Foto bij 0.09

Hihahoe

Even later stonden we voor de deur. Ik voelde een zenuwachtig gevoel in mijn buik borrelen, maar ik negeerde het.
“You ready?” fluisterde Gemma zachtjes. Met een aarzeling knikte ik. Gemma drukte op de bel. We wachtten af. We hoorden gestommel en toen een bonk. “Jesus Christ!” hoorden we Harry vloeken. Ik kon een grijns niet onderdrukken en ik zag dat Gemma hetzelfde had. Uiteindelijk ging de deur open. Harry’s blik veranderde toen hij ons zag- en dan in het speciaal mij.
“You.” mompelde hij terwijl ons aanstaarde. “Harry,” begon Gemma, “wouldn’t you let your sister and best friend come in?” Harry’s ogen vernauwden zich. “Best friend?” zei hij schamper. Ik voelde mijn hart in duizenden stukjes breken en ik richtte mijn ogen op de grond. “Well, Gemma. You can come in. But-” Harry keek naar mij. “You better go search for a hotel.” Mijn mond viel open. Wilde hij me echt op straat zetten? “But-” stotterde ik en ik voelde me slap worden.
“Go away.” zei Harry en voordat hij de deur met een klap dichtgooide, trok hij Gemma met haar spullen naar binnen. Geschokt liet ik mijn tas met een bons op de grond vallen. Ik staarde naar de deur. Al mijn gevoelens waren met die klap meegenomen. Ik voelde me leeg en slap en ronduit verschrikkelijk. Ik liet me zakken tegen de muur. Met mijn hoofd in mijn handen begon ik zachtjes te huilen. Tenminste, zonder geluid. “Why are you doing this to me?” fluisterde ik terwijl ik zachtjes heen en weer wiegde. Ik spitste mijn oren toen ik harde stemmen aan de andere kant van de deur hoorde. Het waren Gemma en Harry. De deur ging weer met een zwaai open. “You asshole! You promised mum fame would never change you, and look at you now! You’ve not been with us for months, you come back for only óne week, and you leave after like two days! Harry! What kind of son are you?! Mum has cried for days when you left months ago. And-” Gemma keek mijn kant op. “You expect her supporting you, while she needs you the most. You don’t know what she’s going through Harry.” Gemma’s stem verachtte. “You don’t know how she feels. You want to know why she doesn’t like Caroline as much as you? Not because of the age. In fact, she doesn’t care! But what she cares about, is that it seems like she is nothing anymore for you. Another woman came into her place. It seems like you don’t need her anymore.” De laatste woorden zei Gemma met een fluistering. Ik staarde Gemma aan. Durfde Harry niet aan te kijken. Het was waar wat ze zei. Alles was waar. Een snik kon ik niet onderdrukken en ik verstopte mijn gezicht in mijn handen. Ik wist mezelf al gauw te beheersen en ik stond op terwijl ik al mijn tranen wegveegde. “Het is goed. Ik zoek wel een hotel.” mompelde ik terwijl ik mijn tas opraapte.
“No, wait-”
“It’s okay, Gemma.” probeerde ik haar gerust te stellen. Ik liep de trap af zonder nog om te kijken. Helaas moest ik er heel veel omlaag, net zoals in een flat. Ik was er een paar al af, toen ik opeens gebonk van boven hoorde. Ik keek nog nauwelijks omhoog toen er iemand over de trapleuning sprong en voor me terecht kwam. Diegene hijgde. Vertwijfeld keek ik omhoog en zag twee groene ogen in de mijne boren.
“Harry?” mompelde ik. Harry keek me gejaagd aan. Hij was moe, dat was zeker. Zijn krullen hingen pluizig, vet en slap langs zijn gezicht, hij had een paar duidelijke pukkels en zijn huid glom een beetje. Ook herkende ik duidelijk de kleding. Die had hij een paar dagen geleden ook aan, maar nu zat er op de mouw een vetvlek.
Ik wilde langs hem lopen, maar hij hield me met een arm al tegen.
“Please.” fluisterde hij. Ik keek hem aan.
“Waarom?”
Harry was stil en hij keek een andere kant op.
“Ik bedoel, dat i-ik niet wil dat je weggaat.” fluisterde hij. Zijn warme hand lag nog steeds op mijn arm. Ik keek weg, slikte en boog toen mijn hoofd. Tranen prikkelden in mijn ogen.
“Ik heb je gewoon zo gemist, Harry.” fluisterde ik zachtjes terwijl de tranen over mijn wangen stroomden en ik keek naar hem op. Harry keek me al aan. Ook zijn ogen waren gevaarlijk rood. Hij knikte langzaam.
“Ik jou ook.” zei hij. Snikkend sloeg ik mijn armen om zijn middel heen en ik verstopte mijn gezicht in zijn nek. Harry sloeg zijn armen ook gelijk om me heen en hij maakte zich klein waardoor zijn gezicht weer in mijn nek lag. Ik glimlachte en hield Harry nog steviger vast.
Toen ging Harry weer rechtop staan en sloeg hij zijn armen losjes langs mijn hoofd en schouders. “Wat is er gebeurd dat dit gebeurde?” mompelde ik. “Ik was een ass, geloof ik.” mompelde Harry.
“Dat was je, ja. Een total dick.”
“Dankjewel hè.”
Ik grijnsde. “Graag gedaan.”
Ik gaf hem een kus op zijn wang. Harry glimlachte even.
“Kom.” zei hij. Hij raapte mijn tas op en begon ermee naar boven te lopen. Met een gelukkig gevoel volgde ik hem.
Eenmaal boven stond Gemma nog met haar tas bij de deur op ons te wachten. Een glimlach verscheen op haar gezicht toen ze ons samen de trap op zag lopen. “Is alles weer goed tussen jullie?” vroeg ze nieuwsgierig. Oh ja.
“Uh, we hebben nog niet gepraat. Dat niet.” mompelde ik.
“Maar dat komt goed.” vulde Harry aan terwijl hij me glimlachend aankeek.
Met z’n drieën stommelde we het appartement binnen. Harry zette onze tassen in de hal neer en hij deed de deur dicht. Hij ging met zijn hand langs zijn broek om een onzichtbaar veertje weg te vegen, en gebaarde naar een deur, die waarschijnlijk naar de woonkamer leidde. Ik liep achter Gemma aan en liet me naast haar op de bank zakken. Verwonderd keek ik rond. Er viel veel licht binnen door de grote ramen en de houten vloer kwam hierdoor extra mooi in detail. Het leek wel een plaatje uit een woonblad - afgezien van de rommel die her en der verspreid lag.
“Iets te drinken?” Harry stond een beetje onwennig voor onze neus.
“Thee.”
“Cola.”
Harry knikte en draaide zich om. Gemma richtte zich gelijk op mij. “Wat is er gebeurd?” drong ze aan.
“We hebben alleen toegegeven dat we elkaar misten enzo.” zei ik een beetje onwennig. Gemma’s mond vormde een ‘o’.
“Dus jullie hebben het nog niet uitgepraat?”
Ik schudde mijn hoofd.
“Dat niet. Maar we reageren in ieder geval niet meer boos op elkaar.” zei ik. Gemma knikte. Veel kon ze niet meer zeggen, want Harry liep weer binnen met twee glazen cola. Hij zette er één voor mijn neus op de salontafel neer, en één naast mijn glas. Waarschijnlijk ging hij naast mij zitten. Harry liep weer naar de keuken en kwam terug met een kop thee, die hij voor Gemma’s neus zette.
“Thank you.” was haar antwoord. Harry liet zich naast me zakken. Er viel een stilte. Ik wist niet of deze pijnlijk was. Vroeger was dat nooit - soms waren er wel eens momenten dat Harry en ik een hele dag samen waren, maar voor een paar uur niet met elkaar praatten. Het was niet erg - als we tenminste maar bij elkaar waren. Maar nu, nadat we een paar keer ruzie hadden gehad, voelde het anders.
“Harry?” zei Gemma plotseling.
“Hm?”
“Aangezien we hier wel langer blijven, wilde ik graag mijn tas uit gaan pakken.”
“Oh ja, tuurlijk. Ik breng je wel even naar je kamer.” Gemma en Harry stonden op en ze verlieten de kamer.
Ik wist dat Gemma dit expres deed om mij en Harry privacy te geven zodat we konden praten.
Even later kwam Harry terug en liet hij zich weer naast me zakken.
Het was stil.
Ik kuchte even om mijn stem te hervinden.
“Meende je dat echt? Wat je zei?” fluisterde ik toen ik me tot Harry richtte. Hij keek me met een blik aan van ga-verder-want-ik-weet-nog-niet-wat-je-bedoelt. “Toen je zei dat ik jou hoorde te steunen en niet andersom. Dat je het niet verdiende.” Harry keek me verbaasd aan.
“Hoe weet jij dat ik dat gezegd heb?”
“Over het steunen heb je me ge-sms’t, de rest hoorde Gemma.” zei ik.
“Maar waarom Harry? Ik heb je altijd gesteund in alles, altijd blij voor je geweest. Maar je hebt nooit aan me gevraagd hoe mijn leven was. Je weet waarschijnlijk niet eens dat ook ik blikken krijg, dat mensen naar me wijzen en dat ik soms gewoon zonder pardon gefotografeerd word. Ik kan niks doen zonder dat het vastgelegd word, of dat mensen er wat op aan te merken hebben. Net zoals jij Harry. Maar jij hebt zoveel mensen om je heen die je steunen.” Harry sloeg zijn ogen neer en staarde naar de grond.
“Vind je dat echt? Dat je er niet voor me hoeft te zijn?” zei ik onzeker terwijl ik wat met mijn eigen vingers begon te spelen. Even was het stil.
“Nee, natuurlijk niet.” mompelde Harry en hij sloeg plotseling zijn armen om me heen.
“Sorry. Ik weet niet wat me bezielde. Ik was dom.” zei Harry terwijl hij me aankeek en hij slikte. Ik glimlachte, sloeg mijn armen om zijn nek en drukte mezelf tegen hem aan. Harry sloeg zijn armen om mijn middel en trok me op zijn schoot. Doordat ik me nu moest draaien verdraaide ik me en ik voelde een spier vlak onder mijn ribbenkast hevig protesteren.
“Au.” vloekte ik. Ik legde toen elk been aan een kant van Harry, waardoor hij eigenlijk recht tegen mijn borsten aankeek. Gelukkig was hij zo lief om me gewoon aan te kijken. “Slim.” mompelde hij. Ik knikte vrolijk en ik pakte zijn gezicht vast. "I know!" zei ik, en ik kneep zachtjes in zijn wangen, wat een pijnlijke kreun van Harry opleverde.

Reacties (3)

  • Manonxxx

    aaawh,
    snel verder....
    xxx

    6 jaar geleden
  • kaaskopx

    oehhmooi! snel verder xo

    6 jaar geleden
  • Xanthan

    Haha, dat plaatje <3

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen