Foto bij 114 • Juliet Willis

‘Mag ik je een knuffel geven?’ Vroeg Emma twijfelend nadat ze als een gek naar me toe was gekomen en haar armen al had gespreid om me een knuffel te geven, maar dan abrupt stopte.
Doordat ze zo met haar armen in de lucht bleef staan en ook vroeg of ze me een knuffel mocht geven, moest ik zachtjes grinniken. Ik legde mijn hand op de ribben die blijkbaar gekneusd waren. ‘Zolang je daar maar niet al te hard drukt en ook oppast met mijn pols.’ Ik keek even naar mijn pols waar het verband rond zat dat ik van de dokter voor twee weken moest dragen. Ik hoopte maar dat dit twee weken snel over zouden gaan, want dat ding jeukte nu al als een gek.
Emma lachte zachtjes waarna ze voorzichtig haar armen om me heen sloeg maar me al snel weer losliet omdat ze het niet echt vertrouwde. ‘Wat is er nu eigenlijk allemaal mis met je?’
Ik lachte zachtjes om de manier waarop ze dat zei. ‘Laten we eens kijken. In mijn hoofd mis ik zo’n drie vijzen waardoor ik soms op de meest ongepaste momenten raar kan doen.’ Zei ik haar bedenkelijk, wat een verbaasd uitdrukking bij haar opleverde. Ik schudde mijn hoofd. ‘Dat geloof je nu toch echt niet, dat van die vijzen? Maar het kan wel zijn dat ik raar doe, maar dat heeft niets met gisteren te maken.’ Lachte ik. ‘En nu even serieus. Twee ribben zijn gekneusd en in mijn onderarm zit een scheurtje. Maar binnen een paar weken is dat allemaal weer in orde.’
‘Oh, geluk is het dan niet al te erg!’ Zei ze opgelucht. Waarschijnlijk dacht ze dat er met mij hetzelfde zou gebeuren als wat er met Liam gebeurd was.
Ik knikte instemmend. ‘Inderdaad. Hoe zit het eigenlijk met Harry?’ Vroeg ik haar. ‘Ik was het gisteren aan Liam vergeten te vragen.’ Ik keek even naast me, waar Liam me met een glimlach aankeek, alleen verdween die eens Harry ter spraken kwam.
Emma haalde onwetend haar schouders op. ‘Ik heb er nog niets over gehoord en daarjuist zag ik hem naar binnen gaan, dus volgens mij is het nog steeds niet van school gestuurd.’
Een zucht verliet mijn lippen. ‘Ik doe mezelf wat als hij er ongestraft van af komt.’ Mompelde ik waarna ik begon te lopen richting de school. Zayn zou binnen op ons wachten, en ik hoopte dat hij misschien wel al meer nieuws over Harry had.

Ik zag zijn ravenzwarte haren al van ver opgewonden naar me toelopen. In tegenstelling tot Emma, sloeg hij onmiddellijk zijn armen om me heen. Gelukkig rond mijn nek zodat ik geen last had van mijn ribben. ‘Oh, ik ben zo blij dat het niet zo erg is!’ Zei hij opgewekt tegen me.
‘Hoe weet je dat het niet zo erg is?’ Vroeg ik verbaasd. De enige aan wie ik het verteld had, was Liam en het leek me niet zo waarschijnlijk dat hij zou doorbrieven aan Zayn. En Emma wist het nog maar juist, dus dat kon ook niet.
Hij begon te lachen, recht in mijn oor waardoor ik geschrokken me uit zijn omhelzing bevrijdde. ‘Je loopt hier met een glimlach de school binnen, dan neem ik aan dat je oké bent.’ Zei hij simpel.
Ik knikte ter teken dat hij inderdaad gelijk had met zijn redenering. ‘Maar weet jij misschien iets meer van Harry?’ Kwam ik maar direct to the point.
Met een serieus gezicht schudde hij zijn hoofd. ‘Nee, sorry. Ik had gisteren nog een paar lessen met hem, maar hij was nog steeds zo’n arrogante zak als hij altijd was. Maar misschien wordt hij er vandaag over aangesproken, dat ze een gesprek met hem en zijn ouders willen of zoiets.’
Weer knikte ik instemmend. ‘Je bent best wel snugger vandaag.’ Merkte ik op waardoor hij trots begon te grijnzen.
‘Ik weet het.’ Zei hij met diezelfde trotste grijns.
Ik kon het niet laten om te glimlachen wanneer ik me terug tegen Liam aan nestelde. Ik keek even naar hem op en keek hem vragend aan. Hij snapte wat ik bedoelde en begon te lopen naar mijn kluisje. Emma en Zayn volgde ons op de voet.
‘Ah, Juliet! Fijn te zien dat je al naar school kunt!’ Hoorde ik plots achter me. Ik draaide me met een glimlach om en keek recht in het gezicht van de directeur, die me ook met een glimlach aankeek.
‘Inderdaad.’ Zei ik instemmend.
‘Zouden jij en Liam even naar mijn bureau willen komen? Dan kunnen we er eens rustig over praten, nu je toch in orde blijkt.’ Hij gebaarde richting zijn kantoor.
Eigenlijk had ik nu niet zoveel zin om te gaan. Ik wilde het er eventjes niet over hebben, buiten als Harry gestraft zou worden. Toch knikte ik en liep samen met Liam achter de directeur aan.


Hope you like it! <3

Reacties (7)

  • fxirytale

    'k Hoor niks meer van Niall. Zou ie zijn hersens hebben gevonden?

    8 jaar geleden
  • Salute

    Super!
    Snel verder <33

    8 jaar geleden
  • StylesLoveer

    snel verduur please...

    X je nieuwe Abbo <3

    8 jaar geleden
  • LostInSpace

    super! snel verder<33

    8 jaar geleden
  • xMissMarije

    verder

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen