Foto bij An unexpected fight

Holy moly! 50 abo's! Dat vraagt om een nieuw stukje toch? Enne, wat dachten jullie van nog een stukje om 00:00 uur? Met dit weer kan ik toch niet slapenxD.
Jullie zijn echt fantastisch, maar dat wisten jullie al he?

@Eurydice, wauw, bedankt voor je onwijs positieve comment:)!

@ MorningDawn, hahah, ik stop niet totdat ik jullie alles van Lucas heb laten zien en dat gaat nog wel heeeeel lang duren:P.

De rest ook bedankt voor jullie reacties:)!

Ik durf het niet te openen. Ik kan het niet. Wat als het weer zo heftig is en ik hier spontaan een rolberoerte krijg, nou dan… Dan… Whatever. Ik open de e-mail:

Beste mevrouw Staffords,
Het is zeer frustrerend dat u voor mij zit en ik constant moet toekijken hoe uw lange haren langs uw rug dansen. Het is een genot, maar tegelijkertijd ook een grote plaag.


H-A-L-L-E-L-U-J-A! ik verslik me spontaan in mijn bronwater. Iedereen kijkt op – shit. Rood aangelopen loop ik de vergaderruimte uit – recht naar het toilet waar ik mezelf opsluit. Langzaam kom ik weer opgang. Mijn hoofd kleurt van paars naar rood en weet uiteindelijk weer zijn eigen kleur te vinden. Ik adem diep in. Oké, dit was ernstig – heel ernstig. Ik weet niet wat voor een erotische, perverse balzak hij is, maar dat soort dingen hoor ik liever niet. Zodra ik mezelf weer heb opgelapt en moed heb ingefluisterd, loop ik de vergaderruimte weer binnen. Ik werp Lucas een nijdige blik toe die hij met een mysterieuze blik beantwoord – help! Hij likt over zijn lippen en het is zo verdomde sexy! Met moeite zet ik mijn pokerface op en loop naar mijn plek. Ik laat me niet door hem afleiden, in nog geen duizend jaar. Ik begin net met het beantwoorden van een zakelijke e-mail, als zijn naam weer in mijn scherm verschijnt:

Kijk, zo zie ik je liever. Zelfs die blik is geweldig.

Ik kan wel in janken uitbarsten. Wat moet ik hier nu mee?

Meneer Fields, u paait mij niet met uw vleierijen. U moet nodig op zoek gaan naar een ander slachtoffer.

Meteen krijg ik een antwoord:

Ik doe niet aan slachtoffers.

Holy shit. Hij weet me iedere keer te dissen. Dus gedraag ik me ook als een gedist persoon en reageer niet. Misschien is dat een betere methode. Er verstrijkt een uur en inmiddels is mijn moeder ook aangeschoven bij de vergadering – wat een opluchting opzich is. Mocht iemand me iets doen, dan heb ik nog altijd mijn moeder die absoluut geen blad voor de mond neemt. Vooral niet als het op haar kinderen aankomt. Dus begin ik vol goede moed aan een volgende koffieronde, waarbij men meteen pauze neemt en naar buiten loopt voor wat frisse lucht terwijl ik de kopjes bijschenk – slechts enkele mannen blijven zitten en tikken driftig op hun smartphones.
‘He,’ begint de man naast me, wiens kopje ik aan het bijschenken ben. ‘Dus jij bent de dochter van Madeleine?’
‘Klopt,’ antwoord ik.
‘Nou,’ vervolgt hij ‘je hebt een mooi koppie hoor.’

Juist.

Ik doe net alsof ik dat als een compliment zie en wil verder lopen.
‘Ik zei wat tegen je,’ bromt hij, als zijn hand ineens tegen mijn achterwerk ketst – zijn collega’s kijken op en lachen me uit. Geschrokken laat ik de koffiepot vallen en slaak een gil. De man bromt opnieuw, pakt me in een keer vast en trekt me op zijn schoot. ‘Niet zoveel geluid, secretaresses horen te doen wat ik zeg.’
Ik kijk hem angstig in de ogen. ‘Laat me alsjeblieft gaan, ik wil dit niet…’
‘Je doet wat ik zeg,’ bromt hij nogmaals en komt dichterbij.
Ik verzet me tegen hem en hoor iemand gillen. Het is mijn moeder. ‘Blijf van mijn dochter af!’ schreeuwt ze.
Ze komt op me af, maar hij duwt haar weg – totdat ik ineens vliegensvlug een paar hele bekende mannenhanden voorbij zie komen – het is Lucas. Hij trekt me uit de greep van de man en kijkt me op een ondragelijke manier aan, waarna hij me in mijn moeders armen duwt. ‘Neem haar mee,’ bromt hij, terwijl hij de man bij zijn revers vastpakt. ‘Als de dame zegt dat je van haar af moet blijven, dan doe je dat.’
De rest hoor ik niet meer – ik ben te verdoofd. Dit brengt zoveel angstige herinneringen boven dat ik compleet verlamd ben. Mijn moeder draagt me naar buiten en zet me op haar kantoor op een stoel terwijl ze me een glas water voorhoudt. Ik tril helemaal.

Reacties (10)

  • agirlx

    omg omg omg!
    wat denkt die klootzak ?! haar ff een trauma bezorgen!
    go lucas!

    6 jaar geleden
  • MorningDawn

    Jessss nog een stukje om 00:00 nu heb ik een excuus om wakker te blijven.
    Ik heb een idee, als jij nu eens de tijd stopzet, dit hele verhaal afschrijft en dan kan ik het meteen lezen. Ik wil grwoon zoooo graag weten wat er nu allemaal gaat gebeuren haha. Heb ik normaal nooit zo met verhalen dus zie het als een compliment

    7 jaar geleden
  • ProudAlien

    Omgggg dit is spannend!
    Ik kan niet wachten tot 00;00
    Echt super leuk man, ik ben nu al helemaal verslaafd aan je story! En je schrijft zo goed, je verhaal pakt me gewoon beet en wilt niet dat ik er vanaf blijf, het is té goed, ik leef helemaal met haar mee. Ik ben zo gefrustreerd nu omdat ik verder wil lezen haha!
    Echt super leuk stukje!
    En hopelijk komt er nog een nieuw hoofdstukje om 00:00
    (flower)x'

    7 jaar geleden
  • ProudAlien

    Omgggg dit is spannend!
    Ik kan niet wachten tot 00;00
    Echt super leuk man, ik ben nu al helemaal verslaafd aan je story! En je schrijft zo goed, je verhaal pakt me gewoon beet en wilt niet dat ik er vanaf blijf, het is té goed, ik leef helemaal met haar mee. Ik ben zo gefrustreerd nu omdat ik verder wil lezen haha!
    Echt super leuk stukje!
    En hopelijk komt er nog een nieuw hoofdstukje om 00:00
    (flower)x'

    7 jaar geleden
  • lord

    Ommggg kan niet wachten tot 00:00

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen