Mila Benson

Samen met Jill loop ik naar binnen bij de les van mevrouw Conner. 'Waar komen de dames vandaan?'. De blik in haar ogen voorspelt al een lange middag nablijven. 'Sorry maar Mila heeft haar maandelijkse periode en-'. Met grote ogen kijk ik haar aan. 'Dat maakt me niets uit, jullie horen hier beiden op tijd aanwezig te zijn. Vanmiddag, vier uur. In mijn kantoor'.
Met een zucht plof ik neer op mijn stoel en reageer verder niet op de straf van mevrouw Conner. Haar kennende zou dat de situatie alleen maar erger maken.
Gauw pak ik mijn wiskunde boeken erbij, en open ze op de juiste bladzijde. Direct merk ik dat ik al klaar ben met het huiswerk voor deze week. Het was nog maar dinsdag, dus was ik niet van plan iets te gaan doen.
'Ik zag gister die Jason weer'. Verbaasd kijkt Jill op van haar schrift, en fronst. 'Hoezo zag je hem weer?', fluistert ze verbaasd terug. 'Hij kwam s'middags het restaurant in waar ik werkte'.
Een grote grijns ontstaat op haar gezicht. 'Kwam hij naar je toe?'. Ik schud direct mijn hoofd. 'Ik moest zijn bestelling opnemen'. Ze kijkt me afwachtend aan. 'En toen verontschuldigde hij zich voor die ochtend, hij had me waarschijnlijk voor een ander aangezien'. De grote grijns op haar gezicht werd mogelijk nog groter.
'Misschien is dit wat voor je Mil'. Ik lach en schud mijn hoofd. Zijn leren jack, en litteken onder zijn oog zorgde voor kippenvel over mijn lichaam. Het was duidelijk dat hij niet het meest brave jongetje uit de buurt was.
'Misschien komt hij vrijdag ook wel naar die pool party', fluistert Jill diep in gedachten. Ik kijk haar geschrokken aan. 'Dan ga ik niet'. Ze draait direct haar hoofd om. 'Maar je moet Mila, je hebt het beloofd. Please?'. Zuchtend stem ik toe. 'Maar geen koppeling, en al helemaal niet met die Jason'.

Verveeld tik ik met mijn nagels tegen de leuning aan. De houten stoel maakte me ongemakkelijk, waardoor ik me geen houding wist te geven. Ik was bang voor een woede uitbarsting van mevrouw Conner.
Ze was nou niet bepaald liefdadig, als het ging om te laat komen. De enige reden dat we wat vertraging hadden opgelopen was doordat Jill geen keuze kon maken in haar kleding. 'Kom binnen dames'. Samen staan we op. Net als ik naar binnen wil lopen bots ik tegen iemand op die het kantoor uit komt gelopen. 'Hey Mila'. Ik kijk verbaasd op en kijk recht in een paar kastanjekleurige ogen. 'Jason?', klinkt Jill haar stem achter me. Gauw loop ik door naar binnen toe.
Al gauw merk ik dat Jill nog niet naast me heeft plaats genomen.
Zodra ik achterom kijk, zie ik haar armen om Jason heengeslagen. Snel laten ze elkaar weer los, en komt ze het kantoor binnen. 'Neemt u ook plaats mevrouw'. Jill glimlacht en gaat zitten.
'Wat was de exacte reden dat jullie te laat waren?', komt ze direct tot haar punt. 'Weet u, Mila kan heel erg bloeden in haar periode. En vanochtend was het zo erg, dat ze helemaal schone kleren aan moest doen. Daarom moesten we halverwege de reis naar school weer terug'.
De woorden van Jill kwamen overtuigend over, maar wij wisten beiden dat dit klinkklare onzin was. 'Is dit waar mevrouw Benson?'. Ik knik instemmend, en glimlach er ongemakkelijk bij.
'Dan komen jullie er deze keer vanaf met een waarschuwing. Maar laat dit in het vervolg niet nog een keer gebeuren'. Dankbaar kijk ik de vrouw aan, en vlucht bijna het kantoor uit. Zodra we buiten staan begint Jill direct te lachen.
'Die vrouw gelooft ook echt-'. 'Wat deed jij met die Jason?'. Ze kijkt me verbaasd aan en haalt haar schouders simpel op. 'Hij is echt aardig Mil, misschien moet je toch maar op hem af stappen'. 'Je weet dat ik al vier jaar een crush heb op Thomas'. Ze wuift het gauw weg en begint weg te lopen van het kantoor.
Hoe kon ze het nu al zo goed vinden met die Jason? Ik vond hem alleen maar eng.

oh man, oh man, oh man. Ik ben me boek vergeten mee te nemen van school HAHA, examenbundel m&o (management en organisatie). Met andere woorden, ik ben een ezel. En ik zit op de 17 abo's woeeeehoeee!

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen