Foto bij 141

Ik schop een steentje voor me uit, die Cody zwijgend weer wat verder schopt, en dan ik weer. 'Wat zijn we eigenlijk gezellig,' zegt hij ineens. Ik kijk wat verward op. 'Hoezo?' 'Nou, gewoon. We zeggen echt veel enzo.' Ik grijns flauwtjes. 'Nou, vertel eens wat leuks.' Hij haalt zijn schouders op. 'Oke dan, ik zeg wel wat!' offer ik mezelf dan op. Cody draait lachend zijn hoofd wat weg, waarschijnlijk wachtend op mijn zegje. 'Nou, eeh, oke dan. Wat moet ik zeggen?' Het blijft stil. 'Een vraag stellen dan, ook goed. Hoe kwam je binnen bij die club vrijdagavond?' vraag ik dan, met als reactie een kort maar krachtig antwoord: 'Oh, ik was met een vriendin mee, ze is ouder dan ik en kende wat mensen hier binnen. Dus kon ik ook 'stiekem' mee.' Ik knik. Heeft hij een vriendin? Niet dat ik hem leuk vind hoor, maar, als hij een vriendin heeft, waarom vraagt hij mij dan om samen wat leuks te doen? 'Wacht, niet míjn vriendin, hoor. Gewoon zomaar een vriendin, dus je hoeft nergens bang voor te zijn, Noah...' 'Oke,' vorm ik met mijn mond. Weer lopen we verder, waar we zijn weet ik niet. 'Ik weet de weg wel, vertrouw me,' stelt Cody me gerust als we een onverhard weggetje in slaan. Ik haal onverschillig, alsof ik niet bang ben, mijn schouders op en volg hem over het zand. Na een aantal minuutjes komen we in een klein bosje aan, of om eerder te zeggen, een schattig meertje omringd door enkele bomen. 'Ga zitten,' beveeld Cody me vriendelijk. Ik ga op een voetgangersbankje die wat verhoogd op een grasheuveltje staat zitten en kijk naar het water. Geruisloos dobberen er wat eentjes op en neer op het zachtjes deinende water. Gezang van wat vogeltjes vult mijn oren. Dan hoor ik was geritsel van iets en kijk achter me. Een veraste glimlach voel ik op mijn gezicht komen als ik Cody daar aan zie komen, half uit de struiken, met een grote mand in zijn handen. 'Ma---' wil ik zeggen. Maar hij legt zijn vinger op zijn lippen en zet de rieten mand op het bankje tussen ons in. 'Ik had hem hier vanmorgen al verstopt, voordat ik je op ging halen,' fluistert hij. 'Awwh,' komt het uit mijn mond. Hij geeft me een broodje aan uit de mand, die ik aan zijn handelingen te zien zelf moet smeren. Ik vind het niet erg, beter dan dat hij zich helemaal als gentleman gaat gedragen enzo. Daar kan ik dus zo erg niet tegen. Oke, het staat wel echt supersexy als jongens dat doen, maar hallo. Ik moet niet op hem verliefd worden ofzo!

Reacties (7)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen