Foto bij 37.

Sorry for scaring you. I just had to. <3 And again, welkom aan een nieuwe abonnee. And thanks to all of you for reading(flower)

Oh, en als jullie vragen hebben voor mij of over Vanessa, vraag maar raak. Ik ben eigenlijk wel benieuwd waar jullie nog mee zitten! (:

That moment when you read stories about yourself.



Vergroting Vergroting

Ik fronste mijn wenkbrauwen toen ik het stukje las. Het voelde raar om iets over mezelf te lezen op het internet, iets dat ik niet zelf had geschreven.

Finished?” vroeg Angie in mijn oor.

“Jep. How did they find out about these things?” vroeg ik verbaasd. Ik wisselde mijn mobiel van mijn ene oor naar mijn andere en sloot mijn laptop. “I never even noticed they took those pictures. That’s from the Wireless-weekend.”

I did some digging myself, and those Directioners are the freaking FBI, it’s scary,” antwoordde Angie.

“I noticed… I’m glad they haven’t found my twitter yet. I think I’m gonna keep it like that. Thanks for calling, Angie, but I have to go! Bye!”

We zeiden snel nog even gedag voor ik ophing. Ik vroeg me af wat Angie al wakker deed om zes uur ’s ochtends op zondagochtend, ik zou zeker niet wakker zijn als er niet iets veel leukers op programma stond.

Op m’n tenen liep ik de trap af, mijn vader zat in de keuken al aan tafel met de krant. Hij zou me naar Manchester brengen, en vandaar uit zou ik naar Londen vliegen. “Morning, dad,” zei ik op fluistertoon. Het voelde alsof ieder geluidje boven het fluisterniveau mijn moeder zou wekken.

“Your mom’s awake, honey. You can talk aloud,” zei mijn vader geamuseerd. Ik trok de koelkast open en pakte het verse sinaasappelsap eruit. “Oh.”

Ik zag in mijn ooghoek dat mijn vader de krant op tafel legde en me aan bleef kijken. Nou zullen we het krijgen, dacht ik zuchtend.

“Is there anything that I could say that could change your mind?” vroeg hij, eveneens zuchtend. Hij keek me vanover zijn leesbrilletje aan. Ik speelde met mijn glas, en nam snel een slok zodat ik nog even had om na te denken. “Your mom and I… We’re just worried.”

“You met Zayn, dad. You liked him, remember? It’s not as if I’m jetting off to some stranger I met online,” protesteerde ik zwakjes. Het was een van mijn vele zwakke punten, ik kon er niet tegen als mijn ouders helemaal beschermend en ouderlijk gingen doen.

“I know, honey. But now you’re in a relationship with the boy. I can hardly just sit here and act all oblivious. I’m not that old.” Hij maakte een raar gebaar met zijn hoofd.

Ik verslikte me in mijn slok sinaasappelsap en mijn wangen kleurden vuurrood. “Dad!” riep ik geschrokken uit. “I think it’s time to go, don’t you think? I don’t wanna miss my flight.” Ik liep zonder hem verder nog aan te kijken naar de voordeur, bekeek mezelf nog eens in de spiegel en liep zelfverzekerd naar buiten. De frisse lucht deed me goed, hopelijk hielp het ook bij nadenken. Ik wierp een blik op mijn horloge. “Dad! I really don’t want to miss my flight!”

Gelukkig deed ik dat niet. Mijn vader kwam niet terug op zijn opmerking, en ik begon er niet nog eens over. Dat zou te awkward worden.


“Ladies and gentlemen, please fasten your seatbelts. We will be landing shortly.”

Ik voelde het vliegtuig langzaam de landing inzetten en ik kneep stevig in de leuningen van mijn stoel. Vliegen was leuk, landen was minder. De man naast me glimlachte bemoedigend, maar het was over voor ik er erg in had. Het voelde een beetje als de vlinders in mijn buik zodra ik Zayn voor me zag. Schaapachtig grijnzend verliet ik het vliegtuig, en liep ik door de douane. Ik had geen extra bagage, alleen de duffel bag die ik als handbagage had meegenomen, dus ik was snel weg. In de aankomsthal keek ik om me heen. Ik had Zayn niet meer gesproken sinds de avond ervoor en ik wist niet zeker of hij me kwam ophalen of dat iemand anders me kwam halen.

“Vanessa,” fluisterde een bekende stem in mijn oor, en twee sterke, warme armen omarmden mijn middel. Voordat hij me te stevig vast kon pakken draaide ik me naar hem om, en liet ik mijn tas op de grond vallen.

In antwoord bedekte ik zijn lippen met de mijne en sloeg ik mijn armen stevig om zijn nek heen. God, ik had hem zo gemist!

Reacties (7)

  • GossipGirl21

    Och de laatste stukje is zo mooi.

    1 jaar geleden
  • fijota

    Dat laatste stukje is gwn zo lief <3 Ik ben echt inspiloos voor een reactie nu... I'm sorry.. Weetje, I just love this story <3 Oké, iedereen zegt dat.. maarja.. ik meen het ook echt ;D

    7 jaar geleden
  • Damare

    woaha hoe heb je dat nou weer gemaakt?

    -haha jij ziet zo in je inbox al mijn reacties bij verschillende hoofdstukken:P-

    7 jaar geleden
  • Nixon

    ME LIKEY LIKEY. And I love the article, btw. (:

    7 jaar geleden
  • Tinaaax257

    :).
    nice site, serious.

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen