19 April 2012

Een beetje verveeld loop ik over de straten van Londen. Ik kwam net van mijn school vandaan, het was de laatste dag. En nu had ik twee weken vakantie. Ik had samen besloten iets te gaan doen met Eleanor deze vakantie. We mochten samen op vakantie, maar we wisten nog niet waar we naartoe gingen. Dus ik zou naar haar huis gaan, zodat we dat konden bespreken. Het was warm, heel warm. Voor een lente dag in deze tijd van het jaar. Mijn sleehakken klikten vrolijk maar ook gedempt op de tegels van de straat. Overal om je heen liepen druk mensen haastig langs je heen. Niemand keek naar je, dus je kon onopgemerkt in je neus peuteren zonder dat iemand het zag. Maar dat deed je natuurlijk niet. Snel sloeg ik af het metro station binnen en liep snel de trappen af. Hier beneden was het nog warmen dan op straat. Een warme wind liet mijn haren opstijgen die ik meteen weer past pakte. Stomme metro’s. Ik ging het bekende perron op en wachtte ongeduldig op de metro. Waarom was ik ook al weer voor die etalage blijven staan zodat ik nu de metro had gemist? Ongemakkelijk ging ik op het koude bankje zitten dat er stond, de kou trok door mijn dunne zomer jurkje heen. Alleen voelde ik me nooit veilig op het station. En soms als Eleanor er bij was ook niet eens, maar ze gaf me wel een veiliger gevoel dan dat ik nu had. Verveeld keek ik rond, en mijn ogen bleven haken bij een jongen aan de overkant van het perron. Hij stond op de andere metro te wachten. Hij keek me geamuseerd aan waardoor ik me nog ongemakkelijker voelde dan dat ik al deed. Hij had blond haar, en een lichte grijns speelde op zijn gezicht. Zijn armen had hij over elkaar heen geslagen, hij zag er gemakkelijk heen. Met een opgeluchte zucht stond ik op toen een windvlaag al kwam en niet veel later stond de metro voor mijn neus, zodat ik de jongen niet meer zag. Een beetje wiebelend op mijn hakken stapte ik in en keek rond in de cabine, geen stoeltjes meer over. Met een diepe zucht liep ik naar de andere kant en pakte een stang vast zodat ik niet viel. Staan in de metro viel al niet mee, laat staan dat ik moest staan met hakken. Normaal had ik nooit hakken aan, waarom nu wel? Ik had geen idee. In ieder geval was het maar een halte. Met een piep gingen de deuren weer dicht en stoof de metro ervandoor. Je zou nooit aan die metro’s wennen hier.

Zouden we vandaag, heel misschien, de top kunnen doen?
Love you <3

Reacties (10)

  • FCBayern

    Super leuk verhaal! Love it.

    8 jaar geleden
  • HipsterNiall

    dit is officieel nu mijn favo story #newabbo

    9 jaar geleden
  • xIsoldee

    Ow like it.<3

    9 jaar geleden
  • LStyles212

    snellverdahh <3

    9 jaar geleden
  • Niallene

    Super verhaal!
    Snel verder <3

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen