Foto bij 0.55

Na een halfuur waren Gemma, Anne en Robin weer terug naar huis vertrokken. Nu zaten mijn moeder en ik weer op de bank een beetje TV te kijken. Ik keek op de klok: vijf uur ’s middags.
“Mam... ik ga even slapen, oké?” mompelde ik terwijl ik opstond. Mijn moeder keek me meelevend aan en zei: “Natuurlijk lieverd. Eet je nog mee met het avondeten of niet?” Ik had de hele dag al geen honger, dus ook nu schudde ik mijn hoofd. “Oké, is goed lieverd. Slaap lekker.” zei mijn moeder. “Dank je.” mompelde ik en ik vertrok naar boven.
Zonder nog wat aan mijn make-up te doen deed ik mijn pyjama aan en kroop ik in mijn bed.
Na twee uur draaien en woelen viel ik uiteindelijk toch in slaap.

Een schel gerinkel bereikte mijn oren, wat me pijnlijk liet kreunen. Met mijn ogen nog dicht zocht ik met mijn hand naar mijn telefoon. Toen ik hem voelde, nam ik gelijk op en bracht ik ‘m naar mijn oor. “What?” mompelde ik chagrijnig met een schorre stem.
Oh, finally! I was so worried!
Ik verstarde en opende mijn ogen. “Harry?” mompelde ik.
Baby... Where are you? Why did you leave?
Ik bleef even stil. “I'm back home with my mom, Harry. I left because I can't spend three more weeks with you without thinking about Caroline. She who is pregnant from you. You did with her what you did with me and what you did with me was really really really important to me, you know?” zei ik vertwijfeld. Het was even stil.
And what do you want now? Are we never going to talk again?” Tranen sprongen in mijn ogen.
“I don't know. For how long are you planning to stay with Caroline?”
As long as necessary.” Ik kneep mijn ogen dicht, waarbij sommige tranen eruit sprongen. Een zachte snik verliet mijn mond. “Baby... Don’t cry...
“What do you want, Harry?! I'm not allowed to kiss you anymore. I'll barely see you again. This will only hurt me!” reageerde ik. Toen realiseerde ik me pas wat dit zou betekenen. We bleven beiden stil. “I... I think it's better for the both of us to stop contact each other.” zei ik zachtjes. “What?! No! Baby, ple–”
Ik hing op en gooide mijn telefoon op mijn deken, bij mijn voeten. Ik verstopte mijn gezicht in mijn deken, die ik stevig omklemde met mijn handen. Tranen biggelden over mijn wangen en snikken verlieten mijn lippen.
Het was beter zo. Contact houden met Harry terwijl hij met Caroline was en hij voor een leventje ging zorgen zou te pijnlijk zijn. Daar zou hij ook snel genoeg achter komen. Mijn telefoon ging weer af, maar dit keer negeerde ik het. De ringtone schalde schel, lang en duidelijk door de kamer. Uiteindelijk greep ik naar mijn telefoon en zette deze uit.

Zuchtend ging ik na een kwartier nog in mijn bed te hebben gelegen eruit. Met een knot in mijn haar liep ik naar beneden, waar ik mijn moeder aantrof. “Morning.” mompelde ik terwijl ik naar een broodje greep en gelijk al een hap nam. “Hi sweetheart. How do you feel?”
Ik schoof aan tafel en zat nu tegenover mijn moeder. Ik staarde naar mijn handen. “He just called me.”
Ik keek verwachtingsvol naar mijn moeder op. Haar wenkbrauwen gingen omhoog. “And you picked up the phone?” Ik knikte. “I actually didn't check who was calling me. But... I told him I didn't want to have contact with him anymore.” zei ik zacht. “I'm going to make my room Harry-free in a bit.”
Mijn moeder keek me aan. “You are really serious about this, aren't you?” zei ze zacht. Het bleef even stil. “Jup. Having contact with him will only tore me apart more and more.” zei ik terwijl ik knikte, om mezelf te overtuigen. Mijn moeder knikte begrijpend. “I understand. If you need any help, just give a call and I'll be there, okay?” Ik knikte glimlachend. “Thanks mom.” En met deze woorden ging ik weer naar boven.


Sorry sorry sorry voor het niet activeren van deze dagen! Seriously! Maar ik zit in mijn toetsweek (jup, deze gaat volgende week ook door...), en ik was woensdag wel van plan een hoofdstuk te activeren maar 'het lot' (hoe je het ook wil noemen) had andere plannen voor mij waardoor ik niet echt in de mood was om er überhaupt iets aan te doen... Nog steeds niet helemaal, maar goed. Sorry!

Reacties (3)

  • Subdivisions

    omg jij schrijft echt goed! Ik lig hier nog midden in de nacht dit te lezen en dan nog janken van medelijden ook nogxD

    6 jaar geleden
  • Lootus

    Ahhwwwwww ... ZO'N FPUTE KEUZE!

    6 jaar geleden
  • Manonxxx

    Geef niet, toetsweek gaat voor.
    Germ.
    Harry, Why, what where you thinking? I hate you right now.
    Please snel verder....
    xxx

    Ps, Denk aan jezelf, wij kunnen wachten. xx

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen