Pic by Me

Tom Kaulitz



Met een klein lachje sloeg ze een laatste keer haar armen om me heen. 'Ik blijf niet lang weg.' Haar groene ogen fonkelden, wanneer ik haar bij de heupen dichter tegen me aantrok. 'Maar toch...wat moet ik nu de hele dag doen?' Met een vertederde blik op het gezicht drukte ze haar lippen op mijn mondhoek. 'Ik ben er weer voordat je het weet.'


Dat interview kon niet beter gepland staan dan vandaag. Nu de meiden niet in huis waren, konden ik en Bill al wat dingen gaan regelen voor hun verjaardag. Dat ik niet zou weten wat te doen vandaag zonder haar, was maar om d'r af te leiden, zodat ze echt helemaal niets door zou hebben. 'Dat is super! Dan zien jullie ons ongeveer rond 8 uur in het hotel. Bedankt en tot ziens!' Bill drukt zijn gsm af en komt op me af. 'We hebben beiden een Superior kamer met Kingsize bed, voor 2 nachten!' Ik grijns breed en geef hem een high five. Hierbij moet hun verrassingsweekend helemaal gepland zijn, ze gaan uit hun dak!

Mijn broertje zakt neer in de sofa en kijkt me aan. 'Ze zullen het leuk vinden, toch?' De twijfel in zijn stem bezorgd me een naar gevoel. 'Hoezo, Bill? Dit is een droom die uitkomt! Geloof me, die zullen meer dan blij zijn.' Hij knikt zijn blonde hoofd op en neer en prutst wat aan zijn gsm. Ik frons en bekijk hem bedenkelijk vanuit mijn comfortabele éénzit. De twijfel in zijn bruine ogen, twee tinten lichter dan de mijne, zit er nog steeds. De complete gezichtsuitdrukking verraad zijn bezorgdheid om iets, misschien zelfs onzekerheid.

'Bill.' Hij kijkt meteen op, met een vragende blik, wachtend op mijn praten. Veelbetekend blijf ik hem aanstaren tot hij z'n hoofd weer weg draait. 'Wat is er?' Zuchtend ga ik opstaan en schuif de tijdschriften op het glazen salontafeltje naar achter zodat ik comfortabel kan gaan zitten, recht tegenover hem. Zijn knieën raken de mijne en ik geef een klein kneepje in zijn been zodat hij wel moet opkijken, of mijn hand wegslaan in zijn geval. 'Tohom...' Geërgerd duwt hij me weg en richt zich op zijn gsm.

Zonder op zijn woede of wat het ook mag zijn, in te gaan trek ik zijn gsm uit zijn handen weg. 'Tom!' Verontwaardigd steekt hij z'n hand uit en stop ik hem in mijn broekzak, kijk hem aan. 'Je doet vreemd, zelfs voor jou doen.' Een kleine grinnik komt toch uit mijn mond, dit gezegd te hebben. Natuurlijk rolt hij de ogen, richt zijn kwade blik op het kussen naast hem. Blijkbaar interessanter dan 'dit' gesprek, waar enkel ik in spreek. 'Bill, vertel me wat er aan de hand is.' Hij neemt de moeite niet om me aan te kijken, zijn hoofd naar me toe te draaien. Hij heeft zijn gehoor prompt afgeschermd. Is dit dan serieuzer dan ik dacht? ' Vertel het maar.' Dring ik verder op. Hij lacht sarcastisch. 'Zodat jij me lekker weer kan uitlachen? Nee bedankt.'


Ik schud mijn hoofd en schuif tot de rand van het tafeltje. Voorzichtig neem ik zijn arm op, verplaatst mijn getatoeëerde hand naar de zijne. Ik vouw mijn vingers over die van hem en kijk op. Hij heeft zijn hoofd tot onze handen gedraaid en zacht knijp ik erin. 'Broertje...' Hij schuint zijn hoofd en kijkt me dan toch aan, merkbaar tegen zijn zin. 'Onaa...' Hij stopt en zucht diep. 'Onaa heeft...' Een stilte volgt waarbij hij z'n ogen even neerslaat. Moet ik nu het ergste verwachten? 'Ze heeft erg heftig gedroomd, vannacht.' Het zachte gefluister is nauwelijks hoorbaar. Hij richt zijn blik naar onder en sluit vervolgens de ogen.

Onaa droomt wel vaker heftig, haast altijd. En elke keer opnieuw was hij er voor haar, stelde hij zich sterk voor, wijl hij het zeker niet was! Op de een of andere manier kon hij haar altijd tot bedaren krijgen, kon ze na enkele uren terug in slaap vallen. Lukte het hem vannacht niet? Zou hij zich daarover zo druk maken? Nee, het is iets anders... Er is iets aan de manier waarop Bill het dit keer verteld. Haast in een trance, terug gezogen in de tijd. Alsof er dit keer iets vreselijks aan hem knaagt. Bedenkelijk staar ik hem aan. Plots heft hij zijn vrije hand op en verbergt zijn ogen erachter. Dit is niet goed...

Opgefokt neem ik zijn hand, rustend in de mijne, beter vast, zelfs met beide handen. Als teken dat ik er voor hem ben, als teken dat hij het me kan vertellen, als teken dat ik hem zal helpen. 'Bill...' Mijn stem klinkt redelijk hard, maar hij weet dat dit enkel komt omdat ik bezorgd ben en wil weten wat er in zijn hoofd omgaat. Hij blijft roerloos zitten en ik trek bruusk zijn arm omlaag. 'Bill, praat met me!' Tranen omringen zijn ogen, hij bijt radeloos op zijn onderlip en staart opzij. 'Ze ehm...haar vader...en ze riep...ze huilde en..i-ik-...' Ik neem zijn kin beet en draai het mijn kant op. Hij draait zijn hoofd zacht heen en weer en een traan vind zijn weg naar onder.

'Hij was er Tom.' Niet begrijpend kijk ik hem aan. Maar ik laat hem niet los, hij lijkt enkel nu zijn zinnen af te maken, zinnen waaruit ik iets kan verstaan. 'Haar vader had haar vast, zijn stem dreunde in haar hoofd, zijn ruwe handen deden pijn over haar hele lichaam. Ze beleefde het opnieuw...alles, all-es opnieuw.'

Zijn stem trilt gevaarlijk van angst. Panikerend trekt hij zich van me los, maar zo gemakkelijk komt hij niet van me af. Meteen zak ik naast hem neer en leg steunend mijn hand op zijn schouder. Hij staart voor zich uit, maar ik merk dat hij dichter tegen me aan gaat zitten. 'Hij deed haar pijn...Ze gilde het uit van de pijn en sloeg haar armen in het rond. H-het was vreselijk, Tom...' Dan gebeurde het. Hij draait zijn hoofd tot mij, verdriet breekt door. Tranen lopen over zijn wangen, krampachtig houdt hij mijn hand vast. Wou hij nu zeggen dat...dat hij het 'misbruik van Onaa' heeft ervaart met eigen ogen?

Ik voel me misselijk en voel mijn lichaam reageren op het gehuil van mijn broertje. Startend met de vochtigheid in mijn ogen, eindigend met de beschermende armen die ik om hem heen sla.


Sorry voor de lezertjes die zolang hebben moeten wachten!! Mijn oprechte excuses_O_ En bedankt voor de reacties xx.

Reacties (6)

  • TomxMydrug

    Verschrikkelijk... Ik word er stil van ;o

    Snel verder bitte <3

    8 jaar geleden
  • MrsGrey

    :|

    8 jaar geleden
  • BlackLeather

    Dit moet echt heel vreselijk zijn! Ik heb er gewoonweg geen woorden voor!!
    <3.

    8 jaar geleden
  • Eyka

    Dat moet vreselijk zijn. Naast Oona liggen terwijl ze alles in gedachten herbeleeft. Het is net alsof Bill alles 'van bovenaf ziet'. Hij is erbij, maar ook weer niet. Dichter bij die ervaring kan hij niet komen. Alsof hij het zelf meemaakt, idk. Ik weet niet wat te zeggen.

    8 jaar geleden
  • BRAINWITCH

    Aaw, dat is zielig voor Bill! Ö
    Misschien moet hij er ook met Onaa over praten, van hoe hij zich voelt, ofzo?
    Voor hem kan het namelijk ook niet gemakkelijk zijn.
    Snel verder! <3

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen