Pic by BlackLeatherxD

Bill Kaulitz


Het regelmatige op en neer gaan van haar lichaam, de ogen opgesloten achter de oogleden, de lippen verzegeld op elkaar, de zijde zachte hand geklemd om het mijne. Alles wijst op een vredige slaap. Is dat wel wat het werkelijk is? Ondanks de opgedroogde tranen op haar gelaat. Het gesnik verstopt in haar krachtige stem.
Langzaam verlos ik me uit de grip. Een licht gekreun probeer ik met zacht gestreel te overstemmen.


Het kokertje pillen staat langs haar op het nachtkastje, tegen haar zin een pil ingeslikt. Het deken drapeer ik zorgzaam over het slapende lichaam, verlaat vervolgens haar kamer. Bij het betreden van de woonkamer, veren de oudste helften van de tweeling meteen overeind. 'Ze slaapt.' Zonder emotie zak ik in de sofa, tracht te achterhalen waar Onaa die angst vandaan haalt.

Tom stelde de vraag aan Zarah. Haar blik werd hard, tegelijkertijd schuldig. Het maakte me nerveus want diep vanbinnen wist ik de halve waarheid al, het betekende enkel dat het ergste nog moest komen...
Ze kijkt me ongemakkelijk aan, wijl ze Tom's hand opzocht. De hand die haar zou steunen.

'Bill wat zie jij in mijn zusje?' Ik kijk op in haar ogen, volledig identiek aan Onaa, voor mij toch net dat tikkeltje anders...
Verschillende gedachten worden erin zichtbaar: twijfel, hoop om wat ik zal zeggen of bekendmaken, de tijdloze bescherming die ze biedt aan het mooiste geschenk in haar leven.

Zoekend naar hulp, richt ik mijn blik op Tom. Hij schenkt me een steunende blik, wil hij daarmee zeggen dat ik er vertrouwen in moet hebben? Vertrouwen hebben in wat ik denk, voel, hoor...


Ik trek mijn benen op en zoek om een geschikt antwoord. Kort en bondig, eentje waarbij ze zich niet veel verdere vragen moet stellen.
'Bill ben je zeker over de gevoelens en verlangens die je bij haar evenaart?' De meest vermeden vraag.


Tom slaat de ogen neer, streelt zijn duim liefelijk over haar hand. Starend naar hun handen weet ik toch met enige moeite los te laten wat al lang op mijn tong ligt. 'Ik zie alles in Onaa.'


Verdronken in gedachten kijk ik haar niet aan, zie het beeld dat al heel lang in mijn hoofd had afgespeeld. Een beeld dat ik overhad, nadat ze me alleen liet met mijn gevoelens. Ik had tijd nodig om erachter te komen wat ik precies wou. Ik dwong mezelf ertoe een blad papier te nemen, een pen en volledige rust.

Ik schreef wat ik voelde, die eerste keer dat Dawny op mijn pad kwam, schreef wat ik verachte en liefhad. Het blad stond zo goed als vol, nu kwam Onaa aan het licht. Zonder nadenken schreef ik alles wat in me opkwam. Woorden zoals hoop, kracht, toekomst, passie, lust en sensatie.


Het bleef niet bij dat ene blad, de woorden werden haast onleesbaar, door het gekrabbel over ze heen. Ze had me zoveel te bieden, dat wist ik zeker!


Hoe ik wist dat Dawny mij niet nodig had was simpel. De liefste, mooiste woorden stonden op het stuk papier, enkel 1 belangrijk gevoel ontbrak.

De reden waardoor iemand steeds in je hoofd blijft spoken, de aanraking die je voelt branden op je huid, ook al is die persoon al maanden spoorloos om je heen, de kus die staat gegrift in het geheugen, de lach die je liet openbloeien, de ogen die je lieten zien hoeveel ze om je gaf.


Dat was liefde... Had Dawny teveel eigen liefde? Ik weet zeker dat zij niet op die manier aan mij denkt, het is gewoon een bezit.
Ze bezat Bill Kaulitz en daar nam ze genoegen mee.

Helaas is dat niet wat ik wil. Liefde stond gewoon op Onaa's voorhoofd geschreven, zij heeft me nodig en dat is wederzijds, hoe je het ook draait of keert. Niemand zal me ooit schenken wat zij onbewust geeft.


'Bill?' De bruine ogen van mijn oudere helft, zitten op een kleine afstand van de mijne. Hij zit voor mij geknield, met zijn handen op mijn knieën. Bezorgdheid in ogen en handelingen. Naast hem zit Zarah, met een glimlach op haar gezicht. Haar hand neemt de mijne in ontvangst, haar ogen schitteren, van tranen en ergens opluchting.
'Je geeft echt om haar.' fluistert ze zacht en sluit haar ogen, trillend. Een blik gericht naar Tom, zoekend achter het antwoord. 'Vertel het hem.' Hij richt zich terug tot mij en ik voel zijn grip verstevigen om mijn knie. 'Ik ben vlak bij je.'
Was ik klaar voor de confrontatie met de waarheid?



Sùpér bedankt voor alle reacties van jullie!!(H)(H)

Reacties (5)

  • BlackLeather

    Woorden te kort voor dit prachtige stuk!
    (flower)

    8 jaar geleden
  • AngelicPower

    snel verder!!(Y)

    8 jaar geleden
  • AlienStar

    Geweldig geschreven snel verder gaan hoor!!!!!(K)

    8 jaar geleden
  • AlreadyGone

    Supermooi deeltje!
    Echt prachtig geschreven!
    Snel verder!
    x

    8 jaar geleden
  • Raveness

    geweldig geschreven O_O

    snel verder gaan hoor!!

    (K)(K)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen