Foto bij [SA] How I remind you

Een Stand Alone die al een hele tijd op mijn pc staat. Ik was van plan om er een serie van te maken, maar dat zou nooit lukken. Ik heb hem wat gewijzigd en zet hem er dan maar zo op.

Hope you'll like it!

Suicide is never the solution

Hier lig ik dan. Op mijn bed in mijn donkere kamer op zolder. ‘Just Like A Pill’ van Pink schalt door mijn boxen. Voor de rest is niemand thuis, gelukkig. Het zou dan niet lukken. Ik zucht en ga overeind zitten, in kleermakerszit. De afgelopen maanden waren de mooiste, geweldigste, zwaarste en vreselijkste maanden uit mijn leven. Voorzichtig kijk ik naar mezelf in de spiegel. Mijn haren slap en door de war. Mijn make-up halverwege mijn gezicht. Mijn huid wit en mijn lippen kapot. Het is allemaal jou schuld. Ik zou wensen dat ik je nooit heb ontmoet!

Het was zaterdagavond laat en ik stond midden op de dansvloer. Ik was helemaal in mijn element en voelde hoe verschillende mensen naar me staarden. Geweldig al die aandacht! Na een tijdje voelde ik twee grote handen op mijn heupen. Ik was best nieuwsgierig wie het was en gluurde stiekem over mijn schouder. Wat ik toen zag, benam mij de adem.
De mooiste jongen op aarde danste met mij. Lange, vuilblonde dreadlocks, een pet met bijpassende bandana, prachtige donkerbruine ogen die mij zwoel aankeken, een lippiercing en hij droeg oversized kleding. Hij grijnsde toen hij zag dat ik naar hem keek. Ik smolt toen hij mij in mijn ogen keek. Ik wist het meteen. Hij was het. Hij was de ware voor mij. Blijkbaar vond hij mij ook erg interessant, want we hebben de hele avond gedanst en gepraat. Ik had ook bij hem in zijn hotelkamer overnacht, niet dat er van slapen veel terecht kwam.
Dagenlang hebben we met elkaar opgeschoten. Ik kwam erachter dat je in een wereldberoemde band zit, samen met je broer en twee vrienden. Ik mocht hen meteen en zij mij geloof ik ook wel. Ik las roddels over je, dat je zo’n ongevoelige player zou zijn. Maar dat was je niet. Je was een schat. Na een tijdje mijn schat. Het duurde inderdaad niet lang totdat wij een feit waren. Jij en ik, ik en jij. Ik was stom en dacht dat we voor altijd samen zouden zijn.


Ik kijk naar het glas met pillen dat voor mij staat. Ik pak het op en kijk er naar. Het is eigenlijk meer staren. Ik wiebel er wat mee en zie hoe de pillen over elkaar rollen. Hoeveel pillen het zijn, weer ik niet, ik heb gewoon alle pillen genomen die ik in huis kon vinden. Dat moet maar voldoen. Ik zet het glas weer op de grond en mijn voeten erlangs, vlak naast mijn rechtervoet staat een fles water. Voorzichtig, zodat de fles niet omvalt, sta ik op.
Ik loop naar de muur toe en ga voor een foto staan. Een foto waar jij en ik op staan. De foto is genomen in Zuid-Frankrijk, op het strand. Lachend kijken we naar de camera terwijl we elkaars handen vast. De wind speelt met mijn toen zo mooie donkerbruine haren die tot mijn kont reikten. Mijn bruine ogen stralen. Ik had een lichtblauw topje aan met daaronder een superkort spijkerbroekje. Jij zei altijd dat dat me zo goed stond. Ik bijt op mijn lip. Jij had die hele dag geregeld speciaal voor mijn 18e verjaardag 2 maanden geleden.

’s Ochtends vroeg wekte je me. We ontsnapten uit de bus en je bracht me naar het strand. Daar had je al van alles klaargezet. Ik vond het wel raar, jij en vroeg opstaan, maar ook weer superlief dat jij het voor mij overhad. We hebben de hele dag op het strand gelegen, gepicknickt en gezwommen in de zee. Toen kwam er ook een fotograaf aan en die heeft van ons een foto gemaakt en aan ons gegeven, ‘omdat we er zo lief uitzagen.’

Ik gniffel zachtjes bij de gedachte. De meeste mensen vonden je maar een stoere jongen zonder gevoelens, maar ik wist wel beter. Je was zo lief! ’s Avonds hadden we nog een romantische strandwandeling gemaakt en toen had je mij je cadeautje gegeven. Een prachtig kettinkje met een engeltje eraan. Dat kettinkje ligt nu op mijn bureau, samen met een brief voor jou. Toen we terug kwamen bij de bus, kregen we een preek. Nou ja… Meerdere. Iedereen was bezorgd om ons geweest, omdat jij het niet nodig vond om een briefje achter te laten. Maar zo was je nou eenmaal.
Het was echt de mooiste dag van mijn leven. Ik kijk weer naar de foto. Jij staat er gewoon geweldig op. Je had je groene zwemshort aan en het witte shirt dat ik je had gegeven. Het stond je prachtig. Verleidelijk lach je naar de camera, precies zoals alleen jij kan. Je lippiercing glimt in het licht en je donkerbruine ogen stralen. Ik zucht bij de gedachte van je donkerbruine ogen. Zo prachtig als die waren… Ik verdronk er gewoon in. Op onze eerste ontmoeting al.
Een traan ontsnapt uit mijn ooghoek, maar ik dwing mezelf om naar de foto te blijven kijken. Je had je dreads in een staart gedaan, zodat je wat minder op tarzan leek. Ik verlies mezelf bij de herinneringen aan jou. Woede welt in me op als ik bedenk wat je me hebt aangedaan. Ik ruk het fotolijstje van de muur en smijt hem tegen de andere muur kapot. Zielig valt het op de grond. Het glas ligt in scherven om de foto heen. Voorzichtig loop ik er heen. Ik kniel me naast de foto neer.
,,Kijk nou wat je met me doet…” mompel ik. Ik pak met mijn ene hand de foto en in mijn andere hand knijp ik in wat scherven. Langzaam sta ik op. Bloed druppelt van mijn hand naar de grond. Ik voel het niet. De pijn die ik vanbinnen voel, die JIJ me hebt aangedaan, is vele malen erger.

Ik was een paar dagen naar huis gegaan. Mijn moeder was ziek en ik moest echt naar haar toe. Ik kwam vrolijk maar je hotel toe waar je je toen bevond. Mijn moeder was weer beter en ik zou jou weer terugzien. Ik regelde een sleutel bij de balie en huppelde naar de lift op weg naar jouw hotelkamer. Ik kreeg de schok van mijn leven. Ik zag jou naakt in bed liggen met niet een, maar twee sloeries. Ik was verstijfd blijven staan en het had even geduurd voordat je doorhad dat ik in de deuropening stond. Je schoot in je boxer en stormde op me af. Allerlei excuses begon je te stamelen, maar ik kon het niet aan.
Dat was al de derde keer dat je vreemd was gegaan. Ik ben altijd erg vergevingsgezind geweest, maar dat was echt te veel voor me. Ik schold je uit voor van alles en nog wat en stormde ervandoor. Op de gang kwam ik Bill en Gustav nog tegen. Ze probeerden me bezorgd tegen te houden, maar ik was al weggegaan. Weg van jou. Weg van die player. Weg van de liefde van mijn leven.


Ik leg de foto bij het kettinkje en de brief op het bureau. Mijn ogen blijven even op de brief hangen, waar keigroot ‘Voor Tom’ op staat. Ik zucht en draai me om. Mijn hart is verscheurt, mijn ziel is gebroken. Ik ga weer op mijn bed zitten en pak het glas met de pillen weer op. Ik staar ernaar.
,,My heart is broken. I'm lying here. My thoughts are choking on you my dear,” zing ik zachtjes mee met Avril Lavigne. Voorzichtig pak ik met duim en wijsvinger een pil uit het glas. Ik kijk er even naar en stop hem dan in mijn mond en slik hem door. Ik weet niet eens wat voor pil het is, alleen maar dat hij nou niet bepaald lekker smaakt. Ik pak nog een pil, stop hem in mijn mond en slik hem door. En nog een, en nog een, en nog een.
Dan pak ik het glas op en zet het aan mijn lippen. Ik knijp mijn ogen even dicht, maar open ze dan weer. Langzaam maar zeker laat ik de pillen mijn mond in glijden. Als alles in mijn mond zit, zet ik het glas weer op de grond neer en pak ik de fles water. Ik haal de dop eraf en zet de fles aan mijn lippen. Met flinke slokken slik ik het water en de pillen door. Tranen stromen over mijn wangen bij de gedachte dat ik dit doe nadat jij me dat hebt aangedaan. Als ik de fles leeg heb gedronken gooi ik hem mijn kamer in. De fles komt niet verder dan 1 meter. Al mijn kracht lijkt uit mijn lichaam te zijn genomen.
Ik voel me slap en misselijk. Mijn hoofd bonkt en mijn buik begint te steken. Ik weer op mijn bed liggen en kijk naar boven toe. Mijn benen zijn gestrekt en mijn handen om mijn buik gevouwen. Het plafond begint te draaien. Ik sluit mijn ogen, ik wil dit niet zien, ik wordt er niet goed van. Ik voel hoe mijn shirt een beetje nat wordt van mijn nog steeds bloedende hand. Het lijkt eigenlijk alleen maar alsof mijn hand steeds harder begint te bloeden. Ik krimp ineen van de pijn. Alles doet pijn.
Wat heb ik allemaal toch genomen? Wat het ik gedaan? Waar ben ik in godsnaam aan begonnen? Waarom doe ik dit? Ik wil dit niet! Jij was maar een deel van mijn leven! Ik… Ik kan prima verder leven zonder jou! Al deze gedachtes schieten door me heen. Ik open mijn ogen en probeer op te staan. Het lukt niet, ik kan me niet meer bewegen. Ik kan mijn ogen niet eens meer openhouden. Ik… Ik… Langzaam zakken mijn ogen dicht. Mijn ademhaling stokt. Langzaam kwijn ik weg. Er is niemand die me kan redden. Er is niemand… Alleen ik… Maar niet voor lang meer. Hoe ben ik toch in deze situatie beland? Dan zak ik weg.

Klaar om nooit meer wakker te worden.

Reacties? [á]

Reacties (5)

  • xSnoopy

    echt prachtig!
    Heel er mooi geschreven!

    1 decennium geleden
  • Esemesje

    beau-ti-ful *.*(H)

    1 decennium geleden
  • janthfanny

    omg !!! ik zit hiet gewoon bijna te huilen ..

    1 decennium geleden
  • Diffuse

    Wow ö
    Die's zo mooi geschreven!
    x

    1 decennium geleden
  • DutchAngel

    WAUW
    dat is echt prachtig geschreven
    gewoonweg WAUW

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen