Foto bij Unknown feelings

Jullie zijn geweldig, het abo aantal is gewoon verdubbeld:D. Vergeet alsjeblieft die kudo-knop en het reactievakje niet, want dan post ik vandaag nog een keer ^^. Ben benieuwd wat jullie ervan vinden:)!

23, 23, 23… Het maalt constant door mijn hoofd. Hoe kan die jongen – want dat is hij ook eigenlijk, het betekend dat hij maar vijf jaar ouder is dan mij en pas sinds twee jaar officieel volwassen is – nu al aan het hoofd staan van zo’n organisatie? Ik wil weten hoe hij dat doet.
ik kijk opzij en zie hem verderop zitten met al zijn pakken. Hij glimlacht – en jazeker dat doet iets met me. Zijn tanden zijn wit en zijn lippen vormen iets aantrekkelijks. Ik ben verloren en heb nu hulp nodig. Zijn inktzwarte lokken dansen mee als hij zich weer naar zijn gesprekspartners omdraait. Donkerblauw en inktzwart. Het zou verboden moeten worden!
‘Kind, wat zit je toch te kijken. Eet je eten op in plaats van…’
‘Oh, mam, niet doen. Alsjeblieft.’ Ik prop snel mijn eten naar binnen. Stel je voor – voor het eerst in je leven kijk je in het bijzijn van je moeder verlekkerd naar een man en dan blijkt hij zo’n beetje je baas te zijn! Om nog maar te zwijgen over het feit dat ik hier twee maanden lang dagelijks met mijn moeder over moet discussiëren. Ik kijk op mijn horloge en zie dat mijn halfuur bijna voorbij is. Vliegensvlug sta ik op en stop de rest van mijn salade in een zakje, dat eet ik later nog wel op. ‘Mevrouw Lingers vermoord me als ik te laat kom.’
Mijn moeder mompelt iets en roept me na dat we elkaar om vijf uur zien op de parkeerplaats. Ik antwoord dat het goed is en haast me dan naar de lift, om naar de begane grond te gaan. Mevrouw Lingers staat er al met haar secondewijzer. ‘Je hebt precies anderhalve minuut om naar je plaats te gaan.’
Oh, dan heb ik het niet slecht gedaan!
‘Ik heb tevens contact gehad met de ICT afdeling en je persoonlijk account is gereed. Je kunt nu onder je persoonlijke gegevens inloggen.’
Ik knik en ga naar het muffe hok – maar voordat ik mijn tas in het kluisje stop, pak ik mijn MP3-speler. Ha, ik ga zeker niet nog een halve dag saai werk doen zonder muziek. Ik start de computer opnieuw op en zie meteen een e-mail van mijn moeder binnenkomen – ze heeft dus nog een manier gevonden om me in de gaten te houden. Waarom geven die bedrijven toch al hun werknemers een e-mailadres? Ook dat zou verboden moeten worden. Vooral in dit soort zaken.

van: Moneau, Madeleine
naar: Staffords, Julia
onderwerp: niet werk gerelateerd

Lieverd,

Wat doe je nu? Zie ik je vijf uur? Ben trots op je.
X


Natuurlijk, typisch. Ik begin te typen.

van: Staffords, Julia
naar: Moneau, Madeleine
onderwerp: RE: niet werk gerelateerd

Mam,

Stop met stalken. Ik probeer bergen archieven te digitaliseren. Niet werk gerelateerde e-mails moeten gereduceerd worden volgens mevrouw Lingers. Anders moet ik maar eens naar de baas stappen, mam. Lucas Fields lijkt me een goed begin.
Ik zie je vijf uur.

Hou van je.


Zo, dit is als het goed is genoeg sarcasme om mijn moeder van haar bureaustoel te laten vliegen. Nog geen minuut later krijg ik een reactie:

van: Moneau, Madaleine
naar: Staffords, Julia
onderwerp: Kinderen

Julia,
Misschien moet je de arbeidsvoorwaarden eens goed doorlezen. Daar staat duidelijk in dat als je thuissituatie buitenproportioneel is, je dat dient te melden. Mijn dochter is buitenproportioneel. Dus het lijkt me verstandig als je daar inderdaad melding van maakt.

x


Wauw, mijn moeder is goed opdreef. Net als ik wil gaan antwoorden, komt er een e-mail binnen van Lucas Fields. Holy shit! Hoe weet hij mijn naam? Weet hij zelfs de namen van secretaresses hier? Van iedereen hier? Die honderden, misschien wel duizenden mensen? Wow. Ik wil nog steeds zijn hersenen.

van: Fields, Lucas
naar: Staffords, Julia
onderwerp: Muzikale ondersteuning

Mevrouw Staffords,

Zou u zo vriendelijk willen zijn uw earpluggs uit te doen en uw muziekapparaat op te bergen?
Dank u.

Met vriendelijke groet,
Lucas Fields


Oh fuck! Een waarschuwing, op mijn eerste dag? Maar nog belangrijker: hoe weet hij dat ik dat deed en hebben directeuren over het algemeen niet veel grotere problemen op te lossen dan het muziekgebruik van secretaresses? Gehaast begin ik te typen.

van: Staffords, Julia
naar: Fields, Lucas
onderwerp: RE: Muzikale ondersteuning

Geachte heer Fields,
Ik was mij er niet van bewust dat dit een regel was.
Mijn excuses.

Met vriendelijke groet,

Julia Staffords


Meteen krijg ik een antwoord terug:

Mevrouw Staffords,

Omdat u zo ontzettend schuldbewust de ruimte doorzoekt op aanwijzingen, zal ik u het volgende mededelen: Overal in dit gebouw hangen camera’s. Ik kan je overal volgen, Julia. Maar maak je geen zorgen, ik houd ervan om nieuwe werknemers eens flink onder de loep te nemen. Ik zal je verder niet lastigvallen, breek je mooie gezichtje maar over die documenten die voor je op tafel liggen.

Met vriendelijke groet,
Lucas Fields


Oh. My. God. Wat is dit? Een verkapte vorm van flirten en een dreigement? Heel stiekem dreigt mijn fantasie een loopje met me te nemen door zich voor te stellen hoe zijn handen het toetsenbord strelen en woorden tikken en dat hij aandacht aan mij heeft besteed door dit te typen. Halleluja – Julia doe normaal! Gedraag je! Het zweet breekt me uit. Damn it, deze man met zijn 23 lentes weet wel heel goed hoe hij een vrouw angst aan moet jagen. Ik trek mijn jasje uit en waai met me armen wat om me heen. Dit trek ik niet – een spontane bevlieging. Alsjeblieft, bevrijd me! Mijn hart klopt in mijn keel. En nu? Ik stuur de mail door naar mijn privé e-mailadres, zodat ik het vanavond aan mijn zusje kan laten lezen. Zij weet hier vast wel raad mee. Meteen klinkt er weer een piepje, en verschijnt een volgende e-mail in beeld.

U zou zakelijk en privé gescheiden moeten houden, mevrouw Staffords. Die scheiding kan slechts een dun draadje zijde zijn, maar is essentieel. En alstublieft trek uw kleding niet uit voor mijn camera’s. Dan kan ik me niet concentreren.

En de afzender is natuurlijk Lucas Fields. Oké, hier ga ik nu officieel aan onderdoor. Met kloppend hart verwijder ik zijn e-mails. Wat denkt deze ontzettend knappe, veel te aantrekkelijke man wel niet? Ik heb nog nooit zoiets gevoeld en mijn lijf weet zich ook geen raad. Een nieuwe opvlieger is in de maak. Dit gaan twee hele lange maanden worden, dat is een ding wat ik heel zeker weet.

Reacties (12)

  • Genre

    oei oei oei

    6 jaar geleden
  • agirlx

    so so lucas! xp

    6 jaar geleden
  • 1Der

    whahaha ik lig helemaal slap!
    geniaal bedacht!

    6 jaar geleden
  • Merchantson

    Je schrijft echt fenomenaal!:)echt heel goed! (l)

    7 jaar geleden
  • RecklessGirl

    Lucas is GE - NI - AAL! And guess what? Jij ook!!!

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen