23 April 2012

Opgetogen en blij kijken we elkaar aan. We zitten nu al vijf minuten onder de eiken boom, en we zijn allebei stil en kijken elkaar aan. ‘Waar was je?’ Vraagt hij zacht en ik haal mijn schouders op. ‘In Londen, en jij?’ Vraag ik hem opgewonden en ook hij schud zijn hoofd. ‘Nee, woon sinds een paar jaar ook in Londen.’ ‘Dus dan is het echt een wonder dat we allebei hier waren, op zoek naar elkaar.’ Zeg ik zacht en een lach vormt zich om mijn lippen. Heel licht knikt Niall waarna hij ook mijn lachen. ‘Waar woon je in Londen? Dan kom ik je een keer opzoeken.’ Zeg ik opgewonden en Niall bijt even op zijn lip. ‘Of zal ik mijn adres geven, dan kun jij mij opzoeken. Wat is je nummer?’ Ratel ik verder, normaal ratel ik nooit. ‘Ik geef je mijn nummer wel.’ Zegt hij dan zacht en haalt zijn mobiel tevoorschijn. Snel geeft hij zijn nummer, en ik de mijne. Opeens speelt een eekhoorn deuntje zich af, en Niall grinnikt kort. Beschamend neem ik mijn telefoon op, en hoor ik Noor haar stem in mijn oor schreeuwen. ‘Waar in godsnaam ben je? Het is elf uur in de ochtend, ik word een kwartier geleden wakker en je bent er niet. Ik loop naar beneden, in mijn pyjama! Op zoek naar jou, maar jij bent er niet. Ik overal kijken, waar zit je?’ Schreeuwt ze zo hard, dat waarschijnlijk Niall het ook hoort. ‘Ik was naar het weitje toe, heb een briefje achtergelaten.’ Zeg ik zacht en ik hoor haar mond een plopgeluidje maken. Waarschijnlijk kijkt ze nu heel dom om zich heen. ‘Waar dan?’ ‘Bij de fruitmand.’ ‘Ohw, ik zie hem. Sorry, kom je wel zo thuis. Ik wil nog shoppen.’ Mompelt ze. ‘Ja ik kom er zo aan, ben er binnen een kwartiertje.’ Zeg ik lachend en hang op. ‘Ik moet gaan, maar dat had je waarschijnlijk al door.’ Grinnik ik en Niall lacht mee. ‘Zie ik je wel weer?’ Hij schud ligt zijn hoofd, en ik probeer mijn teleurstelling niet te laten zien. ‘Ik vlieg vannacht weer naar Londen toe.’ Ik knik en sta dan op. ‘We houden contact he?’ ‘Ja tuurlijk.’ Glimlacht hij en trekt me in een knuffel. Zachtjes drukt hij zijn lippen op mijn wang waardoor ik moet blozen. Echt wat is er met me aan de hand? Mijn buik voelt rare kriebels, en ik moet blozen. Ik ben mezelf niet bij hem… ‘Bye.’ Zeg ik zacht waarna ik het weiland uitloop en de weg weer op loop. Echt, het is een wonder dat ik hem zag hier, en hij mij. Zekerweten dat ik nu contact met hem ga houden, nu ik hem net gevonden heb. Ga ik hem zeker niet meer loslaten. Mijn vingers omklemmen het kettinkje en zacht geef ik er een kusje op. Op wolken loop ik blij terug naar het hotel. Ik zal Eleanor maar niet langer in spanning houden nu.

Reacties (15)

  • Paardenvriend

    JAAAA LALALAAA!!! NU BEN IK VROLIJKKKK!!!

    5 jaar geleden
  • Semantiek

    nog steeds op en neer stuiterend(flower)

    9 jaar geleden
  • LStyles212

    snellverdahh <3

    9 jaar geleden
  • wildheart

    Ik loop achter en ik haat dat... Maargoed, ik houd nog steeds heel erg van je story!

    9 jaar geleden
  • xIsoldee

    Eindelijk, al weet ze nu nog niet dat hij de beste vriend is van Lou xd x

    9 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen