Foto bij 104 • Juliet Willis

Voordat ik samen met Liam de school uitliep, gaf ik Emma nog snel een knuffel, net zoals Zayn. ‘Jullie wachten morgen op de hoek, zoals normaal?’ Vroeg ik hen nog eens voor de zekerheid. Beiden knikten ze waarna ik met Liam weg liep.
Eens we uit de school waren, pakte ik Liams hand vast en ging wat dichter tegen hem lopen. ‘Het is echt zoveel beter met jou erbij.’ Zei ik terwijl ik even naar hem opkeek.
Hij glimlachte. ‘Dat vind ik ook. Dit is echt zoveel beter dan hele dagen saai in de ziekenhuisbed op jou te moeten wachten.’
‘Was je echt op mij aan het wachten?’
Liam grinnikte even. ‘Wat moest ik anders doen? Veel was er niet en op die lelijke verpleegsters moest ik ook niet wachten, hoor.’
Nu grinnikte ook. Jammer genoeg verdween mijn goed gevoel al weer snel wanneer ik zag wie er een beetje verder in de straat stond. ‘Alsjeblieft laat dit niet waar zijn.’ Fluisterde ik. Ik hoop dat Liam dat niet gehoord had, maar jammer genoeg haalde hij toch vragend zijn wenkbrauwen op.
‘Wat?’ Vroeg hij dan ook wanneer ik niets zei.
‘Niets, gewoon doorlopen en niet omkijken.’ Zei ik snel terwijl ik hem een beetje voort duwde. ‘Snel!’ Voegde ik er nog aan toe wanneer hij naar mijn zin niet snel genoeg ging.
‘Juliet!’ Ik negeerde de stem die me riep. Ik wilde haar nu niet zien. Nu niet, nooit niet. ‘Juliet!’ Schreeuwde de stem weer. Als reactie daarop duwde ik Liam nog wat harder. In zijn ogen stond een vragende blik die met elke duw groter werd, maar nu kon ik niet antwoorden. We moesten hier eerst weg.
Liam stopte plots met lopen en keek naar de vrouw op die me riep. Hij bleef haar even bestuderen totdat hij zijn mond opende en me verwijtend aankeek. ‘Juliet, dat is je moeder.’ Zei hij niet-begrijpend.
Een zucht verliet mijn lippen. ‘Loop alsjeblieft gewoon door. Ik leg het je thuis allemaal uit, maar loop nu alsjeblieft door!’ Smeekte ik hem.
Hij schudde zijn hoofd en verzette geen voet. ‘Het is je moeder.’ Herhaalde hij weer. ‘Je had het me allemaal maar eerder moeten uitleggen. En nu wachten we op je moeder en gaan we haar laten uitspreken.’ Zei hij streng.
Mijn moeder stond nu op nog geen vijf meter van ons vandaan en keek me met tranen in haar ogen aan. Alsof ik dat zou moeten geloven. Ze heeft er verdomme zelf voor gekozen!
‘Juliet.’ Zuchtte ze wanneer ze een meter voor me stond. Haar stem was gebroken, maar daar trapte ik deze keer niet in.
‘Wat moet je?’ Beet ik haar toe. ‘Heb je nog steeds geen onderdak en kom je me nu smeken om bij mij te wonen. Wel, vergeet het!’ Ging ik verder. Mijn stem verhoogde zich snel.
‘Ik weet dat je kwaad op me bent, en dat begrijp ik volledig, maar alsjeblieft luister even naar me.’ Smeekte ze. Ik zag een traan uit haar ooghoek rollen en over haar wang zich aan weg naar de grond baande.
Ik wilde weglopen. Ik wilde haar gezever niet horen. Het zouden toch allemaal leugens zijn. Liam kon blijkbaar mijn gedachten lezen want hij sloeg zijn arm om me heen zodat ik geen kan meer op kon. ‘Anders kunnen we naar het café hier om de hoek gaan. Dat praat waarschijnlijk veel gemakkelijker.’ Stelde hij met een glimlach voor. Op dit moment haatte ik hem zo!
Mijn moeder knikte. ‘Goed idee, maar ik trakteer!’

‘Drie warme choco’s.’ Zei mijn moeder tegen de serveerster die onze bestelling kwam opnemen. Ze krabbelde wat op een papiertje waarna ze verdween achter de toog.
‘Ik geef je totdat mijn drinken op is. Als Liam er niet was geweest, zou ik nu al lang weg zijn.’ Zei ik kwaad tegen haar.
Mijn moeder knikte even en keek daarna naar Liam. ‘Dus jij bent Liam? Je bent blijkbaar goed genezen.’ Mijn ogen werden groot wanneer ze dat zei. Ze had het onthouden dat hij in het ziekenhuis was geslagen? ‘Juliet kwam helemaal overstuur thuis die avond, zelfs verschrikkelijk laat.’
Liam keek even naar me terwijl hij in mijn hand kneep die hij vast had. ‘Op één manier doet me dat plezier om te horen.’ Glimlachte hij. ‘Maar misschien kan je nu beter aan je uitleg beginnen. Ik vrees ervoor dat Juliet haar chocomelk zo snel mogelijk op zal drinken.’ Zei hij alsof ik er helemaal niet meer zat. Het leek wel gewoon een leuk gesprekje tussen alleen mijn moeder en Liam.


Hope you like it! <3

Reacties (6)

  • fxirytale

    nee, ik zou haar echt niet meer accepteren, zeggen dat je je eigen dochter niet meer wilt.
    Nee, dan moet je bij mij niet terug komen..

    8 jaar geleden
  • Jellybear

    Snel verder!!!

    8 jaar geleden
  • xBaps

    I love it!!
    Verder!!

    8 jaar geleden
  • Salute

    Super!
    Snel verder <333

    8 jaar geleden
  • Aplin

    Of course I like it. <3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen