17 April 1996

Bewonderend kijk ik om me heen. Het is hier zo mooi. Overal groene velden, en paardjes in de weilanden. Lachend ren ik met mijn korte beentjes door het lange gras heen. Mijn haar wappert in de wind terwijl ik het veld over ren. Opeens zie ik een klein jongentje staan aan de overkant, en lachend ren ik erheen. Het jongetje ziet mij ook, en wacht lachend tot ik bij hem aangekomen ben. ‘Hi,’ lacht ik vrolijk en de jongen lacht terug. ‘Hoi,’ de jongen heeft rode bolle wangetjes en vrolijk blond haar dat alle kanten op staat. ‘Ik ben Niall, jij?’ ‘Ik ben Alexandra.’ Lach ik vrolijk. ‘Dat is een lange naam.’ ‘Inderdaad. Zullen we samen rennen?’ Vraagt hij vrolijk en ik knik. Hij pakt mijn hand vast en trekt me mee in de richting waar ik net vandaan kwam. Lachend rennen we samen over het veld. Hand in hand. Zoals je zo vaak ziet in die films die mama altijd kijkt. Opeens struikelt Niall en bots ik tegen hem aan, waardoor we samen over de grond rollen. Lachend blijven we liggen. ‘Weetje, ik ga later met jou trouwen.’ ‘Echt waar? En hoe weet jij dat dan?’ ‘Omdat ik je speciaal vind, daarom geef ik je deze ketting, en als ik je als we groot zijn weer tegenkom. Weet dat ik je deze belofte gedaan heb.’ Grinnikt hij, maar tegelijkertijd serieus. ‘Oke, waar is de ketting?’ vraag ik zacht. Hij maakt zijn hand los en gaat naar zijn zak toe. Hij haalt zijn hand weer naar me toe, en geeft me een ketting. ‘Hij is prachtig.’ Lach ik vrolijk. Hij doet hem om en bewonderend kijk ik ernaar. ‘Zal ik je ooit weer zien? Want ik heb je hier nog nooit gezien.’ ‘Nee, we verhuizen morgen.’ Mompel ik en sla mijn oogjes neer. ‘Owh, maar je hebt nu een ketting. Zodat je altijd aan me kan denken.’ Glimlacht hij en lachend kijk ik hem aan. ‘Ja dat is waar.’ Mompel ik en een moment zijn we allebei stil. ‘Alexandra?’ Word er opeens geroepen en ik sta gehaast op. ‘Dat was mijn mama, ik moet gaan. Doei.’ Zeg ik snel en wil weggaan. Niall staat ook op en trekt me in een knuffel. ‘Blijf aan me denken, please.’ Mompelt hij waarna hij een kusje op mijn lippen drukt. Blozend kijken we allebei weg, en ren ik uiteindelijk naar mijn mama toe. Ik zal je nooit vergeten Niall, nooit.

Het begin is best wel vaag, en is nogal slecht. Maar het word wel beter (:

Reacties (30)

  • Paardenvriend

    Idd nog een beetje vaag.. Maar wel superrrr schattig!!!!!(H)(H)

    5 jaar geleden
  • TheBlueJay

    ik vind het een beetje vaag maar het is heel leuk dus ik ga het lezen ( :

    8 jaar geleden
  • xSanneHoran

    beetje laat maar,,

    HOEZO STOM?!
    SUPEER!

    8 jaar geleden
  • CORPSEHUSBAND

    mijn broer is jarig op 17 april (;

    9 jaar geleden
  • SweetCakes77

    super schattig maare niet om raar over te komen maare Niall heeft bruin haar maar verft het blond. Dus toen hij jong was had hij bruin haar.. GEEN hAAT HOOR!! HET IS SUPER:D

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen