Foto bij Lesson 7 • Felicite

Written by 1Dedicated

‘Wat is er? Je lijkt al de hele dag moe en sorry dat ik het zeg, maar je ziet er verschrikkelijk uit.’ Abi en ik liepen door de gangen op weg naar de kluisjes om vervolgens naar huis te gaan. ‘Het is Austin. Hij was gisteren op mij aan het wachten in mijn kamer’, antwoordde ik en ze knikte als teken dat ze het verstond. Ze wist dat het al een tijdje niet meer goed ging tussen Austin en mij, maar ze wist niet wat er echt aan de hand was. Niemand wist het en niemand zou het ooit mogen weten. ‘Felicite?’ hoorde ik een zware stem achter me vragen en ik draaide me om. ‘Ja?’ ‘Naar de directeur, het gaat om je bijles’, beval de man en weg was hij. ‘Je hoeft niet te wachten, ga maar naar huis’, zei ik tegen Abi en ik gaf haar een kus op de wang, zoals we altijd deden als we afscheid nemen. Abi liep naar buiten terwijl ik de weg naar het directeurslokaal nam. Vlug smste ik mijn broer met de vraag of hij me wou komen ophalen, want ik wist niet om hoe laat ik hier buiten zou zijn en als het laat zou worden, wou ik de bus niet meer nemen. Die zat dan altijd vol creeps en junkies, iets waar ik niets van moest hebben. Aangekomen bij het lokaal ging ik zitten op een van de twee stoeltjes voor de deur.
Nerveus wiegde ik heen en weer op mijn stoel. Zenuwachtig wachtte ik tot me verteld werd van wie ik bijles zou krijgen. Veel mensen waren er niet in Bradford die bijles gaven, maar dat was wat me bang maakte. Misschien kreeg ik die gast met zijn kuif en zijn doordringende, maar mysterieuze bruine ogen. Elke keer dat ik hem zag, bezorgde hij me rillingen. Mijn gepieker werd onderbroken door de oude man die in de deuropening stond. Ik slofte achter hem aan het muffe kantoortje in. Met tegenzin ging ik op het houten stoeltje zitten, dat tot mijn verbazing nog altijd niet was ingezakt na al die jaren. 'Dus, Felicite, we hadden je punten al besproken en waren het er al over eens geweest dat je bijles nodig hebt', begon hij. Ik draaide met mijn ogen. Ik was het er echt niet mee eens. 'We hebben gekozen voor een gedreven student waarvan je nog veel zal kunnen leren', ging hij verder. Een zucht verliet mijn mond. Nu zouden we het te weten komen. 'Felicite, dit is Zayn. Hij zal je helpen tot je punten weer op een aanneembaar niveau liggen.' Meteen verstarde ik. Iedereen behalve hij.
Zayn kwam binnengelopen en de directeur stelde ons aan elkaar voor terwijl ik hem een venijnige blik gaf. ‘Mag ik iemand anders?’ zeurde ik, maar de man schudde zijn hoofd. ‘Geen discussie mogelijk en verlaat beide mijn lokaal. Zayn, jij hebt instructies gekregen en Felicite, jij weet wat er van je verwacht wordt en wat de gevolgen zijn als je niet aan die verwachtingen voldoet. Een fijne dag nog’, zei hij en ik trok de deur achter me dicht. ‘Luister, ik wou dit ook niet op deze manier, maar het is nu eenmaal zo en we zullen dit zo moeten oplossen’, begon Zayn, maar ik had echt geen zin in zijn gezeur. ‘Whatever’, zei ik en ik liep gewoon door richting de uitgang terwijl Zayn bleef doorratelen. ‘We zullen ongeveer drie keer per week samen moeten komen. Nou, minstens drie keer. We maken een schema dat strikt wordt opgevolgd en-’ ‘Keep talking’, zei k verveeld. Serieus, hij was net een irritante mug die je niet weg kreeg en altijd maar hoorde zoemen. Hij wilde protesteren, maar ik zag een bekende auto de parking oprijden en ik sprintte meteen naar de persoon die langs de passagierskant uitstapte. ‘Kyra!’ ‘Hey, lovely! Wie is die jongen die daar zo dom naar je zit te staren?’ vroeg Kyra en ik schudde mijn hoofd. ‘Dat is Zayn. Hij moet me bijles geven en zit nu aan me vastgeplakt, maar we kunnen het niet zo vinden met elkaar’, verklaarde ik en ze knikte begrijpend. We stapten in de auto, zij voorin, ik achterin. ‘Hi, Lou!’, begroette ik mijn broer achter het stuur en hij lachte eens naar me. ‘Hi, Fizzy!’ riep hij enthousiast. Kyra en Louis waren nu al een tijdje samen en ik vond Kyra wel aardig. Louis begon te rijden en ik ging neerliggen op de achterbank. Louis legde zijn hand op Kyra’s been en keek haar even glimlachend aan. Verliefd keek ze terug terwijl hij met zijn duim over de stof van haar jeansshortje wreef. Mijn mondhoeken krulden omhoog, ik was blij om mijn grote broer zo gelukkig te zien. Ik deed mijn oortjes in en zette mijn muziek aan. Here comes the sun, gezongen door Colbie Caillat, begon te spelen en gelukzalig sloot ik mijn ogen.
Here comes the sun, and I say, it's all right.

Reacties (6)

  • Irishsnow

    Felicite is echt een; 'Meisje Meisje' Ik vind "Whatever" Zo bitcherig klinken. PPS. Geweldige story !! (: xxx

    6 jaar geleden
  • Ilkywayyy

    OmZ!
    moest Zayn my byles miete geve
    Kzou me alle plezier nr em gaan
    Zegge dak er nix vn versta en ELKE dag gaan
    Ja tozu em opdn duur irritere ma
    Who cares???

    Ps; Verslavendddddddddddddddddd..!!!!(Y)

    6 jaar geleden
  • 1Dancer

    Here I am!!! Yaaayy <3

    7 jaar geleden
  • Lordd

    Ahw, zo mooi. <3 Al had ik hier wel ff beetje medelijden met Zayn, hij probeert er nog echt zo het beste van te maken, en Felicite totaal niet. xd

    7 jaar geleden
  • xonething

    Awesome story <3
    SnelVerderxoxo

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen