Onaa Cruizze Latimore


Met een verwrongen blik staar ik mijn spiegelbeeld al een halfuur aan. Hoe langer ik blijf staren, hoe onzekerder ik word. Is dit het eindresultaat, de afknapper? Ik kreun luidop en val achterover op het bed. Vandaag is het dan eindelijk zover, de dag waarnaar ik aftelde. Bill is terug. En dat niet alleen... We gaan samen met de tweeling uit eten, in een restaurant, vijf sterren, hoogstens...


Sinds vanmorgen zit ik al met de kriebels in mijn buik en dat zenuwachtige gevoel in mijn maag. Zou hij afknappen op mijn nieuwe 'outfit'? Bedenkelijk sta ik terug overeind en sleep mezelf voor de spiegel. Mijn haar is rood gekleurd, met bruine plukken aan de topjes van mijn haren. De krullen zijn half opgestoken, waardoor een paar plukken langs mijn witte jurkje vallen. Open rug, halflange mouwen, net lang genoeg. Twijfelend staar ik naar de rode pumps tot ik er genoeg van krijg.


'Ik vind het mooi, dat is het belangrijkste.' mompel ik tegen mijn spiegelbeeld met enige twijfel. Bill had me gezegd dat ik mezelf mooi moest vinden, zonder dat iemand anders het zegt. Een zelfzeker gevoel stroomt binnen, tot er op de deur wordt geklopt. 'De jongens zijn hier in 10 minuten tijd, ben je klaar?' Paniek heerst!




Tom Kaulitz


Ik wrijf in mijn handen en stop die in de zakken van mijn jeansbroek. Spelend met mijn piercing bereiken we het penthouse, neem ik een diepe ademhaling in. Bill glimlacht me toe en laat me kloppen op de deur. 'Wij zijn het, Bill en Tom.' Een slot wordt omgedraaid, hakken tikken op de marmeren tegels van het appartement. Nieuwsgierig staar ik naar de grond, mezelf behoudend, van het opkijken in haar gezicht. Een zacht gegrinnik vult mijn oren, namelijk dat van mijn broertje. Mijn ogen glijden langs de zwarte pumps, slanke benen glanzend in het licht. Een rode bustier om haar lichaam, de weelderige krullen neerdalend over haar schouders, over haar borsten. Met een kleine verlegen blik, kijkt ze me aan. 'Hey ...' Sprakeloos blijf ik haar aanstaren tot de persoon naast mij in beweging komt. 'Onaa zit in de woonkamer.' meld haar zachte stem.

Als ze zich terug tot mij draait, lijkt mijn stem teruggevonden. 'Hey.' Ik stap binnen en ze sluit de deur achter mij. Ik kan het niet laten haar aan te staren, waardoor ze al snel blosjes vertoond op de wangen. Het enige wat ik nu wil, zijn die lippen. Voorzichtig stap ik dichter naar haar toe, veren de verwonderde ogen van de vrouw omhoog, gevangen recht in de mijne. 'Je ziet er prachtig uit.' Ze weet niet wat te zeggen en ik neem voorzichtig haar middel vast. Haar hand glijd via mijn hand, omhoog over m'n armen, tot haar vingers mijn wang strelen. De fonkelende ogen flikkeren, haar lippen verwijderen van elkaar. 'Ik ben blij dat je er bent, Tom.' Knikkend streel ik haar warme rug en buig wat naar voor. Zacht kus ik de lippen die ik een halfjaar niet meer heb kunnen proeven. Haar armen worden om me heen geslagen, haar lichaam drukt zich spontaan tegen me aan. Ik voel de grijns op haar gezicht en kriebel haar zijden, tot ze me langzaam loslaat. 'Wij hebben heel wat in te halen.' Met die woorden laat ze me verstomd achter. Wijl mijn ogen op haar heupen gebrand lijken, maakt mijn hart overuren. Die vrouw is van mij en van niemand anders.


Onze weekend tassen worden in het appartement achtergelaten, voordat we uiteindelijk vertrekken naar het restaurant. Beide meisjes zijn gesmolten tot uitbundige vrouwen. Met veel plezier vertellen ze hun eerste ervaringen met camera's en journalisten. De vrolijke, gelukkige glimlach op beide gezichten doen me echter goed. Het is fijn om ze zo gelukkig te zien, zo blij met onze komst. Ik weet niet of het opgemerkt wordt, maar ik en Bill blijven nogal stil. Als ik de blik in zijn ogen zie, weet ik dat hij net hetzelfde denkt als mij.

De vrouwen zijn speciaal voor ons geworden, een deel van ons. Hoe hij omgaat met de kriebels en verlangens weet ik niet. Bij mij lijkt het alsof ik me niet lang meer zal kunnen inhouden, niet tot we terug zijn in het appartement. De drang haar te kussen en aan te raken is zo ontzettend groot en riskant.


'Tommie, is er wat?' Verbaasd kijk ik op in de groene ogen van Zarah vol bezorgdheid. Lachend neem ik vluchtig haar hand vast. 'Niets om je nu zorgen over te maken. Twijfelend blijft ze me aanstaren tot ik haar een geruststellende glimlach schenk.




Onaa Cruizze Latimore


Tijdens het dessert, voel ik zijn ogen op mijn lichaam branden. Door mijn verlegenheid en misschien 'verlangende' gedachtes durf ik niet op te kijken. Hoe langer ik naar hem kijk, hoe dichter ik bij hem wil zijn. Zijn armen om me heen wil voelen, zijn zachte lippen wil proeven. In zijn ogen zie ik niets anders dan passie en emotie. Het zorgt voor een spanning, aangenaam maar nogal riskant. Tegen mijn gedachten in, kijk ik toch maar op. Bijtend op zijn lip, lepelt hij in het ijs met zijn ogen dromerig op mij gericht. Gevleid schuin ik mijn hoofd wat en stop een schepje ijs in mijn mond. Mijn ogen blijven hem vasthouden, terwijl ik mijn lepel verlos uit mijn mond. Hij slikt zichtbaar en knippert zijn ogen. Ik lach zacht, wetend hoe gemeen ik nu wees.


De laatste beetjes ijs, verdwijnen uit het bord. Ik kijk op, zie de tweeling ons beiden ongeduldig aanstaren. Ik voel een hand op mijn been, namelijk die van Zarah die er zacht in knijpt. 'Nemen we nog een drankje?' Hun hoofden vertrekken zichtbaar, ze werpen elkaar een blik toe. De geniepige tweeling wil gewoon naar huis omdat ze dan kunnen doen wat ze willen, hier in het restaurant kunnen ze ons niet lieflijk aanraken.

Grijnzend kijk ik Bill aan die zijn neus snuift. 'Ehm...hebben jullie thuis niet een beetje sterk staan? Lekker op het gemak, leuk toch?' Zarah schiet in de lach en staat op. 'Wat zijn jullie toch naughty boys.' Hun hoofden verschieten meteen van kleur, waardoor ik meteen in de lach schiet.


Bedankt voor alle reacties!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (H)

Reacties (4)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen