Foto bij 109 • Juliet Willis

‘Oké, daar staat hij.’ Fluisterde Emma. Hoe Emma hierover deed, leek het precies alsof ze een undercover agente was, of zoiets. Ik vond het wel grappig, daarom stond er ook een kleine glimlach op mijn lippen. ‘Ik en Zayn zullen nu iemand van de directie gaan halen. Wacht hier nog een minuut en dan kan je naar hem toestappen.’ Ging ze al fluisterend verder. ‘En haal die glimlach van je lippen!’ Dat zei ze niet meer fluisterend en ze gaf me er toch een tik op mijn arm bij.
Ik grinnikte zachtjes. ‘Sorry, maar je bent precies zo’n undercover agente. Het is echt grappig om je bezig te zien.’ Ik keek naar Zayn om bevestiging van hem te krijgen, maar hij haalde enkel zijn schouders op. Toch kon ik in zijn ogen aflezen dat hij het ook grappig vond.
Emma volgde mijn blik naar Zayn maar keek al snel weer terug naar mij. ‘Ja, er moet iemand het hier serieus nemen, niet?’ Zei ze me. ‘Liam neemt het blijkbaar niet zo serieus. Waar is hij toch?’
‘We hadden ruzie.’ Zei ik schuldbewust met mijn ogen naar mijn voeten gericht. Als dit nu echt undercover was geweest, was ik er zeker van dat Emma me nu ontgoocheld aangekeken zou hebben.
‘Je kiest ook wel altijd de juiste momenten uit.’ Zuchtte ze. ‘Maar goed, wij gaan nu. Wacht nog een minuut en dan ga je, oké?’
Ik knikte ter teken dat ik het begrepen had waarna Emma wegliep, op de voet gevolgd door Zayn. Ik begon onmiddellijk te tellen in mijn hoofd. 1.. 2.. 3.. 4.. Terwijl ik telde keek ik de gang nog eens rond om te zien of Liam echt nergens te bespeuren was. Hij zou met mij op Harry afstappen, voor als het echt fout zou gaan, maar hij was nergens te zien. 37.. 38.. 39.. Nog steeds zag ik hem niet en ik gaf mezelf er echt de schuld voor. Waarom moest ik het nu weer perse verpesten? Ik ben altijd de reden van een ruzie tussen ons, en dan is die ook nog zo onbenullig als wat.
58.. 59.. 60. In mijn hoofd ging er een denkbeeldig belletje af. Het is tijd.
Voordat ik mijn voeten verplaatste richting Harry, en de rest van het groepje, ademende ik nog een keer diep in en uit, en keek nog eens de gang rond op zoek naar Liam. Wanneer ik hem nog steeds niet zag, liep ik naar Harry toe.
Hij zag me zoals de vorige keer niet aankomen doordat hij weer met zijn rug naar me toe stond. Ik tikte zachtjes op zijn schouder en wachtte met een grote grijns totdat hij zich zou omdraaiden.
Deze keer draaide hij zich sneller om dan gisteren en keek hij me ook met een grijns aan. ‘Wel, wel, wel, kijk eens wie we hier hebben.’
Ik keek hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. Voordat ik mijn mond opende, slikte ik eerst nog om te voorkomen dat mijn stem zou trillen. Daar zou hij alleen maar van genieten als hij me zou slaan. ‘Oh, wat krijgen we nu? Ga je niet in een hoekje zitten van de schrik?’ Zei ik spottend. Ik liet mijn hand over zijn zij gaan en stopte bij de rand van zijn broek. Die trok ik even naar me toe waarna ik afkeurend mijn hoofd schudde. ‘Dat is niet slim van je geweest hé Harry. Misschien kan je de volgende keer beter een pamper aandoen zodat je niet nog eens in je broek doet.’
Harry begon luid te lachen. ‘Misschien wel ja. Ik zal het nodig hebben als ik straks je smekende gezicht zie om te stoppen met je te slaan.’ Hij zette een stap dichter naar me toe waardoor er nog maar enkele centimeters tussen onze gezichten verwijdert waren. ‘Maar laat me eerst die prachtige lippen van jou eens proeven.’ Nog voordat ik met mijn ogen kon knipperen, drukte hij zijn lippen op de mijne. Zijn lippen waren brut en hij dwong me mijn mond te openen waarna hij zijn tong bijna in mijn keel stak.
Ik wilde me terugtrekken, maar hij had zijn armen om me heen geslagen waardoor ik gedwongen was om zo te blijven staan. De enige oplossing die ik zag, was hem weer al slaan, hoewel dat niet het plan was. Met mijn vlakke hand, raakte ik zijn wang waardoor hij geschrokken een stap achteruit zette en me los liet.
Hij wreef even over zijn wang terwijl er een grijns op zijn lippen speelde. ‘Die had ik misschien wel inderdaad verdient.’ Lachte hij. Weer zette hij een stap dichter naar me toe. ‘Maar toch ga je ervoor moeten boeten.’ Hij baalden zijn hand tot een vuist en nog geen seconden later sloeg hij in mijn buik, recht op mijn blauwe plek. Ik voelde hoe die terug begon te branden en schreeuwde het uit van de pijn.
Daar leek hij van de genieten en sloeg me nog eens recht in mijn buik, waardoor ik op de grond viel. Dat zag hij als een uitnodiging om met zijn voet recht op mijn zij te stampen. Ik voelde hoe er iets in mijn lichaam kraakte en zo bleef hij maar doorgaan.


Als ik twee pagina's vol reacties krijg, krijgen jullie vandaag nog een stukje, misschien zelfs 2! <3

Reacties (10)

  • XxLxX

    Omg snel verder. Ik wil weten wat er nu gaat gebeuren !!
    'Xxx

    8 jaar geleden
  • Salute

    :O
    Snel verder <33

    8 jaar geleden
  • love2kim

    Snel verder!!!

    8 jaar geleden
  • Aplin

    Directie to the rescue!

    8 jaar geleden
  • TrueThatShit

    Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah! Ik had echt kriebels in mijn buik van de spanning tijdens het lezen en toen ineens moest die eikel zoiets onverwachts (kussen) doen en vervolgens het verwachte (haar slaan) maar dan 10x erger! Spannend! En ik vind eerlijk gezegd iets niet zo snel spannend ... Compliment voor jou.

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen