Foto bij 0.62

Nadat we ontbeten hadden ging Thom douchen, terwijl ik de vaatwasser inruimde. Toen ik daarmee klaar was liet ik me op de bank vallen en zette ik de TV aan. “Als ze nou eens verdomme leuke programma’s maken!” vloekte ik zachtjes na tien minuten lang zinloos heen en weer gezapt te hadden en ik zette de TV uit. Met een zucht ging ik over de hele bank liggen. Verveeld staarde ik naar het plafond. Zoals verwacht dwaalde mijn gedachten af naar Harry.
Wat zou hij nu aan het doen zijn? Zou hij, zoals Liam beschreven had, nu aan het huilen zijn, of zou hij vrolijk met Caroline aan het bellen zijn, mij al helemaal vergeten? Als ik heel eerlijk was, ook tegenover mezelf, hoopte ik op het eerste.
Ik zuchtte terwijl ik mijn tranen weg knipperde. Ik miste Harry. Al vanaf dat ik het appartement in Amerika uit was gelopen. Ik verlangde naar zijn armen die altijd om me heen waren, zijn hese stem die lieve woordjes dicht bij mijn oor fluisterde en zijn overbekende parfum luchtje die altijd mijn neus binnen drong. Natuurlijk had ik Thom, maar niets was hetzelfde zoals het was met Harry, en niets zou ook hetzelfde zijn.
Ik pakte mijn telefoon. Natuurlijk wist ik Harry’s nummer uit mijn hoofd en ik typte deze in. Mijn duim bleef hangen bij het groene icoontje.
Bellen? Niet bellen? Toch wel bellen? ...Of niet?
Al wist ik van mezelf dat ik het toch ooit zou doen. Mijn hart sloeg een slag over toen ik zag dat ik zelf toch echt op het groene hoorntje had gedrukt. Vliegensvlug zette ik mijn telefoon aan mijn oor. Hij ging over! “Oh my god, what am I doing?!” mompelde ik tegen mezelf terwijl ik van de spanning mijn nagels in mijn handpalmen duwde en ondertussen wachtte.
Hello?” Ik voelde me warm worden. Het was Harry. Hij klonk anders. Gebroken.
“Hey, Harry... I-it’s me.” zei ik en ik wist dat ik ondertussen rood was aangelopen en ik zweette als een varken.
Het bleef even stil.
What...? Baby? Is that you?
“Yes.” Een stilte heerste weer.
Why did you call? I thought you deleted me from your contact list.” Ik slikte even.
“Yeah. But I know your number since ages like it's my birthdate.”
Oh...” Weer een stilte heerste. “But why did you call?
Ik haalde even diep adem. “I miss you.”
Ik hoorde Harry diep zuchten.
I miss you too, baby. So much. I may be leaving in a few weeks but I can’t do this without you.” Ik vertrok mijn gezicht pijnlijk en bedekte mijn natte ogen met mijn vrije hand.
“I can’t do this without you either.” zei ik met verstikte stem.
Come back. Please. I’ll pay your ticket and everything you need.” Mijn greep om mijn telefoon werd strakker.
“I can’t, Harry... It’d be so painful, right? I mean, you've got contact with Caroline. Do I want to see and hear that every time?” Even was het stil.
I won’t skype, text or call her when you’re with me, okay? Just come here.
Please.

Ik glimlachte waterig.
And I know you’re dating someone.” Mijn glimlach verdween.
I wish you all the best, baby. Be happy with him. Let him give you what I couldn’t give you. But please, wait till I go to Caroline. Let me have the last weeks with you. I love you, okay?” Even wist ik niet wat ik moest zeggen.
“Yeah... I will... I’ll tell him.”
What? You are coming?” Ik glimlachte licht. “Yes Harry, I’m coming.”
Oh sweet jesus! I love you.. I’ll text you when I've managed to get you a ticket for a flight, okay? I’m going to tell the others, okay? I love you, okay.” Ik grinnikte zachtjes.
Okay, Harry. Bye, talk to you later.”
Verdwaasd hing ik op. Ik liet mijn telefoon naast me op de bank vallen en staarde voor me uit.
Ik ging Harry zien...
Ik ging Harry zien?
Ik ging Harry zien?!
Oh god.
“Babe? Who was that?” Verschrikt keek ik op en viel mijn blik op Thom. Zijn haren waren nat en hij had zijn broek weer aangetrokken. Ik keek hem stilletjes aan. “Come sit here.” mompelde ik terwijl ik naast me klopte. Niet-begrijpend liet Thom zich naast me zakken. “What’s the matter?” mompelde hij terwijl hij me bezorgd aankeek.
“I called with Harry.” Thom bleef me niet-begrijpend aankijken.
Thom’s blik veranderde. “What’s the problem?” Hij bestudeerde mijn gezicht. “Are you going back to each other?” zei hij en zijn blik verharde. Ik sloeg mijn ogen neer en staarde naar mijn handen. “Kind of.”
Ik voelde Thom abrupt opstaan en weglopen. “Wait– Thom!” smeekte ik terwijl ik achter Thom aan naar boven liep. Ik vond hem in mijn kamer, waar hij snel al zijn kleren aantrok. “Thom, please. Listen to me.” smeekte ik terwijl ik hem probeerde tegen te houden. Thom rukte zich los. “You know,” siste hij, “I saw us marrying each other and getting kids. Is that weird?
Yeah, it’s weird! I don’t care! But when it seems like you didn’t feel the same it hurts! It fucking hurts!” Thom’s ogen glansden. Ik slikte. “You’re wrong, Thom. I do feel the same. I just... I think we went too fast. I just broke up with Harry. It’s not even a week ago.” Thom’s ogen werden groter. “Then I don’t get why you just didn’t tell me!” Ik slikte. “Because I thought I didn’t need to!”
“What? You just broke up with your ex-boyfriend not even less than a week ago and you’re having sex with me? I just don’t get that.” Ondertussen had Thom zich weer aangekleed en snelde hij langs me heen, de trap weer af. “No!” piepte ik terwijl ik achter hem aanging. Net toen Thom de voordeur open wilde doen pakte ik zijn arm vast. Thom draaide zich naar me om. “Please don’t. Don’t leave me.” zei ik met verstikte stem terwijl een waas voor mijn ogen verscheen. Thom keek me even aan. Plotseling omhelsde hij me even. Ik glimlachte, denkend dat het weer goed was.
“I’m sorry.” mompelde Thom en met een klap sloeg hij de voordeur achter zich dicht, mij verdwaasd achterlatend.

Reacties (2)

  • Manonxxx

    Germ.
    Voor beide.
    Snel verder...
    xxx

    6 jaar geleden
  • Lootus

    Omg? Maar hij heeft wel gelijk. Dat kan ze niet maken. Het is Harry of Thom. Niet allebei. Ik dacht even dat Thom haar zou slaan...
    Snel vetder!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen