Foto bij 87. A charming man enjoying Christmas Eve.

Voor Laelia en Sting!

Die avond sliep hij voor het eerst sinds maanden rustig en lang. Hij werd uitgeslapen wakker van het geluid van voetstappen op de gang en keek op de klok aan de muur om te zien hoe laat het was. Acht uur. De vorige avond waren ze allemaal best op tijd naar bed gegaan en was hij snel in slaap gevallen, gezien hij doodop was van de lange reis.
De lucht van gebakken eieren kwam niet later naar boven drijven en hij sloeg de deken van zich af, wetend dat zijn moeder hem zo zou roepen.
Het was vandaag vierentwintig december, vanavond was Christmas Eve. Nick pakte schoon ondergoed en een paar grijze sokken uit zijn tas, voor hij naar de badkamer liep in zijn donkerblauwe pyjamabroek. Net toen hij de badkamerdeur opende, hoorde hij zijn moeders stem van beneden roepen.
“Nick, do you want an egg for breakfast?”
“Yes please!”
“Boiled or fried?”
“Fried please, with no yellow, I still do not like sunny side up!” voegde hij eraan toe om zijn moeder eraan te herinneren.
“I’ll be down in ten minutes, so no hurry!”
“All right honey!” riep zijn moeder en hij schudde lachend zijn hoofd.
Hij was op jonge leeftijd al van huis gegaan om te gaan schaatsen en daarom als hij thuis was, voelde hij zich vaak weer een tiener. Net als nu. Het fijne was wel, dat zijn moeder hem niet als tiener behandelde, maar hem gewoon bemoederde zoals elke moeder dat met haar kind doet. Nick douchte in topsnelheid, waarna hij weer naar zijn slaapkamer liep enkel gekleed in ondergoed en sokken, zijn haren drogend met een handdoek. Hij deed altijd eerst zijn sokken aan, voor hij zijn broek aandeed, hij wist niet waarom, maar toch deed hij het.
Hij haalde een borstel door zijn nog natte haren en vluchtte gauw naar beneden, zijn maag grommend van de honger.

Die avond was hij gekleed in zijn beste kleren, een vaal donkerblauw overhemd en een donkere spijkerbroek, en hij hielp zijn ouders met het klaarzetten van alle spullen voor zijn oudere zus Susan met haar man en kinderen en zijn jongere broer David met zijn vriendin die rond een uur of vijf zouden aankomen. Het was lang geleden sinds hij zijn neefje en nichtje had gezien en hij vroeg zich af of ze hem nog wel konden herinneren. Als hij samen was met zijn familie dan merkte hij pas hoeveel hij miste omdat hij zo ver weg woonde. Zijn zus was getrouwd met een Amerikaan en woonde in Michigan, de staat die grensde aan de provincie Ontario, waar zijn ouderlijk huis stond tegen de grens van Quebec in het zuidoosten.
Zijn broer David woonde in Toronto, de hoofdstad die gesitueerd lag aan het meer dat grensde aan de staat New York.
Terwijl hij de laatste hand legde aan de tafel die nu was uitgerekt door middel van planken ingenieus ingebouwd onder het blad, hoorde hij een auto de oprit oprijden. De stemmen die door de ramen binnendrongen waren hoog en kinderlijk, er was geen twijfel mogelijk of het waren Jake en Maddie, zijn neefje van acht en nichtje van zes. Zijn moeder was al naar de deur gesneld om deze open te doen voor haar enige kleinkinderen en deze sprongen dan ook in haar armen toen Nick ook de hal inliep.
“Nan!” klonk het blij en bij het horen van deze kinderlijke uitroep, was ook zijn vader verschenen vanuit de achtertuin waar hij blokken hout aan het halen was voor de open haard. Nu werd ook hij omhelsd, en zijn zus en haar man George stapten uit de kou de hal binnen. Hij werd begroet met kussen en een hand, waarna zijn zus tegen haar kinderen zei: “That is your uncle Nick, go and say hi,” waarna haar kinderen begonnen te glimmen toen ze hem weer herkenden en ook hij kreeg knuffels. De kinderen werden al snel door Nan meegelokt naar de keuken met als excuus warme chocomel en koekjes, zodat de volwassenen de cadeautjes konden meenemen en zo lang onder de trap verstoppen tot de volgende morgen, als het tijd was om cadeautjes uit te pakken. Nick wist nu al dat het een vroege morgen zou worden, kinderen konden nooit lang wachten als het ging om cadeautjes.
Daarna vertoefden ze zich in de woonkamer, waar de kinderen al zaten te genieten van hun lekkernijen, en niet veel later arriveerden ook David en Ruby waardoor Christmas Eve eindelijk kon beginnen. Het eten dat zijn moeder had voorbereid smaakte verrukkelijk en tot laat in de avond bleef iedereen doorkletsen. Hij was vooral veel in gesprek met David en George, die aan zijn kant van de tafel zaten. George was een verpleger, net als zijn Susan, en hij kon veel leuke verhalen vertellen over patiënten, doktoren en andere verplegers. Het was hilarisch om aan te horen, vooral de spicy verhalen die de rondte deden, en David droeg zijn steentje bij met verhalen vertellen over wat hij allemaal vond op computers van zijn klanten als IT’er bij een groot bedrijf. Nick kon er wel een schepje bovenop doen met de verhalen die hij te horen kreeg bij de schaatsers en al met al werd het een ongepast verhaal voor aan tafel in een degelijk, katholiek gezin, maar niemand scheen zich er iets van aan te trekken, tot Jake onschuldig aan zijn vader vroeg:
“What did the nurse do with the doctor ?” nadat zijn vader net de nette uitdrukking “she did him” had gebruikt.
Een lachsalvo barstte los en daarna besloten de mannen hun verhalen een iets nettere kant op te sturen. Al met al was het een gezellige, geslaagde avond en had hij, na enkele glazen rode wijn, erg zin in slaap. Zodra zijn hoofd het kussen raakte rond een uur of half één ’s nachts, viel hij in een diepe slaap.

De volgende morgen werd hij wakker terwijl het nog pikdonker was, zowel in zijn kamer als buiten. Rond deze tijd van het jaar kwam de zon pas om acht uur op en zelfs voor hij op de klok keek, kon hij zien dat het nog echt geen acht uur was. Toen hij wel keek, bleek hij gelijk te hebben. Kwart voor zeven. De opgewonden kinderstemmen werden gesust door de zware stem van George, maar de trappelende voetjes leken te stampen op de oude houten vloer en trap. De kinderen konden natuurlijk weer niet wachten voor deze geweldige dag.

Reacties (2)

  • Laelia

    ;D <3
    Haha ik doe dat ook altijd ;p Zo heel gek is het niet (:
    maar klinkt gezellig ;D Ik krijg gelijk zin in kerst.

    7 jaar geleden
  • Ashara

    Jeej ;D
    Ik doe ook altijd eerst mijn sokken aan en dan pas mijn broek, want lange sokken en skinny jeans werken niet samen haha.

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen