Foto bij Equipa de Portugal • Vinte e oito

Maya Milena dos Santos Aveiro
Er wordt zacht op mijn deur geklopt en nadat ik mezelf in mijn lange jurk gehuld heb, accepteer ik de toegang naar mijn kamer. “Maya?” Bij het horen van de hese stem, die ik uit de duizend herken, draai ik me om. “Heey, wat is er?” Mijn ogen scannen iedere millimeter van zijn gezicht en komen uit bij zijn bambi-bruine ogen. De eeuwige twinkeling fonkelt minder dan normaal en wallen beginnen zich te vormen. “Je ziet er moe uit, Fábio”, meld ik hem zacht. Hij lijkt zo breekbaar, alsof hij ieder moment uit elkaar kan vallen. Hij staat daar maar te staan. Doet niets anders dan me aankijken. Een zucht verlaat mijn mond en ik hijs mezelf in een paar beige pumps. Ik wandel naar de badkamer en omhul mijn ogen met een klein randje mascara. Lipgloss vindt zijn weg op mijn lippen en klaar is kees.
      “Wat is er, Fábio?” vraag ik nogmaals, als hij na vijf minuten nog steeds zijn mond niet opengedaan heeft. “Je ziet er mooi uit”, probeert hij subtiel van onderwerp te veranderen. Ik rol mijn ogen en loop naar hem toe. “Dank je. Maar ga je me nou nog zeggen wat er scheelt?” Terwijl de woorden mijn mond verlaten, leg ik mijn hand op zijn arm. Zijn ogen boren zich in die van mij –we zijn ongeveer even groot, nu ik hakken aanheb- en een rare kriebel vormt zich in mijn buik. “Ik vroeg me af of je met mij naar de ceremonie zou willen gaan.” Een zucht verlaat zijn lippen voor hij verdergaat. “Als je me niet blijft ontlopen, tenminste.” Auwtch. Die kwam hard aan.

Afwachtend en met een blik die ik niet weet te plaatsen, kijkt Fábio me aan. Een ietwat geïrriteerde zucht verlaat mijn mond. Hoe moet ik dit nu in godsnaam gaan uitleggen? “Het zit zo,” begin ik twijfelend, “het was niet mijn bedoeling je te ontlopen of negeren, echt niet. Maar ik heb hier een meisje leren kennen en ik was haar aan het zoeken, dus misschien heb ik je daarom onbewust ontlopen.” Ik probeer een opgeluchte zucht binnen te houden. Het is niet helemaal gelogen, ik was echt op zoek naar Eva. Tot al die voetballers me op dat podium zagen, natuurlijk. Fábio lijkt me in eerste instantie niet te geloven, maar haalt dan zijn schouders op. Hij houdt zijn arm galant op en glimlachend haak ik die van mij erin. “Let’s go.”


What do you think?

Hihi, ik hou van jullie reacties! Ze zijn geweldig :'D Net als jullie!
Even weer wat "actie" tussen Fábio & Maya :')

Reacties (3)

  • periphery

    Die schoenen :3 Oeh Fabio, chill, Maya likes you ^^
    Dit is zó'n geweldig verhaal hé! En nu gaan we het allemaal even moeten missen ;( Wel lief dat je nog hoofdstukken had gepost!
    Omg, ik zie ook nu pas dat ik nog moet antwoorden op je pb, sorry honeybee! Ik ben echt een warhoofd de laatste tijd!
    Loveyou! <3

    8 jaar geleden
  • fcoentrao

    Fabioo, rustig maar bby, jij bent zo onweerstaanbaar! Maak je daar maar geen zorgen over ;D

    8 jaar geleden
  • nightqueen

    leuk stukje, leuke outfit trouwens ook xp

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen