Foto bij [25] Full Blood

Ik wachtte tot het laatste moment en bewoog een stukje opzij waardoor z`n vuist langs m`n gezicht schoot. Meteen dook ik op z`n arm en rukte een stuk vlees en spieren mee toen hij me een harde trap in m`n maag gaf. Hoestend rolde ik op m`n zij en grauwde tegen hem toen hij woedend en trillend op me af kwam.
De arm die ik te pakken had gehad bloedde zo erg dat het bloed uit de vuist grootte wond stroomde en bijna zonder tussenpozen op de grond drupte.
Hij ging over me heen zitten en duwde m`n onderlichaam op de grond door er simpel weg op te gaan zitten. Met z`n goede hand omsloot hij m`n keel en begon hij druk uit te oefenen. De trap in m`n buik had vermoedelijk een rib of twee gebroken, iets dat behoorlijk onhandig is.
Even dacht ik dat ik de kracht niet kon vinden om hem weg te duwen maar toen wankelde een grote blonde dooddoener en viel over ons beide heen waardoor het gezicht van de weerwolf wel heel dicht bij was.
Door het plotselinge gewicht verschoven de gebroken ribben langs elkaar en slaakte ik een kreet van pijn.
‘Man, ga op een dieet.’ Net toen ik een boel kracht wou zetten om de twee mannen van me af te duwen voelde ik een soort bevrijding in m`n hoofd en de mannen vlogen beiden twee meter door de lucht.
Een nieuw soort kracht maakte m`n zintuigen zo goed dat ik alle details kon zien. Het gevecht leek in slowmotion te gaan, zo snel gingen m`n hersenen en zintuigen. En dan had ik het nog niet over m`n gehoor. Ik hoefde me alleen op een stem te focussen en ik hoorde alles perfect. M`n ribben heelden en ik voelde me meteen als herboren. Toen ik eraan dacht op te staan stond ik al.

Overdondert stond ik vlak naast het raam. Hoewel het in m`n hoofd een hele tijd in beslag leek te nemen hadden de weerwolf en de dode dooddoener de grond nog niet geraakt toe ik me herstelt had.
Ik wist wat er gebeurt was, nog voor professor Sneep uit Perkamentus` kantoor kwam en riep: ‘Het is gebeurt! Tijd om te gaan!’ midden in de gang keek ik toe hoe Draco de trap af kwam en me recht aankeek.
Ik ontblootte m`n tanden naar hem en zette m`n voet op de nek van de weerwolf. Draco`s gezicht vertrok en tranen sprongen in z`n ogen. Sneep verpestte het moment door Draco mee te trekken.
Harry verscheen iets later en rende hen achterna. De andere dooddoeners waren ontsnapt, net als mijn prooi.
Vaalhaar was naar het raam gekropen en sloeg het in waarna hij breed grijnzend naar buiten sprong.
Kwaad op mezelf rende ik naar het raam en boog eruit.
‘Bedankt voor het mooie gevecht pop. Ik kijk uit naar ons volgende treffen!’
Een blinde woede verhitte me en ik sprong uit het raam. Vaalhaar gromde geschrokken en deinsde achteruit terwijl hij naar z`n toverstok zocht.
‘Kom dan schatje. Laat je geweldige temperament zien.’
Een laag gegrom borrelde op vanuit m`n buik en met een razendsnelle sprong drukte ik hem op de grond en drukte m`n nagels hard in z`n nek, meteen lag hij hijgend stil onder me.
‘Doe m`n vader, Jace Luxfort, de groetjes Vaalhaar.’ Langzaam stond ik op en liet hem los. Hij was lijkbleek geworden en hij krabbelde overeind.
‘Jij bent een Luxfort? Geen wonder dat je sterker bent. De vloek is van je af… je weet wat dat betekend toch popje?’hij grijnsde vies, ik knikte en veegde z`n bloed van me af.
‘Jawel. Dat ik je allang had kunnen vermoorden als ik dat gewild had. Maar weet je…’ ik liep dichter naar hem toe en dempte m`n stem een beetje. ‘Ik hou van spelletjes, de volgende keer overleef je het niet puppy.’

Met die woorden draaide ik me richting Hagrid`s hutje en begon te rennen toen ik Harry`s stem hoorde en de vlammen uit het hutje sloegen.
‘Harry!’ ik knielde naast hem neer en pakte z`n bril die verbogen in het gras lag.
‘Bonny!’ hij sloeg z`n armen om me heen en hield me stevig vast. En nog sterker als bij Hermelien sloeg een razende dorst toe, met ingehouden adem schoof ik hem zonder veel inspanningen achteruit, gaf hem z`n bril en stond op.
Hagrid drentelde om ons heen en een grote wolfshond zat een beetje dommig naar het brandende huisje te kijken.

Pov. Harry James Potter
Bonita duwde me weg en gaf me m`n bril terug waarnaar ze opstond. Snel zette ik het verbogen ding op m`n neus en bekeek haar gezicht.
Een licht gekwelde uitdrukking overheerste haar gezicht en haar lippen waren bloedrood, haar ogen gitzwart en haar huid super bleek.
Ze was mooier dan ooit, tegelijker tijd ook minder menselijk en dreigender. Ik wist wel waarom, de vloek was van haar af. Meteen schoten m`n gedachten naar Perkamentus die uit het raam viel.
Snel krabbelde ik overeind en Bonny greep me vast toen ik plotseling wankelde. Haar gezicht was zo vlakbij dat ik haar ijskoude huid en adem voelde. Toch wou ik niets liever dan haar zoenen en vast houden.
Voor ik ook maar een van deze twee dingen had kunnen doen liet ze me los en begon ze snel te lopen. Zo snel dat ik bijna moest rennen om haar bij te houden. Hagrid had er niet heel veel moeite mee, hij was ook niet voor niets gigantisch.
Bij de astronomie toren was al een heuse menigte. Stil en sinister stonden ze daar. Met gebogen hoofd, zwijgend.
De wind rukte aan hun kleren en de duisternis van de nacht werd verstoord door fakkels die ze van de muren getrokken hadden.
Bonita liep voor ons uit en mensen schenen haar aanwezigheid te voelen want ze weken voor haar opzij nog voor ze hen helemaal bereikt had.

Pov. Bonita “Bonny” Luxfort
Met m`n Geest maakte ik hen er van bewust dat ik er was zodat ik onnodig conact kon vermijden.
Een zacht gemompel steeg op en ik probeerde zo goed als kwaad door m`n mond te ademen zodat ik hun overweldigende geur niet rook.
Vlak bij de toren lag professor Perkamentus op de grond met z`n armen en benen slapjes gespreid. Een straaltje bloed liep uit z`n mondhoek in z`n baard en het typische halfronde brilletje stond scheef op z`n neus.
Harry liep zwijgend langs me heen en knielde naast de dode man. Voorzichtig veegde hij het bloed weg en zette het brilletje recht.
‘Kom op, Harry…’ zei Hagrid maar Harry verroerde zich niet.
‘Nee.’
‘Je ken hier niet blijven zitten, Harry… vooruit, kom mee.’ Ik wou al bijna een stap naar voren doen toen Ginny naar hem toe liep. ‘Hom Harry.’ Ze pakte z`n hand en trok hem omhoog.
Ze keek me even aan met een triomfantelijke glans in haar ogen. Ik grimaste en gaf haar een knikje.
De verbazing was op haar gezicht te lezen maar ze gaf me een knikje terug.
Professor Anderling hief haar toverstok waar een helder blauw lichtje aan de punt verscheen.
De leerlingen en de andere leeraren volgden haar voorbeeld en ik legde m`n hoofd in m`n nek een hief een wolfachtig gehuil uit. Al de emoties van deze avond lagen erin en ik merkte nauwelijks dat er tranen over m`n wangen heen liepen.

Anderling dook naast me op en legde haar hand op m`n schouder. De hitte van haar hand was ongelofelijk maar ik bleef zitten waar ik was.
‘Ga je mee naar de ziekenzaal?’ ik knikte en liep achter Anderling aan.
‘Wie zijn er nog meer dood?’ hoorde ik Harry verslagen aan Ginny vragen. Ze schudde haar hoofd. ‘Niemand… je zult wel zien.’
Met m`n ogen volgde ik het tweetal. Het liefst zou ik Ginny terplekke willen vermoorden op de meest gruwelijke manieren maar Harry was niet langer van mij…
In de ziekenzaal was het eerste wat me opviel de alles overheersende bloedgeur. Snel drukte ik me tegen de muur en duwde m`n hand tegen m`n neus om zo een poging te doen de geur buiten te sluiten.
Anderling kwam na mij binnen en keek me even kort aan voor ze me een flesje toe gooide. Waar ze het vandaan haalde wist ik niet maar zo te ruiken was het hele sterke drank.
Ik onderdrukte een ironische grijns en zette de fles aan m`n lippen om onmiddellijk een deel weg te klokken.
Een gedempte kreet ontsnapte me toen ik de grote dosis Vervain op merkte, het was echter al te laat.
De fles viel rinkelend op de grond en rolde een stukje bij me vandaan toen ik hoestend m`n hand naar m`n keel bracht.
Ik trok onmiddellijk de aandacht van een aantal mensen die rond een specifiek bed stonden. Een man die ik meteen herkende als professor Lupos liep op me af en tilde me op om me vervolgens op een bed te leggen. ‘Zo, dan kun je er gewoon bij zijn zonder meteen iedereen te willen vermoorden.’
Ik gromde en hij deed onmiddellijk een stap achteruit. Woedend sloot ik m`n ogen en probeerde het opkruipende licht te negeren. Hij bedoelde dat als ik hier bij zou blijven het m`n dood zou worden.
‘Het licht!’bracht ik hijgend uit en trok m`n benen op toen het licht op m`n voeteneind viel. Oh god…

Reacties (2)

  • Felonys

    OMG het licht!! doe iets aan het licht voordat het haar verbrand/vermoord!!

    zeg.. met wat voor soort vampier kun je haar vergelijken? niet die uit twilight in iedergeval...

    je hebt wel verteld - aan mij - dat je die twee eerst als een wou doen, maar niet dat het op je zomerliefde gebaseerd was.. jep, ik wil ook nog langer vakantie maar dat kan helaas niet.. ik heb woensdag introductie en daarna moet ik weer naar school/stage...

    8 jaar geleden
  • Allysae

    Omg
    snep verder

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen