Foto bij [24] Wait for faith to come and get ya

Ron keek met een serieus gezicht naar het muntje in z`n hand en Hermelien grijnsde ondeugend.
‘Herinner je Omber nog?’ ik rol met m`n ogen. ‘Duhh! Wie is haar vergeten?’
Hermelien lachte nerveus en keek om zich heen voor ze iets naar voren boog ondanks de afstand tussen ons. ‘We hebben een club opgericht… de strijders van Perkamentus. De SVP. Harry leerde ons defensieve magie en via deze munten kon ik alle mensen laten weten wanneer de volgende bijeenkomst was want dan lichte de munt op en verscheen de datum in de rand.’
Verrast keek ik haar aan en glimlachte toen. Ik wist dat ze slim was maar dit was gewoon werkelijk geniaal!
Ron grijnsde en keek trots naar Hermelien en ik begon te lachen toen ik begreep waarom hij zo naar haar keek.
Hij vond haar leuk. Leuker dan vrienden hoorden te zijn.
‘Waarom heb ik nooit iets geweten van de SVP?’ Hermelien haalde haar schouders op en begon te lopen.
‘Er zaten helemaal geen Zwadderaars bij…’ aha, dus het zat zo. De oude rivaliteit speelde weer op.
‘Loena, Marcel en Ginny lopen ook ergens rond in de school. Kijk.’ Ze pakte een stuk oud perkament en vouwde het open. Met een snelle vloeiende beweging trok ze haar stok. ‘Ik zweer dat ik snode plannen heb.’ plechtig tikte ze erop en langzaam leek er inkt door heen te druipen en vormen te maken. Al snel besefte ik dat het een plattegrond was en dat de bewegende stipjes mensen waren.

‘Dus zo wist Harry dat ik in die nis stond midden in de nacht…’ mompelde ik en pakte voorzichtig de kaart uit Hermeliens handen en aan een grondig onderzoek onderwierp.
Ik kwam er al snel achter dat Draco ook niet op de kaart stond, ik zei er niets over en gaf de kaart terug.
‘March zei dat Perkamentus stervende is…’ nadenkend keek ik rond. Het was heel donker in de gangen maar ik had er geen problemen mee maar ik snapte dat Ron en Hermelien wel last moesten hebben van de duisternis.
‘Stervende? Perkamentus? Dat kan niet.’ Ron`s stem sloeg over van de paniek.
‘Ja, March rook het aan hem… het duurt niet lang meer.’
‘Rook?!’ Hermelien deinsde achteruit. Ik zuchtte geïrriteerd. ‘Ja, rook ja. Hij is ook onsterfelijk.’
We waren ondertussen op de zevende verdieping aangekomen en Loena en Marcel kwamen uit tegenover gestelde richting aanlopen.
‘Bonita! Hoe gaat het met je?’ Ik heb Loena altijd al aardig gevonden. Ze was apart en het kon haar niets schelen hoe anderen over haar dachten. En ze was opvallend slim en oplettend.

‘Waarom zijn jij en Harry uit elkaar gegaan? Jullie pasten goed bij elkaar.’
Geschrokken sperde ik m`n ogen open en Marcel`s kin hing bijna op z`n knieën.
‘Euhm… omdat ik hem anders pijn doe?’ ik fluisterde bijna en keek niet op toen Loena weer begon te praten.
‘Ach… het kan wel hoor. Een nachtwezen en een mens. Ik had eens een tante en die had een relatie met een vampier.’
Ron fronste. ‘Wat is er met je tante gebeurt?’
Loena zoog op een puntje van haar haren en staarde in de duistere gang. ‘De vampier dronk haar leeg.’ Oh, juist heel bemoedigend. Ginny keek een beetje moeilijk een andere kant op en haalde een hand door haar lange haren. Op een vreemde manier hing Harry`s geur heel dicht om haar heen. Net alsof ze lichamelijk contact gehad hadden.
Zacht grommend deed ik een stap in haar richting. Hermelien sprong naar voren en greep m`n arm verbazingwekkend stevig vast. ‘Niet doen Bonita. Gun hem het.’
Tranen sprongen in m`n ogen en ik drong ze ongemakkelijk weg, ze had gelijk. Ik was degene die het uit gemaakt had, niet hij.
Nukkig trok ik m`n arm uit haar greep en leunde tegen de muur achter me.
‘Goed.’

Plotseling verscheen een deur in de gang van de zevende verdieping en gingen we allemaal vecht klaar zitten.
De deur ging open en twee dikke dooddoeners waggelden eruit. Daarna volgden er nog een paar en tot m`n schrik, Draco.
Ginny sprong naar voren en meteen smeet Draco iets op de grond waardoor de gang zich heel snel vulde met rook. Hoestend probeerden we zo goed als kwaad de binnendringers te volgen maar de rook was zo dik dat zelfs ik moeite had met m`n voeten te onderscheiden.
‘Hierheen!’ hoorde ik Marcel roepen en meteen begon ik blindelings z`n stem te volgen die ons de hele tijd toeriep dat we moesten opschieten omdat ze ontsnapten.
Halverwege klapte ik zo hard tegen een harnas dat die onder luid gekletter in elkaar zakte en de helm wegrolde waar Hermelien over struikelde. Even keek ik de richting op waar ik Marcel`s stem voor het laatst gehoord had maar rende daarna naar Hermelien en trok haar overeind. Haar met me meesleurend probeerde ik de opvlammende dorst te negeren. En de warme pulserende aderen onder m`n vingers maakte het meteen onmogelijk om nog helder na te denken.
Dus toen we uit de rook kwamen liet ik haar los en ging aan de andere kant van de gang staan. Zwaar ademend en grommend te gelijkertijd.
‘Bonny? Is alles goed?’ Ik schudde m`n hoofd en kreunde toen ze bewoog en daardoor haar geur m`n neus indrong.
‘Nee… Ik heb bloed nodig!’ ze keek even van me weg toen de anderen uit het rookgordijn kwamen.

‘Wie wil er bloeddonor spelen?’ vroeg ze toen iedereen uitgehoest waren.
Toen niemand reageerde gebaarde ze dat ze de dooddoeners achterna moesten, zelf liep ze op me af en ik deinsde terug tot ik met m`n rug tegen de muur stond. Vlak voor me stond ze stil. ‘Pols of nek?’ ik schudde m`n hoofd waardoor ze geïrriteerd zuchtte.
‘Kom op Bonny. Je hebt het nodig.’
Ze stak haar arm uit en drukte haar pols bijna tegen m`n lippen aan. Twijfelend bleef ik haar recht aankijken toen ik haar arm vast pakte en m`n tanden ontblootte.
Haar bruine ogen stonde onbevreesd en ze glimlachte bemoedigend.
‘Doe nou maar.’ Meteen sloot ik m`n ogen en liet m`n tanden door de huid glijden. Hermelien slaakte een schril kreetje en maakte even een beweging alsof ze haar arm terug wou trekken maar ik kalmeerde haar met m`n Geest.

Ik stopte met drinken toen ik voelde dat ik me wel weer redelijk in de hand had. Hermelien stond licht te trillen en zag een beetje bleekjes maar ze glimlachte en bekeek de bijtwond. ‘Kom, ik zal het helen.’ Ik gaf haar geen keus en klemde m`n hand rond de wond waardoor ze jammerde en terug wou trekken. Snel prevelde ik een paar woorden in de Oude Taal.
Waise heil! Wees genezen!
De huid onder m`n vingers begon te gloeien en toen ik losliet was de huid weer heel een gaaf, op het bloed na dan dat nog op haar arm zat.
‘Wat was dat voor spreuk?’ grinnikend trok ik haar op m`n rug en rende ik op vampier snelheid de gangen door trappen af tot we bij de gang kwamen waar Perkamentus` kantoor was.
Spreuken vlogen in het rond en mensen waren in gevecht met elkaar. Marcel lag op z`n zij onderaan de trap en jammerde zachtjes, uit z`n neus droop bloed en hij hield z`n armen tegen z`n buik gedrukt.
Ineens drong de geur van ongewassen hond m`n neus binnen, ik krulde m`n bovenlip om en gromde.
Verderop in de gang keek het monster op en het eerste wat me opviel was de verschrikkelijke stank die van hem afkwam. Iemand had hier dringend een douche nodig.
Hermelien mengde zich in het gevecht en de weerwolf kwam mijn kant op. Behoedzaam en met licht gebogen benen, klaar voor de aanval. Ik kopieerde zijn houding en vormde m`n handen tot klauwen.
‘Hmm… ik houd wel van jonge vampier meisjes. Zeker als ze zo mooi zijn als jij.’
Hij wachtte m`n reactie niet af maar stoof brullend op me af.

Reacties (1)

  • Felonys

    haha, maar Bonita heeft nog een geheim wapen waar dingesje niet op had gewacht geloof ik. hoe heete die harige dooddoener ook al weer? oja! fenrir! ja nou ja, fenrir wees gewaarschuwd want er staat een bijna volle vampier en weerwolf voor je!(Y)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen