Foto bij 116 • Juliet Willis

Eens hij zijn bureau uit was, kroop ik weer op Liams schoot en nestelde me dicht tegen zich aan. ‘Sorry.’ Zei ik weer terwijl ik met mijn vingers door zijn haar ging.
‘Het is niets.’ Herhaalde hij weer wat hij daarjuist ook al gezegd had.
Ik schudde mijn hoofd. ‘Dat is het niet, Liam. We hebben elke dag ruzie sinds je uit het ziekenhuis bent, en dat komt gewoon door mij. Ik wil geen ruzie en ik wil ook niet dat je altijd zegt dat het niets is.’
Liam pakte mijn kin met zijn duim en wijsvinger vast en dwong me zo hem aan te kijken. ‘Dan maken we toch geen ruzie meer.’
Een zucht verliet mijn lippen. ‘Dat is makkelijker gezegd dan gedaan.’ Ik haalde mijn hand van uit zijn haar en legde het terug op mijn schoot. ‘Het ligt aan mij, maar ik weet niet aan wat van mij.’
Deze keer schudden Liam zijn hoofd. ‘Dat is niet waar, Juliet. Het ligt aan Harry. Waar gaat elke ruzie bijna altijd over? Harry. Door wie komt die ruzie dan? Harry. Aan wie ligt het? Harry.’ Zei hij me doordringend. ‘En dat zal allemaal gedaan zijn eens hij van school gestuurd wordt. Dat beloof ik.’ Hij drukte zijn lippen zachtjes op het topje van mijn neus waardoor er een glimlach op mijn gezicht ontstond.
‘Maar die ruzie met mijn moeder kwam niet door Harry. Dat was alleen maar door mijzelf. Ik ben gewoon te koppig om toe te geven aan mijn moeder.’ Zuchtte ik.
‘Je gebruikt de gsm die je van haar gekregen hebt en je spreekt er vanmiddag mee af. Voor mij is dat niet koppig hoor.’ Zei hij met een glimlach. ‘Het heeft gewoon allemaal wat tijd nodig, en dat is echt wel te verstaan.’
Ik knikte. ‘Ik beloof dat ik er aan zal werken.’ Beloofde ik hem voordat ik mijn lippen op de zijne drukte. Zo bleven we een tijdje zitten, zelfs wanneer de schoolbel ging, verbraken we onze zoen niet. Pas wanneer de directeur kuchend in het deurgat stond met Harry naast hem, die zoals altijd een stomme grijns op zijn gezicht had plakken. Met een rood geworden hoofd ging ik weer op de stoel naast die van Liam zitten.
De directeur gebaarde, net zoals bij ons, naar een stoel waar Harry op kon gaan zitten, waarna hijzelf weer achter zijn bureau ging zitten. ‘Goed. Harry, je weet waarvoor je hier bent, hoop ik?’
Harry knikte. ‘Omdat ik zo gezegd gevochten heb, maar meneer, ze hebben me er echt wel ingeluisd.’ Begon hij al aan zijn eerste leugen.
Ik wilde weer protesteren maar net zoals gisteren stak de directeur zijn hand op ter teken dat ik moest zwijgen. Ik deed dan maar wat me gevraagd werd en liet me in de stoel een beetje zakken.
‘Laten we afspreken dat niemand tussen een ander komt. Goed? Anders komen we nergens.’ Zei hij me waarschuwend. ‘Maar waarom zouden ze je er willen inluizen, Harry?’
‘Omdat ze me haten.’ Zei hij simpel en zo onschuldig mogelijk. Je zou het nog gaan geloven.
De directeur knikte. ‘Oké, en wat is er dan volgens jou gebeurd?’
‘Juliet kwam naar me toe, maar ik had haar niet zien aankomen. Niall waarschuwde me voor haar waarna ik me omdraaide en toen zoende ze me plots. Ze is nu niet echt zo lelijk, dus ik zoende haar terug en toen kwam hij me even in elkaar slaan.’ Hij gebaarde met een vuile blik naar Liam. ‘Wanneer de directie kwam, zat Liam boven op mij, voor als u dat niet wist.’
Mijn bloed begon te koken wanneer hij zo sprak. Hij draaide de rollen gewoon om en hij zei het nog zo overtuigend dat ik hem bijna kon geloven.
De directeur keek me even vragend aan, maar richtte al snel zijn blik weer op Harry. ‘En waarom zou Juliet je zoenen. Enig idee?’
‘Waarom zoenen twee mensen?’ Zei hij met een glimlach. ‘Omdat ze elkaar graag zien.’
‘Oké, genoeg!’ Riep ik kwaad terwijl ik weer recht veerde van mijn stoel. ‘Dit is gewoon één grote leugen. Alsjeblieft, heel de school stond er bij, vraag aan hen wat er is gebeurd. Ik ben er zeker van dat hun versie overeen zal komen met de mijne en die van Liam.’
Hij gebaarde met een geïrriteerde blik dat ik me weer moest neerzetten. ‘Juffrouw Willis, ik weet wel hoe ik dit moet aanpakken. Daar heb ik u niet voor nodig.’ Zei hij streng waarna hij zowel mij als Harry en blad papier toe schoof met een balpen erbij. ‘Schrijf beiden jullie versie maar op en dan zullen we eens gaan rondvragen. De leugenaar zal zwaar gestraft worden, geloof me daar maar in. Buiten als je nu toegeeft, dan kan ik nog wel wat regelen.’
Zonder nog op te kijken, pakte ik de pen en het blad papier en begon met opschrijven wat Liam daarjuist gezegd had.


Hope you like it! <3

Reacties (5)

  • love2kim

    Snel verdhaaa als Harry maar niet iedereen laat voor liegen zodat juliet van school getrapt word!!!! Dat mag niet!!

    8 jaar geleden
  • Pepito

    in 1 keer alle hoofdstukken uitgelezen, 116 om correct te zijn! prachtig verhaal! proficiat met je nieuwe abo (me^^) en wanneer gaan Liam en Juliet nu eens die lakens delen??(cool)(H)(duivel)xD

    8 jaar geleden
  • fxirytale

    Harry is ook zoooo'n domme wortel eaaah.
    Okjj. SNEL VERDERRR!

    8 jaar geleden
  • Jellybear

    ik heb het gevoel dat Harry niet in de problemen zal zitten

    8 jaar geleden
  • xMissMarije

    verder

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen