbaasd aankeek. Zo leek het alsof ik niets gaf om haar verhalen, wat haar al leek te kwetsen. ‘Ik moet je iets vertellen.’ Zei ik daarna zachtjes.
Ze knikte, maar wel nog steeds met een verbaasde blik in haar ogen. ‘En dat kon niet wachten totdat ik uitgepraat was?’
Ik antwoordde niet op haar vraag en begon zachtjes te praten. ‘Ik weet dat je het niet leuk gaat vinden, maar ik moest het gewoon doen en ik had me voorgenomen om niet meer tegen je te liegen dus wordt alsjeblieft niet kwaad wanneer ik het je vertel.’
‘Laat me drie keer raden, je hebt met Zayn gesproken?’ Vroeg ze me lachend. Ze had geen bevestiging van me nodig, ze was er al zeker van.
‘Hoe weet je dat?’ Vroeg ik deze keer verbaasd.
Weer lachte Emma. ‘Kom op, Juliet! Ik ben ook niet dom, hoor!’ Ze duwde zich af van de kluisjes waar ze tegen leunde. ‘Jij kan op twee minuten naar het toilet gaan en het toilet zelf is al bijna een minuut stappen. Oh ja, en ook heel toevallig dat Zayn nog geen minuut later ook opstaat en een minuut na jou weer naar binnen komt. Heel toevallig hé?’ Zei ze met een trotste grijns op haar gezicht. Dat ze dit allemaal zelf bedacht heeft en zo goed heeft kunnen verbergen.
‘Jij moet detective worden!’ Zei ik nu ook lachend, blij dat ze er niet kwaad om was.
‘I know.’ Zei ze met een grote glimlach. ‘Ik ben geweldig! Maar vertel nu eens, wat heeft hij gezegd? En nog belangrijker, wat heb jij gezegd?’
Mijn glimlach verdween weer, niet omdat ik me terug slecht voelde, maar omdat het gewoon niet om mee te lachen was. ‘Ik heb hem alles verteld wat er op mijn lever lag. Echt alles. Hij voelde gewoon wanneer ik nog met iets zat!’
Emma knikte. ‘Ja, dat is zijn magische kracht waar iedereen onmiddellijk voor valt.’ Zuchtte ze, een beetje verzonken in haar eigen gedachten.
‘En hij wilt Harry voor me in het oog houden zodat er niets gebeurt wanneer Liam terug naar school komt.’ Ik liep richting het kluisje van Emma, op dat voet gevolgd door Emma. ‘Wil je alsjeblieft iets voor me doen?’ Vroeg ik met puppy-oogjes.
Ze keek me even met opgetrokken wenkbrauwen aan door mijn blik. ‘Goed, omdat jij het bent.’
Ik slaakte een klein gilletje van blijdschap. ‘Wij gaan vandaag samen met Zayn praten, en jij gaat normaal doen. Hij voelt ook nog steeds iets voor jou, dat heeft hij gisteren toegegeven.’ Zei ik met een trotste glimlach.
‘Sowieso dat hij dat niet heeft gedaan, maar oké, als dat je gelukkig maakt, dan doe ik het.’


Kom op, weer 14 kudo's, laten we erover gaan, dan krijgen jullie vandaag nog een stukje! <3

Reacties (2)

  • Aplin

    Mijn kudo heb je sowieso, dat weet je. :3

    8 jaar geleden
  • xMissMarije

    verder

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen