Foto bij Equipa de Portugal • Catorze

Maya Milena dos Santos Aveiro
Gehuld in een makkelijke outfit bekijk ik mijn spiegelbeeld. Met de mening dat ik er wel oké uitzie, verlaat ik mijn kamer. Mijn koffers staan al van gisterenavond beneden, dankzij Cristiano natuurlijk. “Bom dia! Bem equipado?” De overbuurvrouw kijkt me glimlachend aan, terwijl ze Junior in haar armen houdt. Ik knik en zeg dat ik wel wat nerveus ben voor dit hele gebeuren. “Maak je geen zorgen, meid. Je zult je weg daar wel vinden.” Ze wrijft even geruststellend over mijn rug. “Obrigada, Beatriz”, bedank ik haar.
“Ben je klaar?” Cristiano kijkt me vragend aan. Ik knik en een zucht vindt zijn weg naar buiten. “Ik zal het hier toch gaan missen.” “Het is maar voor een maand, slechts een paar weken als we niet in de finale geraken”, probeert mijn broer me gerust te stellen, maar ik zie dat hij het ook wat moeilijk heeft. Junior staat ons met grote oogjes aan te kijken. Hij houdt zijn armpjes uitgestrekt, als teken dat hij naar zijn papa wil. Cristiano neemt hem vast, terwijl een eenzame traan zijn ooghoek verlaat. “Vou sentir saudades, meu filhinho.” Hij wrijft nog een keer over Junior’s hoofd, plant zijn lippen op zijn voorhoofd en geeft hem dan terug aan Beatriz. Hij bedankt de overbuurvrouw nog een keer en loopt dan het huis uit. “Het is maar voor een paar dagen, Junior.” Ik geef mijn neefje een aai over zijn hoofd en volg Cristiano.

Na het afscheid met Junior, die bij Beatriz verblijft de komende dagen, en Edite vertrokken we naar het vliegveld. Gedurende de hele rit was het stil. Cristiano met zijn gedachten bij Junior, ik met mijn gedachten overal. “Ik zet mijn auto daar, dan hebben we niet te veel last van de fotografen”, komt er wijselijk uit Cristiano’s mond. Ik knik als teken dat ik het begrijp. Niet veel later lopen we de andere spelers tegemoet op het vliegveld. “Cris, Maya!” Paulo Bento ziet ons als eerste en loopt glimlachend naar ons toe. Niet-wetend hoe ik me tegenwoordig in zijn buurt moet gedragen, schenk ik hem een vluchtige glimlach en loop langs hem heen naar de spelers. Ik voel twee blikken branden in mijn rug, maar besluit er geen aandacht aan te geven. “Fábio!”


What do you think?

Sorry dat hij zo laat komt!
Ik vond het wel leuk om hier en daar een Portugees woord te gebruiken. Als je het niet verstaat, tell me! :')
Oh, ik heb nog nooit gereisd met 'n vliegtuig, sorry als er iets niet klopt.
& ik ben serieus aan het twijfelen of ik zal veranderen van school..

Reacties (3)

  • fcoentrao

    Oh yeah, let the action begin :3 Veranderen van school? Waarom zou je dat doen? ;o

    8 jaar geleden
  • XxLxX

    Yooo waarom zou je van school veranderen??
    En dat Portugees versta ik niet maar ik weet denk ik wel ongeveer wat er bedoelt word (;
    Snel verder !! I Love je story <3
    'Xxx

    8 jaar geleden
  • NWalcott

    OHLALALA!!
    HERE WE GO:D

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen