Foto bij Episode 66: Performance'



Hahaha, dit gebeurt mij veel te vaak!:P
Pic By BlackLeather

Zarah Cruizze Latimore


Onze blikken kruisen ze draagt net als mij dezelfde trotse blik op het gezicht. De zaal applaudisseert luid en krachtig, met een glimlach bedankt Onaa iedereen, terwijl we afscheid nemen. Een geweldig optreden voelt niet beter als goed, als voldaan. We verdwijnen achter de schermen van de talkshow. Zelfs na het vele praten en optreden barsten we beiden nog van energie. ‘Goed gespeeld dames!’ We geven David een knuffel en ploffen in de zetel met een flesje water.

De adrenaline is er nog steeds, ook al was het niet ons eerste optreden. Ondertussen zijn we al op weg naar nummer 58 of zo. Plots springt Onaa overeind en brengt haar waterflesje naar haar mond. Met een brede grijns begint ze een nummer te zingen.

Lachend stoot ik haar aan als ze rond iemand van de crew begint te dansen. Ze merkt niet op dat de deur opengaat en de jongens van Tokio Hotel erin komen.

‘So stand up and get out of th...’ Geschrokken stopt ze met zingen en kijkt Bill haar grijnzend aan. ‘Krijgen we een privéoptreden?’ Ze glimlacht heilig en laat de krijgerspositie vallen voor dat van een verlegen, betrapt meisje. ‘Nee,...ik zong niet.’ probeert ze waardoor Tom zijn ogen rolt. ‘We hoorden het!’ Verontwaardigd kruist ze haar armen. ‘En daar gaan we weer.’ mompelt Georg. ‘Dat is niet waar!’

Bill schiet in de lach en tikt op haar neus. ‘Wat ben je toch schattig als je liegt.’ Meteen krijgt ze een rode kleur en buigt ze sprakeloos het hoofd. De jongens joelen waardoor ze enkel nog roder wordt. ‘Dat is ook niet waar.’ mompelt ze zacht. ‘Natuurlijk wel.’ werpt Bill tegen en port haar ribben. Ze springt opzij en kijkt blozend naar haar voeten.

‘Jullie waren trouwens geweldig op het podium net.’ vervolgt hij verder. Meteen veert haar hoofd omhoog en knikt ze opgewonden. ‘Het was geweldig Bill! Ze zongen luidkeels mee en af en toe liet ik hun zingen en dan...’ De rest hoor ik al niet meer maar ik zie hoe Bill haar met een lichte grijns bekijkt terwijl zij z’n handen beet heeft genomen. Bill heeft de ongelooflijk veel invloed op haar. Er lijkt voor haar een nieuwe wereld te zijn opengegaan. Het is enkel maar triest om te weten dat ze niet bij elkaar kunnen zijn als ze dat net het meest willen. Zoals nu? Ze laat zijn handen niet los, ze houdt zijn ogen vast. De duimen strijken over haar handen heen, zonder dat iemand het merkt. Zelfs Georg en Gustav niet. De grapjes over schoonheid, schattigheid en verliefdheid, worden door de G's geïnterpreteerd als het zijn van goede maatjes. Het is enkel veel meer dan dat. Ik voel een hand langs mijn hals strijken en zie Tom subtiel naast mij in de sofa zakken. Hij knipoogt en langzaam schuif ik dichter.

'Die ring om je vinger is dus van een speciaal persoon, die je redde van de afgrond, die je leerde te geloven in liefde, die je heel dierbaar is.' fluistert Tom me toe, met zijn blik op mijn ring gericht. Ik glimlach en draai met mijn duim over het belangrijke stukje juweel. Ik weet dat ik zijn naam niet mag/kan noemen, maar zijn eigenschappen kan ik gerust bloot op tafel leggen. Zeker als geen enkel woord gelogen is, Tom is er de vertaling voor. Met een glimlach kijk ik hem aan. De emotie op zijn gezicht valt niet af te lezen. Hij fluistert me enkel uiterst zacht, heel gedurfde woorden toe. 'Ik hou zielsveel van je.' Verbaasd en angstig voor de omringden die het zouden kunnen gehoord hebben staar ik hem aan. Zonder die gewone pokerface van het gezicht af te nemen staat hij terug op en mengt zich in het gesprek tussen Georg en Gustav, alsof er net niets gebeurd was.

Ben ik nu in schok door de woorden of door de gedurfde actie van Meneer Kaulitz? Met een kleine glimlach neem ik terug mijn water op. Wat voelt beter dan een explosief optreden en aanbeden te worden? De man van je leven die zegt dat hij zielsveel van je houdt? Of Tom Kaulitz die het waagt deze geheime relatie te laten balanceren op de rand van een dak, trachtend de spanning erin te houden... Hoorden ze het of niet?


‘Onaa!’ Geschrokken kijken we allemaal op in het gezicht van David. Even dacht ik dat we ontdekt waren. Maar dan zou hij Tom's naam moeten schrijven of tenminste die van mij, niet Onaa... ‘Wat heb je met mijn gsm gedaan!’ roept hij verontwaardigd en meteen moet ik mijn hoofd wegdraaien om niet te gaan lachen. Wat heeft ze nu weer mispeuterd? ‘Niets.’ zegt ze meteen. ‘Waarom krijg ik hem dan niet meer aan de praat?’ Sprakeloos staart ze hem aan om dan langzaam, millimeter per millimeter het hoofd te buigen. ‘Ik wou enkel een spelletje spelen.’

Bill neemt de gsm over en begint hem uit elkaar te halen. ‘Wat heb jij hiermee uitgestoken?’ vraagt hij lachend. ‘Nou, niet veel...enkel de pincode ingevuld.’ mompelt ze binnensmonds.

‘Hoe weet jij mijn pincode?’ bromt David ontzet. Ze kruist haar armen en kijkt hem beduusd aan. ‘Dat weet ik niet! Waarom denk je dat ik na 3 mislukte pogingen ophield met raden?’ Bill schiet in de lach en al gauw volgt Tom. ‘Dat is niet grappig.’ mompelt ze verbaasd en Georg trekt grinnikend zijn wenkbrauw op. ‘Ik vraag me soms af of jij 22 bent of 12.’ Beledigd trekt ze een open mond en vliegt op hem af. ‘Ik zal je!’ roept ze uit en begint hem te kietelen. De tweeling schud lachend het hoofd als ze, in nog geen 20 seconden onder hem ligt, gierend van het lachen. Typisch...


Onaa Cruizze Latimore


Met een bedenkelijke blik staar ik boven het hoofd van de jongen. Dit is vreselijk moeilijk. Ik sta in een afgehuurde McDonalds voor het komende uur en heb geen tijd gehad om te bedenken wat ik moet kiezen uit al het lekkers. Een lichte zucht verlaat zijn mond en heilig kijk ik hem aan. ‘Wat zou jij kiezen?’

Achter mij hoor ik verontwaardigde geluidjes. ‘Waarom vraag je dat aan hem?’ hoor ik zacht in mijn oor. Glimlachend draai ik me tot Bill die nogal geïrriteerd kijkt. ‘Ben je soms jaloers?’ zeur ik grijnzend. Meteen schud hij z’n hoofd en bromt dat ik moet voortmaken. Hij is dus jaloers.

‘Ik zou de BigMac nemen.’ zegt de jongen uiteindelijk. Ik leg een vinger op mijn kin en denk diep na. ‘Dat is wel lekker maar hoe smaakt die fishburger?’ Georg kijkt me gefrustreerd aan. ‘Die smaakt naar octopus!’ Verontwaardigd staar ik de ongeduldige bassist aan.

‘Echt niet! Er bestaat niet eens zoiets als octo..burger.’ Meteen is Gustav alert. ‘Mhm, daar bestaat er twijfel in, ik heb eens gelezen dat ze in Frankr...’ Hij krijgt meteen een dodelijke blik van Georg toegeworpen. ‘Ik...ga alvast een tafel uitzoeken.’ vervolgt hij haastig en rent weg.

‘Oké, een BigMac menu, een ice tea en ketchup, voor deze dame.’ vervolgt Bill haastig en trekt me mee. ‘Hey!’ Hij legt zijn hand op mijn mond en drukt me neer naast Tom. ‘Braaf zitten en niet weglopen.’ Ik rol mijn ogen en richt me dan tot Tom die geïnteresseerd lijkt in zijn cola. ‘Is het lekker?’ Hij kijkt op en bekijkt me alsof ik van een andere planeet kom. ‘Ja, het is cola.’ Geniepig kijk ik hem aan. ‘Ben je dat wel zeker?’ Hij schiet in de lach en Bill ploft voor me neer. ‘Wat deed ze nu weer?’ Ontzet trap ik tegen zijn been en slaakt hij een gil. ‘Onaa! Dat deed pijn!’ roept hij kwaad uit, maar het doet me niets. ‘Jij bent niet lief en wees niet zo’n watje.’ Gustav schiet in de lach maar ook dit keer wordt hij het zwijgen opgelegd door Bill’s vernietigende blik.

‘Je bent ongelooflijk irritant.’ verklaart hij dan zuchtend. Ik kijk hem aan met mijn liefste blik en speel subtiel met mijn piercing. ‘En daar kick je wel op niet?’ Meteen veert zijn hoofd op en begint Georg te fluiten. Hoe red hij zich hieruit? ‘Dat is...niet waar!’ stottert hij met een rood hoofd. Tom begint hem uit te lachen en hij kijkt me ontzet aan. Ik leg mijn handen tegen mijn mondhoeken en mime de woorden ‘Ik hou van je’. Hij glimlacht me toe met een vertederde blik.



Hopelijk zijn de ietwat vrolijke deeltjes van dit moment niet vervelend...

Reacties (2)

  • MrsGrey

    hahaha

    8 jaar geleden
  • BlackLeather

    Jij vraagt je af of de deeltjes vervelend zijn? Ik zit constant met een brede, soort van creapy glimlach je verhaal te lezen!! Het is echt heel erg leuk om te lezen hoe ze beide hun relaties stil moeten houden en dat dat zo vreselijk moeilijk is. Dat ze toch de grens opzoeken van het wel, niet gehoord worden door anderen!!

    Ga zo door met dit verhaal want ik houd hier echt van!!

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen