Pic by BlackLeather xx

Onaa Cruizze Latimore


Als een geslagen hond, trek ik mijn knieën op, trillend van angst en gepaard met woede. Mijn ogen dwalen door de ledige slaapkamer heen, mezelf afschermend van de geluiden in de woonkamer. Ik wil het niet horen, ik wil er niets over horen! Waarom doet Bill me dit aan? Zwijg er gewoon over, zoals ik al jaren deed, tot hij kwam. De herinnering was plots zo helder als een speelfilm, recht voor mijn neus. Beter nog, net alsof ik alles terug opnieuw meemaakte, de handen, de angst, de pijn, de gedachten... Krampachtig sluit ik mijn ogen en ga in foetushouding op mijn bed liggen. Praten zal niet helpen, niemand wil met me praten...



Bill Kaulitz


Mijn broer staart net zo verbaasd naar het kwade gezicht van Zarah, als ikzelf. Ze is woest op me, haar ogen zijn rood aangelopen, net zoals haar hoofd. Radeloos graaf ik naar mogelijke argumenten in mijn hoofd. 'Je hebt verdomme het recht niet Bill!' Net een klap in mijn gezicht, maar dat laat me niet afwijken van mijn standpunt. 'Liefje, doe eens even rustig en...' Ze laat Tom zwijgen en kijkt ons beiden waarschuwend aan. 'Ik wil hier niets meer over horen, oké? En jij...' Ze wijst me aan, met tranen in haar ogen. 'Jij blijft van Onaa af.' Geschrokken kijk ik haar in de ogen, de ernst weerspiegelt zich als geen ander. Ongemakkelijk pruts ik aan mijn shirt. 'Hoe bedoel je?' Ik weet dat ik nu beter gewoon mijn mond houdt, maar mijn nieuwsgierigheid overwint het op de een of andere manier altijd weer. 'Blijf uit haar buurt! Sinds jij hier bent, verloopt het haar steeds slechter en slechter. Ga gewoon weg!' Gefrustreerd slaat ze haar armen de lucht in en voelt het net alsof ik hier het probleem ben. Dat ga ik maar eens mooi gaan ontkennen. Of nee, dat ga ik eens flink gaan draaien, ver weg van mij!


Niet wetend, niet horend, niet doorhebbend dat Onaa zich vlak achter mij bevind, achter de deur, op de gang. Kruis ik mijn armen en trek een wenkbrauw op. Dit gaat ze mooi niet in mijn schoenen gaan schuiven, hoeveel pijn het ook doet. 'De enige die schuld treft ben jij zelf!' Het hoofd van de zwartharige veert omhoog, bekijkt me minachtend. 'Bill, zeg gewoon niets..' probeert Tom de vrede te behouden, maar dat negeer ik resoluut. Breek iedereen, maar je begint met de verkeerde. Mijn zegje en ondervindingen moeten nog aan het licht komen, en wel nu!



'Bekijk me maar als degene die je zus probeert in te palmen, degene die ervoor zorgt dat ze pijn voelt, degene die haar ongelukkig maakt. Het kan me geen barst schelen wat jij over me denkt! En weet je waarom? Omdat ik nu pas besef dat jij de enige bent die haar laat stikken. Onaa wil niet praten over wat er gebeurde en dat komt door jou. Je wil niet geloven wat hij haar aandeed, je wil de hardste feiten niet onder ogen komen. Je wil enkel de man herinneren zoals jij hem altijd hebt gekend en geloof me, ik weet waarover ik spreek! Laat me even zeggen dat wat je doet de grootste fout is die je kunt maken. Ze voelt haar onbegrepen en alleen, natuurlijk is ze doodsbenauwd! Ik geef om haar en dat doe jij nog meer, maar laat haar tenminste met je praten! Ze kan er niet alleen voor staan Zarah en dat weet je! Ze heeft je nodig, je bent haar tweede ziel in godsnaam! Luister naar de waarheid, hoe pijnlijk die ook voor je moet zijn. Ik ben een indringer en ik weet hoe vreemd het moet zijn om mij dit te horen zeggen. Ik wil haar gewoon gelukkig maken, net zoals ik zelf met haar ben. Beschuldig me niet als je weet dat ik het probleem niet ben. Ik hou zielsveel van haar en niemand kan me tegenhouden dat te doen! Zelfs jij niet.'


Na de laatste woorden te hebben uitgesproken laat ik mijn hoofd zakken en zucht diep. Wat ik precies zei boeit me niet. De pijn die ze me zonet had bezorgd blijft enkel steken. Onaa is alles, dat heb ik haar gezegd en toch wil ze mij laten boeten. Wat voor slecht persoon zou ik zijn als ik haar met opzet pijnig? Zo ben ik niet! Ik wou deze dingen niet zeggen, maar ze laat me geen keus, in een nettere context kun je het zelfs niet gieten. Wie laat je nou in zijn eentje achter met zo'n trauma? Wie heeft haar die verdomde pillen gegeven? Daar los je niets mee op, je maakt het enkel erger en erger.


De traan die op mijn teen daalt, doet me wederkeren tot de woonkamer waar ik middenin sta. Haastig veeg ik mijn oog droog en hoop op enig leven in de kamer. Het gehuil van de vrouw maakt me enkel schuldiger, dus verlaat ik die maar. Zonder Tom's blik te vangen die me nu vast veracht draai ik me om. Ik hoef hier niet te blijven. Als mijn hand net de deur wil opentrekken, wordt ik tegengehouden door de gebroken stem. 'Bill?' Ik blijf staan maar doe geen poging om me tot haar te draaien. 'Haat je ... me?' Zuchtend sluit ik mijn ogen, mezelf toegevend dat ik dat niet kan doen, hoe graag ik het ook zou willen. 'Nee Zarah, het doet me enkel pijn te weten hoe je over me denkt, het spijt me dat je het op deze manier moest aanhoren.'


De hand van Tom houdt me echter tegen weg te gaan of was het door Onaa die op de gang stond waardoor ik bleef stilstaan? Ongemakkelijk draai ik me tot Tom die me bemoedigend aankijkt. De blik in Onaa's ogen staat gekwetst en niet tot mij gericht. 'Zarah...is dat waar?' Tom knijpt in mijn schouder als teken dat we hen beter even alleen laten. 'We gaan wandelen.' meld hij en drukt Onaa de woonkamer in om vervolgens de deur te sluiten. 'Wij gaan wandelen.' zegt hij weer, voordat hij me mee trekt naar de deur.




Weer zo'n geweldige reacties van iedereen! Hopelijk begrijpen jullie Bill's frustratie, ik wist niet goed hoe ik het precies moest gaan schrijven...

Reacties (4)

  • AlreadyGone

    Wow,ik vind het deeltje waarin Bill zijn frustraties uit maar echt ZO goed geschreven. Ik kon me meteen inleven in de situatie.
    En het is het beste voor Zarah en Onaa dat ze eens een goed gesprek hebben met elkaar.
    Snel verder!(flower)
    x

    8 jaar geleden
  • Eyka

    To be honest, ik heb dit stukje twee keer gelezen - of moeten lezen, omdat ik het ergens ingewikkeld vond. De eerste keer had ik het twijfelende gevoel dat ik 'over iets gelezen had' en iets niet vatte. Dus las ik het nog maar eens (': But, toen rinkelde het belletje. En het is prachtig hoe je het zo onderliggend typt - dat is geen duidelijke zin, I know. Maar ik bedoel, ik vat heel dit gedoe op als in de zin dat Zarah in plaats van praten met haar zus over vroeger, Oona gewoon weer aan de pillen gestopt heeft, zodat die haar konden kalmeren en zij niet hoefde aan te horen op welke manier en met welke handelingen haar bloedeigen vader haar bloedeigen tweelinghelft aangeraakt heeft. - Am I right? Want dat is wat ik zie in Bill zijn preek. Eerst snapte ik niet wat hij Zarah al verweet en zat ik hier met 'whatthehellishappening-face' 8'D. Maar als mijn voorgevoel weer juist zit en ik dit goed opvat, dan moet ik je alweer feliciteren met je schrijfkunsten, omdat ja. Je zegt het gewoon níet letterlijk, waardoor je als lezer moet nadenken en een paar kleine 'hints' bij elkaar moet rapen.
    Hmm, ik ga mijn lange reactie maar eens tot een einde brengen. Entschuldigung als ze niet zinnig is, maar ik was écht even verward met dit deeltje, wat goed is, want een verhaal waar alles er vingerdik opligt is ook niet goed (':
    <3<3.

    8 jaar geleden
  • BlackLeather

    Ik begrijp Bill's reactie maar al te goed! Zoals ik in mijn vorige reactie al zei, als Onaa niet met haar zus kan praten is Zarah niet goed bezig. Ik had al zo'n vermoeden dat er wat meer achter stak. Je hebt het heel goed verwoord en het plaatje past er perfect bij!!

    snel verder!!!(K)

    8 jaar geleden
  • BRAINWITCH

    Ja, ik begrijp Bill's frustratie heel erg goed. Ik zou hetzelfde gevoel hebben!
    Echt prachtig deeltje weer!
    En misschien is het inderdaad maar goed als Zarah en Onaa even alles gaan uitpraten. (:
    Snel verder! <3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen