Foto bij 0.53

“Caroline? What did she do?” Ik zag Harry verstarren. Een onaangenaam gevoel overspoelde me.
Hij boog zijn hoofd, waardoor zijn krullen voor zijn gezicht hingen. “Harry?”
Ik schrok toen ik een traan op het vloerkleed zag vallen. “Harry? You are crying! Why are you crying?”
“I... Erm... I...” Harry stotterde. Ik voelde een en al bezorgdheid. “What happened, Harry?”
Harry kon niet uit zijn woorden komen, dus pakte ik zijn iPhone voorzichtig uit zijn handen. Nu hij deze vrij had, wrong hij deze in zijn haar en kneep hij stevig. Ik keek hem even bezorgd aan, maar richtte me toen op zijn iPhone.

Harry,
I’ve bad news and I wish this didn’t happen. But it did. I’m so sorry Harry. So sorry.
But I need to tell you something. I’m a soft because I say this via a text. I just don’t want to hear your mad voice. But... I’m pregnant, Harry. From you. I just found out. I don’t know what to do! Please call me back when you calmed down, please? Love, Caroline


Ik voelde mezelf duizelig worden en ik liet Harry’s iPhone op het kleed vallen. Ik besteedde er geen aandacht aan. Harry ook niet. “Oh my god.” piepte ik. Harry reageerde niet. “What are you going to do Harry?!” Ik voelde mezelf misselijk worden en de tranen sprongen in mijn ogen.
Ik stond op en snelde naar de keuken, weg van Harry. Ik zocht steun bij het aanrecht. Een traan sprong toen uit mijn ene oog en liep over mijn wang naar beneden, maar ik nam de moeite niet ‘m weg te vegen. Al gauw kwam er nog een tweede. Wat betekende dit? Ging Caroline abortus plegen of was het daar al te laat voor? Wat ging Harry doen? Misschien ging hij wel terug naar Caroline omdat hij dan wilde dat zijn kind ook een vader had. Misschien...
Een snik verliet mijn mond. De tranen liepen nu in een snel tempo over mijn wangen.
“Baby...” hoorde ik Harry achter me zeggen. Toen ik zijn handen op mijn heupen voelde, schoot ik met mijn elleboog naar achter om hem op afstand te krijgen. Ik draaide me om en zag Harry naar zijn borst grijpen. Pijnlijk keek hij me aan. “Why did you do that?”
Ik sperde mijn ogen open. “Why?! Harry! You are going to be a father! A fucking father!” zei ik terwijl ik verwoed de tranen van mijn wangen veegde. Tranen sprongen in Harry’s ogen. “I don’t want this either, okay?! But there’s nothing I can do about it! Only...” Harry viel stil.
“What? What, Harry?!” zei ik scherp. Harry boog zijn hoofd en friemelde aan zijn handen. “I need to help her. I can’t run away if she’s pregnant from me. She needs me and I can’t leave her.” mompelde hij. Ik verstarde. “What do you mean?” Harry keek op. Zijn gezicht was lijkbleek. “I need to go back to her.” “So you’re leaving mé?!”
Harry knikte zachtjes.
Vanaf dat moment ging alles snel. Het leek alsof mijn eigen ziel uit me werd getrokken en uit het niets vervaagde. In tranen uitbarsten ging niet, want mijn adem was met zijn woorden weggenomen. Ik voelde mijn hart pijnlijk kloppen. Mijn blik was wazig geworden en ik had me ergens aan vast moeten grijpen om niet te vallen. Hierdoor waren er dingen omgevallen. Daniëlle en Liam waren toen gekomen. Toen Harry ze het had verteld, ontfermde Daniëlle zich over me. Ze had me nog net tegen kunnen houden toen ik Harry wilde slaan.

“He... He left me. He just left me.” zei ik met horten en stoten terwijl ik in ons bed lag, starende naar het plafond, terwijl de tranen weer over mijn wangen biggelden. Daniëlle probeerde ondertussen mijn pyjama aan te doen. “He didn’t leave you, and you know that! He’s just going to Caroline for a little while to help her with the baby.” probeerde ze me te troosten. “Yeah, but he’ll have this relationship with her again. He’ll forget me. They’ll be a happy family, forever.” zei ik met een verstikte stem, terwijl de tranen steeds groter en sneller over mijn wangen biggelden. “Don’t think that. He won’t. I promise. He wasn't happy with Caroline at all.” zei Daniëlle zachtjes terwijl ze me overeind trok toen ik eenmaal mijn pyjama aanhad. “Come, you need to brush your teeth.”
Tien minuten later lag ik in mijn eigen bed. Daniëlle had een glas water op het nachtkastje gezet en me toen achtergelaten. Zover ik wist zou Harry vannacht op de bank slapen. Ik trok de deken ver over me heen en draaide me op mijn zij. Met mijn gezicht in het kussen gedrukt huilde ik, om de anderen niet wakker te maken.

De volgende dag ging mijn wekker om zes uur, zoals ik die de avond ervoor had gezet. Vlug zette ik deze uit om de anderen niet wakker te maken. Ik glipte uit bed en trok de kleren van de dag ervoor aan. Ik deed vlug wat mascara op, met mijn haar in een staart. Ik greep mijn toiletspullen uit de badkamer en propte deze met mijn andere spullen in mijn koffer. Gelukkig ging deze makkelijk dicht. Zonder een enkel geluid te maken liep ik door de gangen. Ik besloot om geen broodje klaar te maken, om te voorkomen dat Harry, die op de bank lag te slapen, wakker zou worden. Ik zou wel een broodje kopen op het vliegveld. Op mijn tenen liep ik langs de bank. Toen viel mijn oog op de jongen met zijn krullen, die op de bank lag. Zijn ogen waren gesloten en af en toe verliet een snurk zijn lippen. Een brok vormde zich in mijn keel en ik moest mijn lippen op elkaar drukken om niet te gillen van de pijn.


En? Wat vinden jullie hiervan?;)

Reacties (8)

  • Maim

    NEEEEE. Omfg:(

    6 jaar geleden
  • LoveToLoveYa

    Hopelijk liegt Caroline en gaat hij terug naar haar!!!(A)

    6 jaar geleden
  • AnneStyles22

    OMFG!!!!! Dit had ik niet verwacht

    6 jaar geleden
  • Xliamlover

    Snl verder pleaseeeee?!

    6 jaar geleden
  • xMusicLove

    Dit had ik niet verwacht..
    Leuk geschreven!
    xo

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen