Foto bij Chapter Ninety-four

TheEndForNow zei op 6 aug 2012 - 19:35:
Geweldig geschreven weer hoor:PSnel verder!! Dit is namelijk nog de enige abo die ik heb, dus je Moet weer verderxD


Wel, ahw, deze vond ik toch echt lief hoor(flower)En ik doe mijn best om zo vaak mogelijk te schrijven (;

SwaggMachine zei op 28 juli 2012 - 22:59:
Ik hou ook van jou!! XD

Ik hartje Jou!!


My swaggymonster(H)I heart you(flower)

Jake Fraun

Ik was bezig met mijn schoolboeken te rangschikken in de slaapkamer, toen er zachtjes op de deur werd geklopt. Louis kwam de slaapkamer binnen. Het verbaasde me hem hier te zien. Ik wachtte tot hij iets zou zeggen, hij kwam hier overduidelijk niet zomaar binnen, maar hij zei niets. Hij keek alleen maar toe. Ik richtte mijn aandacht weer op mijn boeken en de boekenkast. Toen ik klaar was, ging ik op de rand van het bed zitten. Louis bleef naar de boekenkast kijken met een blik die ik in eerste instantie niet kon plaatsen. Hij zuchtte, maar zweeg nog steeds. Ik wachtte geduldig af, als hij er klaar voor was, zou hij het me wel vertellen. Louis streek met zijn vingertoppen over de boekenruggen toen hij sprak.
“Ze zouden allemaal van plaats willen wisselen”, mompelde hij. Hij sprak tegen mij, ik wist het zeker. Ik snapte er niet veel van, maar wachtte op de rest.
“Maar ik zou niets liever willen dan in hun schoenen staan.”
Louis maakte zijn blik los van de boekenkast en verplaatste hem naar mij.
“Ik hou van onze fans, echt waar, maar ze weten niet wat ze zeggen als ze zeuren over school. Muziek maken is geweldig, het is alles waar ik voor leef, maar weet je Jake, ik mis iets. Wanneer je klein bent, of jonger, hoe je het ook wilt noemen, en je hoort volwassenen praten over ‘de middelbare school’, dan wil je niets liever dan groot worden en daar ook naar toe gaan. Want de verhalen van je oudere nichten, neven, broers en zussen zijn zo fantastisch. Het harde leren, de examenperiode, maar ook de beloning, namelijk vakantie. Het leven dat achter die schoolpoort schuilgaat is ongekend, maar in die verhalen lijkt het wel een paradijs. En dan kom je erachter dat het allemaal niet is zoals het leek. Hard leren, veel werk, maar tegelijkertijd groei je op. En dan komt pas het echte paradijs: de universiteit. Lessenroosters die niet elke dag van 9 tot half 4 zijn, feestjes, een cantus, samenwonen met vrienden; kortom een studentenleven. Je bent met die gedachte opgegroeid, want dat is de normale gang van zaken. Je wordt verondersteld deze dingen mee te maken, of je krijgt op z’n minst een kans om er aan deel te nemen. En dat is waar je voor werkt, waarom je je best doet. Om later te kunnen studeren en een studentenleven te leiden. Ik heb er voor gewerkt, weet je, ik haalde goede punten en verzorgde mijn werk. En nu leef ik een droom. Een droom die ik altijd heb gehad, maar waar ik nooit iets voor gedaan heb, werd me ineens in mijn schoot geworpen. Ik leef die droom nu en ik ga er voor de volle honderd procent tegenaan, maar soms, en zeker nu jij bij ons hoort, dan besef ik wat ik heb opgegeven om deze droom te mogen leven. Ik zal nooit een studentenleven leiden, niet zoals jij die beleeft.”
Ik was sprakeloos. Ik opende mijn mond om iets te zeggen, maar mijn hoofd was leeg, dus deed ik hem weer dicht. Hij had gelijk, was het eerste wat er door mijn hoofd schoot. Ik had de jongens tijdens hun vakantie leren kennen, dus de verschillen tussen onze leventjes waren niet zo groot. Buiten het financiële gedeelte, leken ze erg op elkaar. Maar in werkelijkheid waren ze heel verschillend. De jongens waren wereldberoemd, gaven concerten, hadden miljoenen fans en ik was Jake, een onbeduidende schoolgaande jongen, die binnen een jaar naar de universiteit ging als alles meezat. Inderdaad, voor zover ik wist zou iedereen in mijn plaats met de jongens willen wisselen. Maar ik had er nog nooit bij stil gestaan dat zij misschien het omgekeerde wilden doen, soms. Niet dat Louis nou zoveel miste, school was niet half zo geweldig als het in verhalen leek. Maar er was iets wat me ervan weerhield om het luid op te zeggen.
“Je bent met die gedachte opgegroeid, want dat is de normale gang van zaken. Je wordt verondersteld deze dingen mee te maken, of je krijgt op z’n minst een kans om er aan deel te nemen. En dat is waar je voor werkt, waarom je je best doet.”
Dat was het. De reden waarom ik hem niet kon tegenspreken. Hoe onbekend ik ook was en hoe graag ik ook zou willen wisselen, het leven dat ik leefde was bekend; de normale gang van zaken. En natuurlijk kon hij wel naar school gaan, maar dat zou nooit nog hetzelfde zijn. Plots had ik echt met hem te doen.
“Ik hoop dat je elke kans benut om iets van het studentenleven mee te maken via mij”, zei ik hem toen maar en ik meende het. Ik was absoluut geen fuifbeest, ik hield eigenlijk niet zo van feestjes, maar voor hem zou ik er naar toe gaan. Al was het alleen maar om hem die ervaring mee te geven.
“Weet je Jake, ik weet dat je het soms moeilijk hebt en dat ons beroemd-zijn-ding het er niet gemakkelijker op maakt, maar je bent echt sterk. Je komt er wel, samen met Liam, daar ben ik van overtuigd”, zei Louis toen met een glimlach en ik gaf hem een knuffel.
“Nu je het zegt, je hebt het altijd maar over mij en Liam, hoe zit het met jou?” vroeg ik nieuwsgierig en Louis hield zijn gezicht in de plooi, maar niet voor ik de stiekeme glimlach op zijn gezicht had gezien.
“Oh, kom op, vertel! Ik wil alle details weten!” zei ik vrolijk, maar Louis hield zijn lippen stijf op elkaar, al kon hij een glimlach niet meer onderdrukken.
“Louis! Hoe lang ken je haar al? Wat is haar naam? Wanneer gaan we haar zien?!” vroeg ik nu door, aangezien hij toch niets uit zichzelf zou zeggen. Louis schudde lachend zijn hoofd, stilzwijgend.
“Jij…jij…monster!” schold ik lachend en ik gaf hem een mep tegen zijn schouder.
“Hé, oppassen kleine”, lachte Louis en hij kwam dreigend op mij af gelopen. Louis wees me maar al te graag op het leeftijdsverschil tussen ons.
“Ja ja, al goed”, zei ik en ik hield mijn handen voor me op in een toegevend gebaar terwijl ik mijn lach nauwelijks nog kon inhouden.
“Maar eh, misschien dat ik haar binnenkort wel eens naar hier breng ja”, zei Louis venijnig voor hij de kamer uit liep. Dit liet ik niet zomaar gebeuren.
“Hé! Kom op man, vertel me meer! Wat is haar naam, alsjeblief, ik mag op zijn minst haar naam weten!” schreeuwde ik terwijl ik achter hem aan liep naar de woonkamer. De rest van de jongens zaten daar, ieder zijn bezigheid, en keken verbaasd op toen Louis luid lachend binnenkwam met mij schreeuwend op de hielen. Ik stopte meteen met ondervragen, ik wilde het als eerste weten, maar bleef wel nieuwsgierige blikken naar hem werpen. Louis echter lachte, maar zei geen woord.


Het spijt me echt verschrikkelijk dat het weer zo lang geduurd heeft voordat ik weer iets schreef ;( Ik voel me echt heel erg schuldig, maar goed, ik hoop dat dit iet wat vrolijk stukje het een beetje goed maakt? Het is niet mijn bedoeling om de focus ook op Louis te leggen, maar ik vond het gewoon leuk om de andere jongens ook een relatie te laten hebben. Komt daarbij dat ik nogal een egoïstisch ideetje heb, en, Ja I know I'm selfish, maar ik ga het in dit verhaal verwerken. No worries, het gaat Jake en Liam niet overheersen hoor (: Oh ja, met enige trots kan ik ook al zeggen dat ik een nieuw verhaal ga maken en eigenlijk is het een soort bijverhaal van dit hier (: Maar dat duurt nog even, tot alles voorbereid is... (: Comments?(flower)

Reacties (6)

  • FluweelsHun

    IK SCHAAM ME DOOD:$ik heb bijna heel de vakantie niet kunnen lezen :C en geloof me! IK MISTE HET (': weeral zo een geweldig hoofdstukje net als alle andere hoofdstukjes waar ik niet op gereageerd heb:Djij en je verhaal zijn super en ik kan niet zonder <3 we MOETEN echt afspreken!!(H)(H)love you girliee

    8 jaar geleden
  • Hadithi

    Wat een super leuk verhaal!:)Gister begonnen, eergister dus eigenlijk inmiddels, nu alle hoofdstukjes gelezen.. super leuk!

    8 jaar geleden
  • kryptonarry

    Super super super super snel verder!!!

    Ik hartje hartje hartje Jou!!!

    Swaggymonstaaah!!

    8 jaar geleden
  • Jamezzz

    Supah dupah!!!! Snel verder:D(als je tijd hebtxD)

    8 jaar geleden
  • Zachaa

    NAAAAIS

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen