Foto bij Followed

Holy! 24 abo's!Dit gaat echt de goede kant op:). Nieuw stukje dus. Laat je een reactie achter (a)?
Jullie willen ook allemaal je eigen Lucas? Nou hierbij een beginnende dosis Lucas :').

‘Dus, dit stuurt je baas naar je? Heb je het mama wel laten lezen? Hoe oud is ‘ie?’ mijn zusje Nathalie kijkt me met grote ogen aan. Het is avond en ik heb mijn eerste werkdag met een hoop moeite overleeft. Mijn zusje heeft genoeg ervaring met jongens en is dus mijn enige adviseur op dit gebied.
‘Dat is nu juist het punt, Nath. Hij is aantrekkelijk. Gruwelijk aantrekkelijk en 23.’
Haar ogen worden nog groter dan daarvoor. ‘Foto,’ antwoord ze kort.
Ik tik zijn naam in op google, maar krijg niet naar voren. Ik check Facebook en Twitter, maar er is niets over Lucas Fields te vinden. Hmm, je zou verwachten dat zo’n zakelijke beroemdheid minstens een Twitteraccount heeft, of ergens in een ingescand krantenartikel wordt genoemd. Maar er is helemaal niets.
‘Het maakt me niet uit hoe hij eruitziet, hij lijkt me nu al superlekker. Gewoon omdat hij zo… Zo onbekend is.’
Oh, vertel mij wat.
Nadat ik voor mijn moeder de afwas heb gedaan en marktplaats heb afgestruind naar tweedehands meubels voor mijn kamer, besluit ik om Mona, onze golden retriever uit te laten. Mijn kantoorkleding heb ik inmiddels vervangen voor een hemdje en een sportbroek. Mijn haar wikkel ik in een knot en ik zet mijn zonnebril op tegen de laaghangende zon.
‘Kom op, Mona.’ Mona is lui. Altijd al geweest. Zodra ik linksaf sla, richting de dijk, protesteert ze hevig. Mona is duidelijk te lui om ook maar iets te doen vandaag. Ik blijf net zolang trekken totdat ze meeloopt. Halverwege het rondje merkt ze dat we huiswaarts gaan en is in een keer in een topconditie. Ik geef haar geen ongelijk. En terwijl ik verder loop, merk ik dat er een zwarte auto achter me aanrijdt. Denkt ‘ie soms dat Mona zo gevaarlijk is, dat hij er niet langs durft? Ik wenk dat ‘ie gerust langs me op kan rijden, maar dat doet de chauffeur niet. Ik kijk achterom. Shit, geblindeerde ramen. Ik weet uit ervaring – en ik heb The Bourne Trilogie, zo’n 15 keer gezien, dus ik kan het weten – dat zwart auto’s met geblindeerde ramen over het algemeen niet veel goeds betekenen. En ik heb gelijk: Als ik vanuit de verte eenzelfde auto zie aansjezen geeft de auto achter me vol gas – Mona en ik weten maar ternauwernood op tijd weg te duiken in de berm. De auto die de voorgaande auto achtervolgt, houdt vlak naast me halt. Angstig kijk ik op. Voordat ik kan wegrennen of een andere actie kan ondernemen racet de auto op volle vaart weg terwijl de droge grond die daardoor loskomt in mijn gezicht waait. Proestend sta ik op. Lekker dit!
Uiteindelijk weet ik veilig thuis aan te komen zonder botbreuken en achtervolgingen. Mona ploft lui neer op de grond. Ik help mijn broertje Thijmen met zijn huiswerk en na een flinke douche – onder het motto van alles van je afspoelen – stap ik in bed. Het is een lange dag geweest.

In de volgende drie weken is het vrijwel rustig op het Lucas-gebied. Wellicht dat dat te maken heeft met het feit dat hij voor zaken in het buitenland is. Maar dat maakt voor mij niet uit. Nu is het slechtst de herinnering die me af en toe doet afdwalen naar onbekende gebieden en niet hijzelf. Mevrouw Lingers is een paar dagen terug met vakantie gegaan en Jessica, haar collega, is inmiddels terug van vakantie. Alleen al bij het idee dat ik haar bij haar voornaam mag noemen maakt haar mijn favoriete collega. We schelen dan ook niet veel in leeftijd. Ik mag ook steeds meer balie werk gaan doen en bedienen bij vergaderingen wat mijn werk tenminste wat leuker maakt. Sommige collega’s in het gebouw hebben Jessica en mij de bijnaam Duo Pennoti (twee kleuren in een pottie) gegeven omdat haar haar witblond is en het mijne donkerbruin. Ik word nog eens een keer goed in dit werk – hoewel het natuurlijk niet opweegt tegen mijn Geschiedenis studie.
‘Echt Julia, wil je echt niet overwegen om hier te blijven werken? Je bent zoveel leuker dan Lingers.’
‘Grapjas, ik heb al zoveel voor die studie moeten doen vooraf, dat het zonde is om nu op te geven.’
‘Ja dat zal wel…’ Langzaam droomt ze weg. ‘Het lijk tme heerlijk om betaald te krijgen om als onderzoeker naar het buitenland te gaan en dan ergens een droomprins te ontmoeten en een schat te ontdekken en…’ Zo gaat ze nog wel even door.
‘Dames.’ Bij het horen van die stem zit ik meteen in opperste staat van paraatheid. Is hij terug?
Ik kijk op. Hij heeft zojuist dames gezegd, hij noemde niet uitdrukkelijk mijn naam, maar toch lijkt het alsof hij alleen mij bedoeld. Hij kijkt me aan met zijn betoverende ogen alsof hij roept: Julia, Julia, oh Julia, kom met me mee! Ik ben bang. Hij valt onder categorie één mannen. Mannen die van seks houden, niet van slaan. Ik wed dat als ik ook maar een seconde alleen ben met deze man dat ik zo mijn maagdelijkheid kwijt ben. Hij lijkt me met zijn looks de ultieme casanova.

Reacties (5)

  • DreamerN

    hihi , ik heet ook Nathalie(A)

    7 jaar geleden
  • NicoleStyles

    haha leuk stukje vooral het laatste
    snel verder!!

    7 jaar geleden
  • Gm

    Snel verder:D!

    7 jaar geleden
  • ConquerOrDie

    Verder?

    7 jaar geleden
  • xSweet

    I love this story! <3
    Kan je alsjeblieft nog een stukje schrijven?(A)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen