Tom Kaulitz


Wat begon als een onschuldig spel, liep uit tot een nachtmerrie. De oorlog was begonnen, dat zag ik in haar blik. Net voordat ze uit het beeld verdween. Ongemakkelijk keek ik opzij, zag een geschrokken blik in de ogen van mijn broertje. Voorzichtig wend ik me terug tot het beeldscherm, waar Zarah bang voor zich uit zit te staren. Totaal niet voorbereid op die plotse uitbarsting. Ik wist dat die ooit eens zou komen, ik had hem nog zo gewaarschuwd. Zuchtend streek ik over mijn gezicht en stootte Bill onopvallend aan. Die sprong meteen overeind en verliet de kamer.

David zakte neer in zijn stoel en beet op zijn lip, niet wetend wat te zeggen of te doen. Zarah ontwaakte uit de trance en keek me schuldig aan. Mijn glimlach stelde haar gerust, ik drukte de webcam uit. Dit was foute boel. Verzonken in gedachten ruimde ik de woonkamer op, met mijn gedachten bij Bill. Hij had nu even tijd nodig, dat wist ik, maar was het wel een goed idee om hem alleen te laten?


Haastig gris ik mijn sigaretten van het kookeiland en loop naar zijn kamer, waar de deur op een kier staat. Zijn lichaam ligt opgekruld op een ligstoel, buiten op zijn balkon. Meewarig schud ik het hoofd en zak voorzichtig naast hem neer. Hij kijkt me niet aan en staart met een doodse blik het bos in. Ik steek een sigaret op en houdt die voor zijn neus. Dankbaar neemt hij die aan, zuigt de nicotine zijn lichaam in. Zwijgzaam staren we elk een kant op, wachtend tot ieder is bekoeld.


'Denk je dat het waar is?' Ik kijk hem aan, wachtend op verdere uitleg. Schuldig staart hij in mijn ogen, haast verloren. 'Zal niemand me ooit willen?' Met een moeilijke blik schiet ik mijn sigaret weg, over het balkon. 'Dat zei ze om je te kwetsen Bill, het is niet de waarheid.' Hij blijft me aanstaren tot ik tranen in zijn ogen opmerk. 'Bill?' Bezorgd neem ik zijn hand beet en sluit hij de ogen. 'Ze meende het Tom. Ik kon het zien in haar ogen, ze veracht me.' Zwijgzaam kijk ik toe, hoe hij de tranen opvangt en fronsend in de verte tuurt. 'Volgens Zarah speelt er meer in haar hoofd af dan haat.' zeg ik maar. Hij glimlacht in het niets, met zijn troebele ogen. 'Ze is net een raadsel dat ik niet kan oplossen.'


Ik knijp in zijn hand, als ik plots doorheb dat hij mijn woorden probeert te negeren. 'Het is niet op te lossen, zolang jullie beiden koppig blijven doen.' Dit zeggend, wek ik duidelijk zijn aandacht. Hij kijkt naar onze handen, heft vervolgens het hoofd en kijkt me vragend aan. 'Wat moet ik doen, Tom?' Met mijn vrije hand gris ik mijn gsm uit m'n vest en leg die in zijn hand. 'Bel haar.' Geschrokken schud hij resoluut het hoofd. 'Ben je wel lekker, bij je hoofd? Je zag toch zelf hoe zwaar ze van slag was!' Ik laat zijn hand los en zoek haar nummer op. 'Toch ga je bellen.' Mokkend staart hij een paar tellen naar het nummer op het scherm. 'Wat als ze me uitscheld?' Glimlachend sta ik op en grinnik. 'Daar vind jij vast wel iets op.' Dat gezegd, verlaat ik zijn kamer, werp nog een laatste keer een blik om mijn schouder. Hij staart twijfelend naar de gsm in zijn hand. Hij zal haar bellen, dat ben ik zeker.



Zarah Cruizze Latimore


Futloos staar ik naar het televisiescherm, werp om de 5 seconden een blik op mijn Iphone. Vertoond ze enig teken van leven of niet? De klok slaat 9 uur en nog steeds is ze niet thuis. Na haar uitbarsting was ze plots verdwenen, haast verdwenen van de aardbol. Natuurlijk maak ik me meer zorgen dan ooit! Ze is emotioneel en weet geen weg met zichzelf, wie weet in wiens handen ze terecht komt. Het gezoem van mijn gsm wekt mijn aandacht en haastig krabbel ik overeind. 'Bill?' Verbaasd staar ik naar de foto, wijl ik terug neerzak en mijn benen optrek.


'Hallo?' Zenuwachtig pulk ik aan een kussen, klaar voor de uitbarsting, de verwijten van hem afkomstig. 'Zarah?' Totaal verbaasd smijt ik het kussen van me af. 'Tom, ben jij dat?' Een zacht gegrinnik klinkt, voordat hij bevestigd. 'Ik bel met Bill's gsm omdat hij met de mijne belt naar Onaa.' Verbaasd kijk ik voor me uit. 'Hoezo?' Een kleine uitleg weergalmt door het apparaat, langzaam krijg ik een vertederde glimlach op mijn gezicht.

'Ik dwong hem te bellen, maar hij deed het niet, nu... 8 uur later hangt hij eindelijk met haar aan de telefoon.' Opgewonden balanceer ik op het puntje van mijn zetel, tot ik eraf val. 'Wat zegt hij?' Lachend hoor ik hoe hij een deur opent en er rondom hem volledige stilte heerst. 'Geen idee, hij heeft zich met een nors gezicht opgesloten in zijn kamer.' Langzaam val ik achterover en staar naar het plafond.

'Dat wil zeggen dat het goed gaat.' Ik hoor hem grinniken, tot er een stilte valt. Ik luister naar zijn ademhaling en sluit mijn ogen. 'Ik mis je.' De vertederde blik keert terug op mijn gezicht, langzaam gaat die over tot een grijns. 'Wat mis je aan mij?' Hij zucht diep, draait zich om in het bed, te horen aan het woelen over dekens.


'Je stralende glimlach, die fonkelende oogjes vol pret, jou warme lichaam tegen het mijne,... gewoon alles.' Even weet ik niet wat te zeggen, tot hij me de kwelling ontneemt door zelf verder de praten. 'Ik verlang ernaar om jou terug in de buurt te hebben, gewoon lekker voor mezelf.' Bijtend op mijn lip sta ik op, loop naar mijn balkon en staar naar de rode gloed, aan de horizon. 'Nog nooit heeft iemand zoiets liefs tegen me gezegd, Tom.' Hij zucht diep. 'Dat is maar goed ook.' Glimlachend laat ik mijn hoofd tegen de deurpost hangen, wijl een zachte bries door mijn haren blaast. 'Hoezo?' Een kleine stilte volgt, tot het geluid van sleutels mijn aandacht trekt.

'Dan hoef ik je niet te delen met anderen.'

Reacties (2)

  • BlackLeather

    aaaaaaaaaaaaaaaah Tom is lief!!!

    8 jaar geleden
  • Raveness

    snel verder gaan hoor!

    (K)(K)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen