18 April 2010

Lachend lopen Eleanor en ik door het metro station. Het is druk, zoals altijd. We kwamen terug van winkelen, en zouden nu terug naar mijn huis gaan. Ze zou blijven slapen. We stoppen met lachen als we een jongen, ongeveer even oud als ons, aan de kant van de gang zien zitten. En gitaar speelt, waarschijnlijk voor geld. Want hij ziet er niet uit als een zwerver. ‘Ieuw, je wilt hier toch niet spelen? Het lijkt net een zwerver.’ Mompelt Eleanor in mijn oor waardoor ik moet giechelen. De jongen kijkt op, en verward kijk ik hem aan. Hij komt me bekend voor, maar toch ook weer niet. Langzaam lopen we er langs, en blijft de jongen ons aankijken. En toch blijft hij doorspelen, het is best knap eigenlijk. Het is dat ik van mijn vader niet met vreemden mag praten in deze grote stad Londen, maar anders had ik hem zeker wat geld gegeven. Niet dat ik zo vaak naar mijn vader luister, maar hij zou er vast wel achter komen. Zoveel mensen als hij kende hier. Ik schonk de vreemde jongen een glimlach waarna ik verder loop met Eleanor. ‘Dat was vreemd.’ Mompelt ze. ‘Ja, dat is het inderdaad.’ Mompel ik. ‘Oee misschien is het wel die jongen van je ketting.’ Als automatisch gaat mijn hand naar mijn ketting en verlegen sla ik mijn blik neer. Eleanor was de enige die ik ooit over de betekenis van mijn ketting had verteld. En sindsdien maakten we er altijd grapjes over, van “zal hij het zijn? Of toch hij?” En altijd deed ik lachend mee. Maar deze keer niet. Het voelde niet goed om er over te lachen. ‘Niet grappig deze keer.’ Mompelde ik en Eleanor keek me onderzoekend aan. ‘Sorry,’ fluistert ze en omdat ze naar mij kijkt ziet ze de man in het pak niet en knalt zo tegen hem op. Meteen barst ik in lachen uit terwijl zij zich verontschuldigd tegenover de boze man nu. Zodra hij verder loopt komt ze met een rood hoofd naar me toe. ‘Had je me niet kunnen waarschuwen?’ ‘Nee, dit was veels te leuk.’ Lach ik terwijl ik op de roltrap ga staan. Ze gaat achter me staan en speelt met mijn haar. ‘Maar weer terug op je ketting, je vind hem ooit wel. Je moet er in geloven.’ Mompelt ze. Ik haal simpel mijn schouders op en stap van de trap af. ‘Nu eerst maar thuis komen, voor het donker word.’ Mompel ik naar haar en ze knikt. ‘Kijk die man daar dan, met die baart.’ Mompelt ze en wijst naar een vage hippie man. Verward trek ik mijn wenkbrauw naar haar op. Ondertussen heeft de man gezien dat ze naar hem wijst, en zwaait hij vrolijk naar haar. Waardoor ze zich blozend van hem afwend, en ik in lachen uitbarst.

Nog een stukje voor jullie, omdat ik nogal wat kudo's van jullie heb gekregen. En ik me verbaas om de hoeveelheid abo's, had er minder verwacht.
Love ya all <3

Reacties (12)

  • xIsoldee

    Ohn verder ;d x

    9 jaar geleden
  • Sorr

    I loveee itt!! Vederrr! x

    9 jaar geleden
  • xMissMarije

    verderr

    9 jaar geleden
  • xGESTOPT

    Aww denken ze nou echt dat de ketting aan een jongen gegeven was? Best wel zielig. Om 'Alex' zeker. Best interesting(A)
    xx Rosanne aka. Kryptonites, maar dan op het account van mijn zusje:P
    jep, te lui om uit te loggen enzoo ^^

    9 jaar geleden
  • LStyles212

    snellverdahh <3

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen